جواز تهاتر قضایی

جواز تهاتر قضایی خ. م.: در تاریخ 28 آبان 1393، دادگاه تجدیدنظر استان تهران به بررسی درخواست تجدیدنظر نسبت به رای صادره از دادگاه عمومی حقوقی در تاریخ 14 مهر 1392 پرداخت. در این پرونده، خواهان به نمایندگی از مستاجر، مبلغ 400,000,000 ریال ودیعه و خسارات ناشی از تاخیر در پرداخت آن را از خوانده مطالبه کرده بود. خواهان مدعی شد که خوانده به تعهدات خود در زمینه تعمیرات ملک عمل نکرده و این موضوع در شورای حل اختلاف نیز تایید شده است. در مقابل، خوانده در دفاعیات خود به وجود بدهی‌های متقابل و عدم پرداخت کامل ودیعه اشاره کرد. دادگاه بدوی با استناد به مواد قانونی مربوطه، خواهان را به دریافت مبلغ 22,988,806 ریال به عنوان خسارت تاخیر و 1,277,597 ریال به عنوان هزینه دادرسی محکوم کرد و این حکم ظرف 20 روز قابل تجدیدنظر بود. پس از بررسی پرونده و لوایح ارائه شده، دادگاه تجدیدنظر به این نتیجه رسید که رای بدوی فاقد ایراد اساسی است و بنابراین، درخواست تجدیدنظر را رد و رای معترضانه را تایید کرد. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/08/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: قاضی می‌تواند در رای صادره (بدون طرح دعوی تقابل) راسا بین طلب و بدهی طرفین پرونده، تهاتر نموده و میزان ما به ‌التفاوت را به‌ عنوان محکوم ‌به مورد حکم قرار دهد. رای دادگاه بدوی به تاریخ 1392/02/11 آقای ح.ک. به وکالت از بانو م.س. د. ب. ط. آقای ش.پ. به خواسته مطالبه مبلغ 400/000/000 ریال ودیعه ناشی از انعقاد عقد اجاره دایر بر اجاره نمودن ملک با لحاظ خسارات دادرسی و تاخیر در تادیه را تقدیم این دادگاه کرده‌اند. مختصر ادعا بر این مبناست که در مورخ 1390/10/05 یک واحد آپارتمان با مشخصات مندرج در قرارداد تقدیمی را برای مدت یک‌سال از تاریخ 1390/10/20 الی 1391/10/20 اجاره نموده لیکن خوانده از تعهدات خود در خصوص تعمیرات مورد اجاره استنکاف ورزیده و ب. ت. ب. اینکه در شورای حل اختلاف نیز موضوع مورد تایید واقع شده و این امر با تامین‌ دلیل صورت پذیرفته تقاضای اتخاذ تصمیم دایر بر مطالبه موارد فوق از تاریخ 1391/12/10 را دارد. در مقام دفاع خوانده ضمن استناد به اینکه در اثنای مدت اجاره وجه ودیعه بانوی مذکور فراهم بوده است لیکن او تقاضای فسخ کرده ولی متعاقب برآن منصرف شده است و از این مجرا در هنگام تخلیه از تعرفه ملک به مستاجرین در جهت تامین ودیعه همکاری لازم را به عمل نیاورده است بنابراین ب. ت. ب. اینکه در هنگام انعقاد عقد هم کل وجه را پرداخت نکرده و مبلغی معادل یک میلیون و پانصد هزار تومان آن باقی مانده است دعوی خ. ر. و. ندانسته و در عین حال اعلام داشته است که مدت اجاره پس از انقضاء برای 2 ماه تمدید گردیده و مقرر بوده است برای مدت مزبور یک میلیون تومان بپردازد که دراین رابطه هم اقدامی به عمل نیاورده است بدین وصف ادعای نامبرده را وارد ندانسته و تقاضای رد دعوی نامبرده را کرده است دادگاه ب. ت. ب. دفاعیات به عمل آمده و ن. ب. ا. خوانده طبق لایحه شماره 9202555 مورخ 1392/06/18 در بند 1 به تصریح استرداد ودیعه را طبق صورت‌جلسه مورخ 1392/02/07 شورای حل اختلاف به دادگاه اعلام نموده است واز این جهت دادگاه ب. ت. ب. اینکه استرداد اصل ودیعه به مبلغ چهل میلیون تومان محقق گردیده و نتیجه تحصیل حاصل است و از این حیث بر اتخاذ تصمیم دادگاه در این رابطه اثری مترتب نمی‌باشد به استناد به بند 7 ماده 84 قانون آیین دادرسی مدنی و لحاظ ماده 89 آن قرار رد دعوی خواهان را در این رابطه صادر و اعلام می‌دارد. ن. ب. ا. طبق لایحه شماره 9212672 مورخ 1392/06/25 بانوی خواهان دعوی اعلام نموده است که مبلغ چهارصد و شصت و پنج هزار تومان از بابت باقیمانده پول پیش که مبلغ هفتصد هزار تومان بوده به عنوان هزینه تعمیرات که به مجوز مالک انجام پذیرفته است پرداخت کرده است و هفتصد و بیست هزار تومان نیز بابت اجاره ماهیانه 12 ماه به موجر پرداخت نشده است با وصف مراتب فوق مجموعا نهصد و پنجاه و پنج هزار تومان به موجر بدهکار است در عین حال ب. ت. ب. شهادت واسطه معامله که در آن تمدید مدت قرارداد برای 2 ماه مورد تایید واقع شده است و برای 2 ماه مذکور بانوی مزبور می‌بایست برای هر ماه چهارصد هزار تومان پرداخت نماید که از این جهت با تمدید مدت قرارداد برای 2 ماه مبلغ هشتصد هزار تومان نیز به مدت مورد نظر تعلقی گیرد که مجموع بدهی نامبرده به مبلغ 17/550/000 ریال خواهد بود علاوه بر آن عدم توانایی موجر در استرداد ودیعه دلیلی موجه و قانونی در جهت امتناع از وظیفه قانونی نبوده و لزوما با انقضای مدت نامبرده مکلف بوده است که ودیعه مستاجر را پرداخت نماید و همان‌طور که گواه تعرفه شده نامبردگان نیز اعلام نموده است مقرر بوده در پایان تمدید مهلت ودیعه به مستاجر مسترد گردد و موجر بنابر مقررات قانونی در صورت استنکاف مستاجر قادر به تخلیه ملک بوده که در این راستا عمل نکرده است و مجوزی در جهت نگهداری وجه تا پیدا کردن مستاجر جدید نداشته و ندارد بر این اساس از تاریخ مذکور تا تاریخ استرداد وجه بنا به شاخص بانک مرکزی تعلق خسارت تاخیر تادیه بر عهده نامبرده ثابت و محرزاست بنابراین مکلف به پرداخت خسارت تاخیر در تادیه از تاریخ 1391/12/10 تا هنگام استرداد وجه چهل میلیون تومان د. ح. مستاجر م. ب. که معادل مبلغ 40/538/806 ریال خواهد بود یعنی تاریخ 1392/04/17 با وصف مراتب فوق دادگاه با کسر مبلغ مورد تعهد بر عهده طرفین خوانده دعوی را محکوم به پرداخت مبلغ 22/988/806 ریال خسارت تاخیر و مبلغ 1/277/597 ریال هزینه دادرسی و حق‌ الوکاله وکیل د. ح. خ. دعوی با تهاتر بین بدهی که توسط دادگاه انجام پذیرفته است با لحاظ مواد 1257 - 1258 - 1284 - 1286 - 1321 - 1324 قانون مدنی و 197 - 198 - 503 - 515 - 519 - 522 قانون آیین دادرسی مدنی می‌نماید حکم دادگاه حضوری و توام با قرار صادره ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر و اعتراض در مرجع محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - یزدانی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای ش.پ. به‌طرفیت خانم م.س. نسبت به دادنامه شماره --- - 1392/07/14 شعبه --- دادگاه حقوقی تهران که متضمن محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت خسارت تاخیر در پرداخت ودیعه و خسارت دادرسی با احتساب تهاتر قضایی می‌باشد، دادگاه با عنایت به محتویات پرونده و لوایح تقدیمی از آنجاکه رای معترض‌عنه واجد ایراد اساسی به‌ نحوی که اقتضای نقض آن را داشته باشد نبوده، با رد تجدیدنظرخواهی به ‌شرح ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی رای معترض‌عنه را تایید می‌نماید رای دادگاه قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران جمشیدی - حمیدی