خواسته منجز : لزوم تعیین منشأ تعهد در دعوی خسارت

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی آقای (ب. د. الف.) با وکالت آقای (س. ع. پ. ه.) و خانم (ش. م. الف.) به طرفیت آقای (ع. الف.) دایر به صدور حکم به فسخ مبایعه‌نامه شماره 832021 مورخ 9/3/1390 که به شرح صورت‌جلسه مورخ 11/7/90 به تأیید فسخ مبایعه‌نامه اصلاح شده است و نیز دعوی استرداد مبلغ چهارصد میلیون ریال ثمن پرداختی و خسارت تأخیر اجرای تعهد مقوّم به 000/000/51 ریال، نظر به جامع اوراق و محتویات پرونده، اولاً ؛ ن. ب. ا. بنا به مندرجات قسمت توضیحات مبایعه‌نامه خواهان با علم به اینکه مبیع در رهن است و خوانده متعهد به فک رهن شده است اقدام به ابتیاع آن نموده است و اینکه صرف شماره دفتر اسناد رسمی در محلی که استقرار ندارد موجبی برای فسخ قرارداد نمی‌باشد دادگاه این قسمت از دعوی خواهان را مبنی بر تأیید فسخ قرارداد غیر ثابت تشخیص و مستنداً به مواد 219 و 223 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خ. د. ا. قسمت صادر و اعلام می‌شود. ثانیاً؛ در خصوص استرداد مبلغ چهارصد میلیون ریال ثمن پرداختی با عنایت به وقوع عقد بیع و صدور حکم به بطلان دعوی تأیید فسخ قرار رد دعوی خ. د. ا. قسمت مستنداً به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی صادر و اعلام می شود. ثالثاً؛ اما در خصوص دعوی مطالبه خسارت تأخیر موضوع بند 7-6 قرارداد به مأخذ روزانه سیصد هزار ریال، ن. ب. ا. از جمله تعهدات خوانده تحویل مبیع بوده که می بایست در تاریخ 25/3/90 به عمل می‌آمد که انجام نشده است و خوانده دلیلی بر تحویل مبیع و متعاقب آن تنظیم سند انتقال به نام خوانده اقامه ننموده حکم به محکومیت خوانده به پرداخت 000/500/31 ریال بابت تأخیر در تحویل مبیع از 25/3/90 لغایت 12/7/90 (تاریخ صدور رأی) به أخذ روزانه سیصد هزار ریال مستنداً به <a class="artref" href="/ماده/ماده-230-a_0815110235876">ماده 230 قانون مدنی</a> و نیز پرداخت 000/580 ریال بابت خسارت هزینۀ دادرسی و نیز پرداخت خسارت حق‌الوکالۀ وکیل مطابق با تعرفه مستنداً به مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی د. ح. خ. صادر و اعلام می شود. نسبت به مازاد آن به جهت عدم استحقاق حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌شود. رأی صادره حضوری محسوب و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبۀ 116 دادگاه عمومی حقوقی تهران - ماندگار مشفق رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای (ع. الف.) با وکالت آقای (ر.س.) به‌طرفیت آقای (ب. د. الف.) نسبت به قسمتی از دادنامه شماره 00670-13/7/90 صادره از شعبۀ 116 دادگاه عمومی تهران که براساس آن حکم بر پرداخت روزانه مبلغ سیصدهزار ریال به این استدلال نظر ‌به‌اینکه از‌جمله تعهدات خوانده تحویل مبیع بوده خسارت تأخیر در تحویل مبیع صادر شده است. دادگاه با ملاحظه محتویات پرونده و اوراق و اظهارات مضبوط در آن ن. ب. ا. خواسته خواهان به این شکل بوده «...با احتساب کلیۀ خسارات وارده از جمله خسارت تأخیر اجرای تعهد»; ملاحظه می‌گردد که خواسته منجز نیست و مفهوم کلی دارد [مشخص نیست] که خسارت تأخیر اجرای کدام تعهد مورد خواسته خواهان بدوی بوده است و اینکه دادگاه نمی‌تواند مفسر خواسته باشد بنابراین لازم بوده است به طور منجز خواسته را مطرح می‌نمود و اینکه خسارت تأخیر تأدیه از چه جهتی بوده بنابراین به استناد ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی دعوا به شکل صحیح و قانونی مطرح نشده است و به استناد مواد 349 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی و به لحاظ عدم قابلیت استماع صحیح دعوی مذکور با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت از آن قرار رد دعوی خواهان بدوی در مطالبه خسارت تأخیر اجرای تعهد صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره قطعی است. مستشاران شعبۀ 13 دادگاه تجدیدنظر استان تهران قربان وند - فهیمی گیلانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی خواسته منجز: لزوم تعیین منشأ تعهد در دعوی خسارت در تاریخ 28 شهریور 1391، دادگاه بدوی به دعوی مربوط به فسخ مبایعه‌نامه و استرداد مبلغ چهارصد میلیون ریال و خسارت تاخیر در اجرای تعهد رسیدگی کرد. دادگاه با استناد به مواد 219 و 223 قانون مدنی، دعوی فسخ را به دلیل آگاهی خواهان از رهن بودن مبیع و عدم وجود دلیل کافی برای فسخ، رد نمود. همچنین، به دلیل بطلان دعوی فسخ، دعوی استرداد مبلغ پرداختی نیز بر اساس ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی رد گردید. با این حال، در خصوص خسارت تاخیر، دادگاه خوانده را به پرداخت مبلغ 31,500,000 ریال بابت خسارت تاخیر از تاریخ 25 خرداد 1390 تا 12 مهر 1390 محکوم کرد و همچنین هزینه دادرسی و حق‌الوکاله را به خواهان پرداخت نمود. رای صادره ظرف بیست روز قابل تجدیدنظر بود. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه با بررسی محتویات پرونده، به دلیل عدم وضوح خواسته خ. د. خ. خسارت تاخیر، دعوی را بر اساس مواد 2، 349 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی غیرقابل استماع تشخیص داده و قرار رد دعوی را صادر کرد. رای دادگاه تجدیدنظر قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/06/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: خواسته مطالبه خسارات عدم انجام تعهد بدون تعیین تعهد مورد نظر غیرمنجز تلقی شده و قرار رد صادر می‌شود. در خصوص دعوی آقای (ب. د. الف.) با وکالت آقای (س. ع. پ. ه.) و خانم (ش. م. الف.) به طرفیت آقای (ع. الف.) دایر به صدور حکم به فسخ مبایعه‌نامه شماره 832021 مورخ 1390/03/09 که به شرح صورت‌جلسه مورخ 11/7/90 به تایید فسخ مبایعه‌نامه اصلاح شده است و نیز دعوی استرداد مبلغ چهارصد میلیون ریال ثمن پرداختی و خسارت تاخیر اجرای تعهد مقوّم به 51/000/000 ریال، نظر به جامع اوراق و محتویات پرونده، اولا ؛ ن. ب. ا. بنا به مندرجات قسمت توضیحات مبایعه‌نامه خواهان با علم به اینکه مبیع در رهن است و خوانده متعهد به فک رهن شده است اقدام به ابتیاع آن نموده است و اینکه صرف شماره دفتر اسناد رسمی در محلی که استقرار ندارد موجبی برای فسخ قرارداد نمی‌باشد دادگاه این قسمت از دعوی خواهان را مبنی بر تایید فسخ قرارداد غیر ثابت تشخیص و مستندا به مواد 219 و 223 قانون مدنی حکم به بطلان دعوی خ. د. ا. قسمت صادر و اعلام می‌شود. ثانیا؛ در خصوص استرداد مبلغ چهارصد میلیون ریال ثمن پرداختی با عنایت به وقوع عقد بیع و صدور حکم به بطلان دعوی تایید فسخ قرار رد دعوی خ. د. ا. قسمت مستندا به ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی صادر و اعلام می‌شود. ثالثا؛ اما در خصوص دعوی مطالبه خسارت تاخیر موضوع بند 7 - 6 قرارداد به ماخذ روزانه سیصد هزار ریال، ن. ب. ا. از جمله تعهدات خوانده تحویل مبیع بوده که می‌بایست در تاریخ 25/3/90 به عمل می‌آمد که انجام نشده است و خوانده دلیلی بر تحویل مبیع و متعاقب آن تنظیم سند انتقال به نام خوانده اقامه ننموده حکم به محکومیت خوانده به پرداخت 31/500/000 ریال بابت تاخیر در تحویل مبیع از 25/3/90 لغایت 12/7/90 (تاریخ صدور رای) به اخذ روزانه سیصد هزار ریال مستندا به <a class="artref" href="/ماده/ماده-230-a_0815110235876">ماده 230 قانون مدنی</a> و نیز پرداخت 000/580 ریال بابت خسارت هزینه دادرسی و نیز پرداخت خسارت حق‌الوکاله وکیل مطابق با تعرفه مستندا به مواد 515 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی د. ح. خ. صادر و اعلام می‌شود. نسبت به مازاد آن به جهت عدم استحقاق حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌شود. رای صادره حضوری محسوب و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - ماندگار مشفق رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای (ع. الف.) با وکالت آقای (ر.س.) به‌طرفیت آقای (ب. د. الف.) نسبت به قسمتی از دادنامه شماره --- - 13/7/90 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که براساس آن حکم بر پرداخت روزانه مبلغ سیصدهزار ریال به این استدلال نظر ‌به‌اینکه از‌جمله تعهدات خوانده تحویل مبیع بوده خسارت تاخیر در تحویل مبیع صادر شده است. دادگاه با ملاحظه محتویات پرونده و اوراق و اظهارات مضبوط در آن ن. ب. ا. خواسته خواهان به این شکل بوده «...با احتساب کلیه خسارات وارده از جمله خسارت تاخیر اجرای تعهد»; ملاحظه می‌گردد که خواسته منجز نیست و مفهوم کلی دارد [مشخص نیست] که خسارت تاخیر اجرای کدام تعهد مورد خواسته خواهان بدوی بوده است و اینکه دادگاه نمی‌تواند مفسر خواسته باشد بنابراین لازم بوده است به طور منجز خواسته را مطرح می‌نمود و اینکه خسارت تاخیر تادیه از چه جهتی بوده بنابراین به استناد ماده 2 قانون آیین دادرسی مدنی دعوا به شکل صحیح و قانونی مطرح نشده است و به استناد مواد 349 و 358 قانون آیین دادرسی مدنی و به لحاظ عدم قابلیت استماع صحیح دعوی مذکور با نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته در این قسمت از آن قرار رد دعوی خواهان بدوی در مطالبه خسارت تاخیر اجرای تعهد صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران