درخواست فسخ نکاح به جهت تدلیس

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1391/11/27 آقای ی.الف. به وکالت از طرف آقای م.ص. به طرفیت خانم س.ن. دادخواستی به خواسته فسخ نکاح تقدیم و در متن دادخواست خ. ت. د. که در تاریخ 1385/12/10 با خوانده ازدواج دائم نمودم پس از چند سال نازائی و درمان که اختلاف پیدا کردیم و مشارالیها دادخواست مهریه و نفقه تقدیم نموده است تازه متوجه شدم که نامبرده قبلاً ازدواج کرده و طلاق گرفته ولی در حین عقد اظهار داشته باکره م. ب. که در سند ازدواج تصریح گردیده سابقه ازدواج ندارد پس از پیگیری‌های زیاد متوجه ازدواج و طلاق وی با شخصی به نام ح.خ. شده‌ام لذا به استناد ماده 1128 قانون مدنی صدور حکم به فسخ نکاح م. ا.. دادخواست مطروحه در شعبه چهارم دادگاه حقوقی شهرستان قائم‌شهر ثبت و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. آقای م.ش. وکیل پ. ی. د. با تقدیم وکالت‌نامه از جانب زوجه خوانده اعلام وکالت نموده است. در جلسه دادرسی مورخ 1393/3/1 که با حضور طرفین و خ. ت. گ. وکیل خواهان در قسمتی از اظهارات خود اظهار داشت در جریان اختلافات بین زوجین که ناشی از نازایی زوجه بوده شخصی به موکل گفت که زنت با شوهر قبلی‌اش هم همین مشکل را داشت موکل بهت‌زده گفت چطور شوهر کرده بود در حالی‌که نه در شناسنامه‌اش نام شوهرش و نه در حین عقد به آن اشاره‌ای نشد بلکه نوشته زوجه سابقه ازدواج ندارد، به‌هرحال با تحقیق و پیگیری سراغ شوهر اول را گرفت معلوم شد با شخصی به نام ح.خ. ازدواج کرده در دفترخانه... ساری و سپس در دفترخانه... طلاق گرفته و این اطلاعات را شخص ح.خ. با یک قطعه عکس عروسی و فتوکپی شناسنامه خودش و اطلاعات مربوط به سردفترهای مربوطه را در اختیار موکل گذاشت لذا با عنایت به تدلیس خوانده و ابتناء عقد بر شرط عدم سابقه ازدواج زوجه که درواقع شرط منتفی بوده به استناد ماده 1128 قانون مدنی صدور حکم به فسخ نکاح م. ا.. ز. ا. د. چنین چیزی صحت ندارد و من قبلاً ازدواج کرده بودم به مادرم زنگ زدند و مادرم گفته است و من هم به ایشان گفتم که ازدواج قبلی کرده بودم و یک ماه بعد طلاق گرفتم و دختر بودم و ما فقط عقد کرده بودیم و عروسی نکرده‌ایم و در زمان عقد با این آقا نیز من دختر بوده‌ام و در شب خواستگاری به پدرش گفته‌ایم و پدرش گفت این حرف‌ها را نمی‌خواهم بشنوم و خودشان در محل نیز تحقیق کرده‌اند و شرایط مرا همسایه‌ها به اینها گفته‌اند و خودشان نیز اطلاع داشته‌اند وکیل ز. ا. د. اولاً: تاریخ وقوع عقد فیمابین زوجین 1385/12/10 بوده و زوج بعد از گذشت 8 سال مدعی فسخ نکاح به‌دلیل باکره نبودن و سابقه ازدواج را مطرح می‌نماید که این امر با مواد 1128 و 1131 قانون مدنی با فوری بودن خیار در تضاد است ثانیاً: حسب اظهار موکله زوج در زمان عقد اطلاع کافی از سابقه ازدواج داشته که استشهادیه محلی حکایت از این موضوع دارد تقاضای استماع شهادت شهود را دارم. ثالثاً: در عقدنامه دوشیزه قید گردیده است که این امر بعد از هشت سال و نزدیکی موکله با زوج فاقد وجاهت قانونی است رابعاً: در سال 1391 با وقوع اختلاف فی‌مابین طرفین زوج د. ب. ط. موکله به خواسته تمکین و ازدواج مجدد به دلیل نازایی موکله مطرح نموده که رد شده و حکم صادره در مرحله تجدیدنظر قطعی گردیده است حال به دلیل رد دعوی خود درصدد فسخ نکاح موکله برآمده است که با دادخواست تمکین و ازدواج مجدد در تناقض م. ب. لذا رد دعوی خواهان م. ا. وکیل خواهان مجدداً در قسمتی از اظهارات خود گفته است خوانده حدود دو سال در عقد ازدواج و زندگی مشترک با ح.خ. بوده نه یک ماه و مشکل نازایی خوانده هم از همان زمان ازدواج اول وی با شخص مذکور مطرح بوده و تحت درمان وی از همان زمان شروع شده بود که از موکل پنهان شده بود و هیچ فردی حتی بی‌سواد، زن ازدواج‌کرده و نازا را نمی‌خواهد چه رسد به موکل که فردی تحصیل‌کرده است. سپس دادگاه قرار استماع گواهی گواهان خوانده را صادر نموده و در جلسه دادرسی مورخ 1393/4/15 که با حضور طرفین تشکیل گردیده زوجه خوانده دو شاهد به اسامی س.ش. متولد 1362 و الف. الف. متولد 1362 معرفی نموده که در اوراق 46 و 47 پرونده از آنان استماع گواهی به عمل آمد. س.ش. اظهار داشت در جلسه خواستگاری مادرزنم که مادر خوانده باشد صحبت کرده بود و این آقا اطلاع کامل داشت که ایشان ازدواج قبلی داشته است و پدر این آقا گفت اصلاً راجع به این موضوع نیازی به صحبت نیست و این آقا جهت تحقیقات رفته بود به ایشان گفته بودند، شاهد دیگر الف. الف. اظهار داشت خواهان در شرکت الف. به‌عنوان ویزیتور کار می‌کرد بعد از مدتی که باهم کار می‌کردیم آمد از من تحقیق کرد و گفتم خانواده خوبی هستند و یک‌مرتبه با پدرش آمدند و پدرش در مورد ازدواج قبلی سؤال کرد و من گفتم که با مادرم صحبت کنید و خواهان و پدرش به منزل مادرم رفتند و باهم صحبت‌هایی کرده‌اند و آمار دقیق را از مادرم گرفتند و سپس دادگاه اظهارات وکلای طرفین را در صورت‌مجلس منعکس و متعاقب آن وکیل خ. ط. ل. تقدیمی در ارتباط با اظهارات گواهان مطالبی را بیان نموده و سرانجام دادگاه با اعلام ختم دادرسی به‌موجب دادنامه شماره 819- 1393/4/17 پس از ذکر مقدمه‌ای از چگونگی اقامه دعوی و توضیحات بعدی وکیل خواهان و مدافعات خوانده و وکیل ایشان در جلسات دادرسی با بررسی محتویات پرونده و استماع اظهارات وکلای طرفین و اینکه وکیل خواهان در همان جلسه اول اظهار داشته است که بعد از درگیری زوجین و ترک منزل از جانب زوجه پدر زوج منزل مشترک زوجین را از زوج گرفته و مانع ورود زوجین شده که زوج منزل دیگری اجاره کرده در صورتی‌که در دادنامه تمکین خلاف این موضوع از جانب زوج ذکر گردیده و صحبتی از ترک منزل توسط زوجه نشده است و ثانیاً: آقای وکیل در متن دادخواست فقط اشاره داشته است که زوجه حسب سند نکاحیه که قید شده سابقه ازدواج ندارد که در پرونده که یک برگ رونوشت سند نکاحیه موجود است چیزی در این مورد مکتوب نشده است و ثالثاً: سابقه ازدواج ندارد و بر فرض در سند نکاحیه مکتوب شده باشد دلیل بر عدم اطلاع زوج از موضوع ازدواج سابق نمی‌باشد و ممکن هست که ازدواج سابق داشته بوده ولیکن چون باکره بوده و در زمان عقد از یکدیگر جدا شده‌اند آقای … را قید کرده باشد و ثالثاً: آقای … مکتوب عاقد را که سابقه ازدواج ندارد را سبب تدلیس عنوان کرده و بعد در متن دعوی و در جلسه دادرسی عدم بکارت را مطرح کرده‌اند که حتی زوج نیز چنین چیزی را در هیچ زمان و مکانی عنوان ننموده‌اند و رابعاً: آقای وکیل در اظهارات خود به شرح صورت‌جلسه دادرسی مورخ 1393/3/1 سه موضوع را جهت فسخ نکاح مطرح نموده‌اند. 1- به دلیل ازدواج سابق زوجه 2- به دلیل نازایی و عقیم بودن زوجه 3- به دلیل عدم بکارت زوجه که ازدواج زوجه شاید فقط در حد عقد بوده باشد و در مورد عدم بکارت زوجه آقای … ارائه ننموده‌اند و در مورد عقیم و نازایی نیز هیچ ارتباطی به فسخ نکاح ندارد و زوج می‌تواند همسر خود را مطلقه نماید البته با پرداخت کلیه حق‌ و حقوق زوجه و اما در مورد اظهارات وکیل خواهان که اظهار داشته است که زوجه از زمان ازدواج اول نازایی و عقیم بودن زوجه مشخص بوده است آقای وکیل از کجا استنباط کرده‌اند که زن و شوهر که در زمان عقد و در زمان بکارت زوجه از یکدیگر جدا شده‌اند از علت عدم باروری زوجه اطلاع داشته‌اند که می‌فرمایند از همان اول تحت درمان بوده‌اند و ب. ت. ب. شهادت شهود بر اطلاع زوج از ازدواج اول زوجه و اینکه آقای … که زوج در جهت مصالحه و برگرداندن زوجه به منزل و در طریق رفت‌وآمد به ساری و قائم‌شهر به موضوع ازدواج اول زوجه اطلاع پیدا نموده‌اند و تحقیقات را شروع کرده‌اند این موضوع نمی‌تواند صحت داشته باشد چون قانون و شرع و عرف گفته است که قبل از ازدواج در مورد زوجین تحقیقات انجام گیرد نه پس از هشت سال زندگی مشترک که نیاز به تحقیقات نمی‌باشد و ممکن نیست که زوجین هشت سال زندگی مشترک داشته باشند و از وضعیت یکدیگر اطلاع پیدا ننمایند و سپس در یک مسیر رفت‌وآمد جهت برگرداندن زوجه به زندگی و از یک فرد ناشناس که اطلاع از موضوع رفت‌وآمد ندارد این موضوع کشف گردد مگر اینکه زوج در تمام مسیرهای رفت‌وبرگشت کلیه زندگی خود را روی دایره گذاشته و در همه‌جا جار زده باشد و الّا یک فرد ناشناس از کجا دانسته که این آقا به دنبال همسرش می‌رود و همسرش مشکل نازایی دارد که بگوید زنت با شوهر قبلی نیز همین مشکل را داشته است که در زمان عقد جدا شده‌اند و زوجه باکره بوده و اصلاً موضوع نازایی و غیره در زمان بکارت مطرح نمی‌باشد و عدم باروری و نازایی نیازمند زندگی مشترک طولانی زناشویی م. ب. تا موضوع بروز نماید و کشف گردد، بنابراین نمی‌شود گفت که زوج بعد از هشت سال که تمکین نامبرده مردود اعلام گردیده و زوجه تقاضای نفقه و مهریه داده و اختلاف ایجاد شده تازه متوجه شده است که زوجه سابقه ازدواج داشته است و تقاضای فسخ نکاح نماید فلذا دادگاه اظهارات وکیل خواهان را غیرموجه و بلادلیل دانسته و به استناد ماده 1257 قانون مدنی حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده است. پس از ابلاغ رأی صادره وکیل ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 743- 1393مورخ 1393/6/23 با استدلال اینکه با اندک تأمل در مفاد دادخواست تقدیمی درمی‌یابیم که کشمکش و طرح دعاوی متعدد، زوج را بر آن داشت دعوی فسخ نکاح مطرح نماید. ب. ت. ب. ماده 1131 قانون مدنی خیار فسخ فوری و اعمال چنین حق باید به فوریت صورت گیرد با التفات به تاریخ عقد (1385/12/10) و تاریخ تقدیم دادخواست (1391/12/27) طرح دعوی فسخ نکاح و عدم اطلاع و آگاهی زوج از موضوع جهت اعمال خیار یاد شده متکی به دلیل نمی‌باشد که قید پیگیری‌های زیاد مندرج در دادخواست استدلال مذکور را تقویت می‌نماید و زوجین چون در شهر قائم‌شهر اقامت و سکونت داشته‌اند عرف و عادت نیز عدم آگاهی از مدت را توجیه نمی‌نماید بنابراین اعتراض ت. ن. خ. را غیرموجه تشخیص و ضمن رد آن دادنامه تجدیدنظرخواسته را تأیید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1393/7/14 به وکیل زوج ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 1393/8/4 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام‌خواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان‌عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است لوایح طرفین به هنگام شور قرائت می‌گردد. رأی شعبه دیوان عالی کشور اعتراضات وکیل ز. ف. خ. نسبت به دادنامه شماره 744- 1393مورخ 1393/6/23 شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران که در جهت تأیید رأی بدوی انشاء گردیده و بر اساس دادنامه نخستین در خصوص دعوی ز. ف. خ. به خواسته صدور حکم بر فسخ نکاح حکم بر بطلان دعوی ایشان صادر شده مالاً وارد بوده و دادنامه فرجام‌خواسته به علت نقص تحقیقات در خور نقض است زیرا وکیل ز. ف. خ. ب. ش. د. تقدیمی و توضیحات بعدی در جلسات دادرسی با ادعای اینکه زوجه فرجام‌خوانده قبل از ازدواج با موکلش دارای سابقه ازدواج با فرد دیگری بوده و در موقع ازدواج خود با موکلش این امر را از وی مکتوم داشته و به‌علاوه برخلاف اینکه خود را دوشیزه معرفی نموده باکره نبوده است و درنتیجه در این ازدواج اخیر خ. ن. ب. موکلش مرتکب تدلیس گردیده لذا مستنداً به ماده 1128 قانون مدنی تقاضای صدور حکم بر فسخ نکاح را نموده است. محتویات پرونده مبین آن است که با وجود اینکه زوجه فرجام‌خوانده دارای سابقه ازدواج بوده معهذا در سند ازدواج فی‌مابین متداعیین که رونوشت آن پیوست پرونده بوده اولاً: تصریح گردیده که زوجین فاقد سابقه ازدواج می‌باشند و ثانیاً: زوجه فرجام‌خوانده هم دوشیزه توصیف گردیده است و به‌علاوه زوجه ف. خ. د. مدافعات خود به شرح صورت‌جلسه دادرسی مورخ 1393/3/1 ضمن اقرار بر ازدواج سابق خود اضافه نموده که یک ماه بعد طلاق گرفتم و فقط عقد کرده‌ایم و عروسی نکرده‌ایم و در زمان عقد با خواهان دختر بوده‌ام و به این ترتیب بر باکره بودن خود در زمان ازدواج با خواهان (ف. خ.) تأکید ورزیده است و چون در ازدواج اول بین هر پسر و دختری حسب عرف مسلّم و متداول در جامعه ایران باکره بودن دختر به‌عنوان وصف کمال، مقصود پسر بوده و به‌عنوان یک شرط مبنائی نانوشته محسوب می‌گردد که عقد نکاح مبنیاً بر آن واقع می‌شود لذا زوجه فرجام‌خوانده که در ازدواج با ف. خ. خود را دوشیزه و باکره معرفی نموده قدر مسلم این است که باکره بودن نامبره وصف مقصود ف. خ. د. ازدواج با ایشان محسوب بوده و عقد نکاح فی‌مابین آنان بر مبنای این شرط و وصف مقصود منعقد گردیده است و درصورتی‌که معلوم شود زوجه ف. خ. ب. هنگام ازدواج با ف. خ. دوشیزه نبوده و فاقد صفت کمال بوده است این امر می‌تواند از مصادیق تدلیس در ازدواج فی‌مابین محسوب گردد هرچند که صرف ازدواج سابق فرجام‌خوانده بدون اینکه بکارت و صفت کمال وی زایل شده باشد ولو اینکه این امر را در ازدواج خود با ف. خ. مکتوم داشته باشد عرفاً از مصادیق تدلیس محسوب نبوده و از موجبات فسخ نکاح نخواهد بود از این‌رو برای روشن شدن قضیه و احراز اینکه آیا زوجه ف. خ. د. ازدواج اخیر خود با ف. خ. کماکان باکره و از وصف کمال برخوردار بوده است یا خیر ضرورت داشته که وضعیت طلاق سابق ایشان که حسب ادعای وکیل ف. خ. د. جلسه دادرسی مورخ 1393/3/1 در دفتر طلاق شماره... به سردفتری آقای م.خ. انجام شده و قطعاً برای اجرای طلاق اخذ مجوز از دادگاه و صدور حکم در خصوص مورد از دادگاه ذی‌صلاح ضرورت قانونی داشته و قطعاً در پرونده قضائی متشکله هم چگونگی روابط زوجه فرجام‌خوانده با شوهر سابقش و اینکه هنوز در دوران عقد بوده یا اینکه عروسی انجام داده‌اند و در این پرونده زوجه خود را مدخوله معرفی نموده یا باکره کاملاً معلوم و منعکس گردیده مورد بررسی قرار گیرد به این نحو که لازم بوده که دادگاه محترم موضوع طلاق فی‌مابین زوجه فرجام‌خوانده و شوهر سابق وی را که شخصی به نام ح.خ. معرفی گردیده از دفتر طلاق ذی‌ربط استعلام و رونوشت طلاق‌نامه را مطالبه و پس از وصول و معلومیت اینکه بر اساس حکم صادره از چه دادگاهی صیغه طلاق جاری و به ثبت رسیده پرونده قضائی مربوطه را از دادگاه ذی‌صلاح مطالبه و پس از وصول آن خلاصه مفید آن را در صورت‌مجلس منعکس و تصاویر اوراق ضروری این پرونده خصوصاً صورت‌مجلس مربوط به اظهارات زوجین را استخراج و پیوست پرونده امر نموده و دقیقاً بررسی و معلوم گردد که در این پرونده آیا زوجین اعلام نموده‌اند که در دوران عقد بوده یا با هم عروسی کرده‌اند و آیا زوجه خود را مدخوله معرفی نموده یا باکره و علت و سبب صدور حکم طلاق چه بوده است و پس از انجام تحقیقات مذکور چنانچه دادگاه هر اقدام و تحقیق دیگری را که لازم و در مقدرات دعوی مطروحه مؤثر تشخیص دهد در اجرای ماده 199 قانون آیین دادرسی مدنی نسبت به انجام آن اقدام و سرانجام بر اساس نتیجه محصله نسبت به صدور رأی مقتضی اقدام نماید بنابراین دادنامه فرجام‌خواسته که بدون توجه به مراتب مرقوم در فوق انشاء گردیده به علت نقص تحقیقات و رسیدگی قابلیت ابرام را نداشته مستنداً به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه مرقوم رسیدگی مجدد به همان دادگاه محترم صادرکننده رأی منقوض ارجاع می‌گردد تا پس از تکمیل تحقیقات در موارد مرقوم در فوق بر اساس نتیجه حاصله رأی مقتضی صادر فرمایند. رئیس و مستشاران شعبه 8 دیوان‌عالی کشور عباسیان- کریم‌پور نطنزی- کیقبادی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی درخواست فسخ نکاح به جهت تدلیس موضوع این پرونده به دعوی فسخ نکاح مربوط می‌شود که به دلیل ادعای تدلیس و فریب در ازدواج ناشی از کتمان بیماری و سابقه ازدواج ی. ا. ط. مطرح گردیده است. خ. د. د. خود، که در تاریخ 4 شهریور 1399 تسلیم شده، ادعا کرده است که طرف مقابل به بیماری مزمن تشنج مبتلا بوده و این موضوع را از وی پنهان کرده است. <br>در جلسه دادرسی، هر یک از طرفین به اظهارات طرف مقابل پاسخ دادند. طرف مقابل ادعا کرد که هیچ بیماری ندارد و سابقه ازدواج خ. ر. ب. خواهان اطلاع داده است. دادگاه با ارجاع به پزشکی قانونی، نظریه‌ای مبنی بر عدم وجود شواهدی دال بر بیماری طرف مقابل دریافت کرد. <br>در نهایت، دادگاه بدوی با استناد به ماده 197 قانون آیین دادرسی مدنی، دعوی خواهان را رد نمود. خواهان به این رای اعتراض کرد و در مرحله تجدید نظر، دادگاه ضمن تایید رای بدوی، عدم وجود تدلیس را اعلام کرده و ایرادات خ. ر. و. ندانست. <br>در مرحله فرجام‌خواهی، دیوان عالی کشور نیز با تاکید بر عدم وجود تدلیس و رعایت اصول دادرسی، رای تجدید نظر را تایید نموده و به استناد ماده 370 قانون آیین دادرسی مدنی، فرجام‌خواهی را رد کرد. رای صادره حضوری بوده و ظرف بیست روز قابل فرجام‌خواهی است. اقای ا. ب. طرفیت خانم ن. م. به خواسته فسخ نکاح سند ازدواج 17584 مورخ 97/6/12 به دلیل تدلیس و فریب در ازدواج در دوره عقد نامزدی ناشی از بیماری زوج و کتمان ان در دادگستری خ. در تاریخ 99/6/4 مطرح نموده که به شعبه اول دادگاه عمومی حقوقی ان دادگستری ارجاع گردیده است. خ. د. م. دادخواست گفته است.متاسفانه خوانده بیماری مزمن و تشنج داشته که از من کتمان کرده است.چون مرتکب تدلیس در امر ازدواج شده فسخ نکاح م. ا.. وقت جهت رسیدگی تعیین و طرفین را دعوت نموده است. در جلسه دادرسی 99/7/6 خواهان و خوانده حضور دارند خ. گ. ا..خواسته ب. ش. د. تقدیمی است.من از مورخ 97/6/12 با خوانده عقد دایم کرده ام و هنوز نامزد هستیم من حدود یک ماه قبل متوجه شده ام که نامبرده مبتلا به صرع بوده و تشنج دارو مصرف می کند و نیز قبلا نامزد داشته است.که این را نیز ازمن پنهان کرده است.درخواست فسخ نکاح به علت تدلیس دارم. خوانده اعلام نمود دعوی خواهان را قبول ندارم. من در مورخ 97/6/12 با خوانده عقد کردیم و چندین بار با وی مسافرت رفته ام به *بوده ایم و در شمال بوده ایم یک هفته به عنوان میهمان در منزل خواهر خواهان بوده ایم. من مشکل تشنج ندارم. و نامزد نیز داشتم که این را به خ. ا. ک. بودم و خود خواهان درجریان بود و حاضرم سوگند یاد کنم و صیغه محرمیت با نامبرده خوانده بودیم و. عقد نکرده بودیم و این موضوع را به خواهان و خواهر وی گفته ام م.رش نیز در جریان بود و فقط گفتند که به برادر و زن برادرم چیزی دراین خصوص نگویید و خواهان علیه من تمکین داده بود و اگر من مشکلی داشتم چرا علیه من تمکین داده بود خواهان اعلام نمود من دادخواست تمکین کرده بودم و خوانده محکوم شده است.در نهایت طرفین از استماع اظهارات دادگاه اسقاط حق حضور نمودند دادگاه با معرفی زوجه به پزشکی قانونی خواسته است.بررسی نمایند ایا نامبرده مبتلا به تشنج بوده یا خیر و از چه زمانی شروع شده است.و نتیجه را جهت بهره برداری به این مرجع اعلام نمایند دادگاه در تاریخ 99/7/21 پس از وصول نظریه پزشکی قانونی که اعلام داشته است.در مورد خانم ن. م. حسب نظریه پزشک متخصص مغز و اعصاب شواهدی به نفع وجود تشنج در وی مشاهده نکردند. ب. ت. ب. اینکه در وقت دادرسی خواهان حضور نیافته است.و هیچ یک از طرفین حضور ندارند در پرونده تمکین مستندا به ماده 95 ایین دادرسی مدنی قرار ابطال دادخواست صادر نموده و در تاریخ 99/8/20 پس از ختم دادرسی در پرونده کار طی دادنامه 690/99 بدین شرح انشای رای نموده است. ((در خصوص دعوی اقای ا. ب. ب. یت خانم ن. م. دایر بر فسخ نکاح به این شرح که خواهان مفادا اعلام نموده خوانده همسر دایمی وی است.به دلیل تدلیس و فریب در ازدواج درخواست فسخ نکاح را دارد. و خوانده بیماری خود را از وی پنهان کرده است.و نیز سابقه ازدواج دارد. ب. ت. ب. اینکه حسب نظریه پزشکی قانونی بیماری خوانده تایید نشده است.و نیز دلیلی بر ازدواج سابق خوانده ارایه نشده است.لذا مستندا به ماده 197 قانون ایین دادرسی مدنی حکم به بطلان دعوی خواهان صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدید نظر خواهی است)) از این رای اقای ا. ب. تجدید نظر خواهی نموده است.و د. ا. م. زوج با اعلام اینکه زوجه باکره نبوده و نظریه پزشکی قانونی مورد قبول او در مورد بیماری تشنج نیست با ارجاع امر به کمیسیون پزشکی قانونی و نقض رای تجدید نظر خواسته را خواستار شده است.پس از تبادل لوایح و تشریفات ان پرونده به مرجع تجدید نظر *زنجان ارجاع شده که به شعبه نهم تجدید نظر ارجاع گردیده است.هیات شعبه مذکور در تاریخ 99/10/14 با بررسی اوراق پرونده و ختم دادرسی رای خود را بدین شرح طی دادنامه 1907/99 مورخ 99/10/15 صادر نموده است. ((در خصوص تجدید نظر خواهی اقای ا. ب. به طرفیت خانم ن. م. از دادنامه ی شماره 690- 99 صادره از شعبه اول دادگاه عمومی خ. که به موجب ان در مورد خواسته ت. ن. خ. مبنی بر فسخ نکاح به دلیل تدلیس و فریب در ازدواج (کتمان بیماری صرع و ازدواج سابق) ب. ت. ب. محتویات پرونده و رسیدگی انجام شده و توضیحات و استدلال دادگاه بدوی و نحوه ی اظهارات طرفین به شرح منعکس در پرونده و نظریه پزشکی قانونی به شرح مضبوط در پرونده و اینکه مطابق نظریه اکثرفقهای عظام تدلیس در صورتی موجب خیار فسح است.که عدم نقص و یا وجود صفت کمال به خواسته لفظی در عقد نکاح ذکر شود. و یا قبل از عقد زوجه را توصیف به صفت کمال یا عدم نقص بیماری کند و بلافاصله عقد را مبیا به ان جاری کند و در موضوع پرونده جهت مذکور محقق نشده است.لذا دادنامه مطابق مقررات قانونی صادر شده و خدشه ای به ان وارد و مترتب نیست و ن. ب. ا. ت. ن. خ. ایراد و اعتراض موجه و موثری که با شقوق ماده 348 قانون ایین دادرسی مدنی منطبق بوده و نقض دادنامه تجدید نظر خواسته را ایجاب نماید. به عمل نیاورده است.فلذا به استناد ماده 358 قانون مذکور ضمن رد اعتراض دادنامه تجدید نظر خواسته تایید می‌گردد. رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل فرجام خواهی است.اکنون از این رای ز. ا. ا. ب. فرجام خواهی نموده است.که هنگام شور متن دادخواست وی با گزارش پرونده توسط عضو ممیز قرائت می‌شود. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردید. پس از قرائت گزارش اقای ع. ن. عضو ممیز و ملاحظه اوراق پرونده در خصوص دادنامه شماره 1907/99 فرجام خواسته مشاوره نموده چنین رای می دهد: ن. ب. ا. رای فرجام خواسته که بر تایید رای بدوی اصدار یافته منطبق با محتویات پرونده بوده و ب. ت. ب. اینکه زوج در گفتار خویش علیرغم سلامت زوجه از جهت نداشتن بیماری مزمن باصطلاح گفته او تشنج و نیز در خصوص اطلاع از باکره نبودن زوجه که در مراحل قبلی دادرسی و در سفرهایی که با زوجه رفته بوده است.چنین امری را مطرح ننموده است.لیکن د. ا. م. با استناد به اطلاعات فردی که در گذشته نامزد زوجه بوده است.ازاین امر که زوجه باکره نبوده است.مطلع شده است.درخواست استماع اظهارات او را نموده است.ب. ت. ب. وجود رابطه زوجیت دایم فیمابین وی و خانم ن. م. و تصریح در سند عقد رسمی که وی دوشیزه بوده است.این ادعای وی نیز مطابق با واقع نبوده لذا با در نظرگرفتن رای فرجام خواسته با استدلال فقهی که منطبق با نظر اکثریت فقهای عظام در خصوص عدم وجود تدلیس در عقد منعقده فیمابین زوجین و انتفای ان اظهار نظر شده است.و اینکه از حیث رعایت اصول و قواعد دادرسی در رسیدگی های معموله در پرونده کار بر عملکرد دادگاه خدشه ای وارد نگردیده است.با رد فرجام خواهی به عمل امده مستندا به م.ه 370 قانون ایین دادرسی مدنی رای فرجام خواسته ابرام می‌گردد. شعبه شانزدهم دیوان عالی کشور رئیس: ع. ن. مستشار: ع. ک. صحنه سرایی در تاریخ 27 بهمن 1391، دعوای فسخ نکاح به خواسته ی. ا. ط. علیه طرف دیگر مطرح گردید. خواهان ادعا نمود که طرف مقابل در زمان ازدواج با وی، سابقه ازدواج داشته و این موضوع را پنهان کرده است. این ادعا به استناد ماده 1128 قانون مدنی به تدلیس منجر شده و خواهان درخواست فسخ نکاح را دارد. طرف مقابل در دفاعیات خود، ادعای خواهان را رد کرده و اعلام نمود که در زمان عقد با خواهان، باکره بوده و تنها یک ماه پس از ازدواج اول خود طلاق گرفته است. وکیل طرف مقابل نیز به عدم فوریت در طرح دعوی و عدم اطلاع خواهان از سابقه ازدواج اشاره کرد. <br>دادگاه بدوی پس از بررسی مستندات و اظهارات، دعوی خواهان را غیرموجه تشخیص داده و بر اساس ماده 1257 قانون مدنی، حکم به بطلان دعوی صادر کرد. خ. ن. ب. این حکم تجدیدنظرخواهی نمود، اما دادگاه تجدیدنظر نیز با تایید حکم بدوی، اعتراض وی را رد کرد. در نهایت، یکی از وکلای طرف خواهان به دیوان عالی کشور مراجعه کرد و دیوان با بررسی پرونده، به دلیل نقص تحقیقات و عدم احراز وضعیت طلاق و روابط طرف مقابل با شوهر سابق، حکم به نقض دادنامه تجدیدنظر و ارجاع مجدد پرونده به دادگاه صادر کرد تا تحقیقات لازم انجام و بر اساس آن رای مقتضی صادر گردد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/06 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف ازدواج سابق بدون اینکه بکارت زوجه زایل شده باشد، از مصادیق تدلیس و از موجبات فسخ نکاح نیست، ولی از آنجا که در ازدواج اول بین هر پسر و دختری حسب عرف مسلم و متداول در جامعه ایران، باکره بودن دختر به عنوان وصف کمال، مقصود پسر بوده و به عنوان یک شرط مبنائی نانوشته محسوب است که عقد نکاح مبنیا بر آن واقع می‌شود و در صورتی که معلوم شود زوجه به هنگام ازدواج دوشیزه نبوده و این امر را کتمان کرده است این موضوع می‌تواند از مصادیق تدلیس در ازدواج محسوب گردد. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 1391/11/27 آقای ی.الف. به وکالت از طرف آقای م.ص. به طرفیت خانم س.ن. دادخواستی به خواسته فسخ نکاح تقدیم و در متن دادخواست خ. ت. د. که در تاریخ 1385/12/10 با خوانده ازدواج دائم نمودم پس از چند سال نازائی و درمان که اختلاف پیدا کردیم و مشارالیها دادخواست مهریه و نفقه تقدیم نموده است تازه متوجه شدم که نامبرده قبلا ازدواج کرده و طلاق گرفته ولی در حین عقد اظهار داشته باکره م. ب. که در سند ازدواج تصریح گردیده سابقه ازدواج ندارد پس از پیگیری‌های زیاد متوجه ازدواج و طلاق وی با شخصی به نام ح.خ. شده‌ام لذا به استناد ماده 1128 قانون مدنی صدور حکم به فسخ نکاح م. ا.. دادخواست مطروحه در شعبه چهارم دادگاه حقوقی شهرستان قائم‌شهر ثبت و مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. آقای م.ش. وکیل پ. ی. د. با تقدیم وکالت‌نامه از جانب زوجه خوانده اعلام وکالت نموده است. در جلسه دادرسی مورخ 1393/03/01 که با حضور طرفین و خ. ت. گ. وکیل خواهان در قسمتی از اظهارات خود اظهار داشت در جریان اختلافات بین زوجین که ناشی از نازایی زوجه بوده شخصی به موکل گفت که زنت با شوهر قبلی‌اش هم همین مشکل را داشت موکل بهت‌زده گفت چطور شوهر کرده بود در حالی‌که نه در شناسنامه‌اش نام شوهرش و نه در حین عقد به آن اشاره‌ای نشد بلکه نوشته زوجه سابقه ازدواج ندارد، به‌هرحال با تحقیق و پیگیری سراغ شوهر اول را گرفت معلوم شد با شخصی به نام ح.خ. ازدواج کرده در دفترخانه... ساری و سپس در دفترخانه... طلاق گرفته و این اطلاعات را شخص ح.خ. با یک قطعه عکس عروسی و فتوکپی شناسنامه خودش و اطلاعات مربوط به سردفترهای مربوطه را در اختیار موکل گذاشت لذا با عنایت به تدلیس خوانده و ابتناء عقد بر شرط عدم سابقه ازدواج زوجه که درواقع شرط منتفی بوده به استناد ماده 1128 قانون مدنی صدور حکم به فسخ نکاح م. ا.. ز. ا. د. چنین چیزی صحت ندارد و من قبلا ازدواج کرده بودم به مادرم زنگ زدند و مادرم گفته است و من هم به ایشان گفتم که ازدواج قبلی کرده بودم و یک ماه بعد طلاق گرفتم و دختر بودم و ما فقط عقد کرده بودیم و عروسی نکرده‌ایم و در زمان عقد با این آقا نیز من دختر بوده‌ام و در شب خواستگاری به پدرش گفته‌ایم و پدرش گفت این حرف‌ها را نمی‌خواهم بشنوم و خودشان در محل نیز تحقیق کرده‌اند و شرایط مرا همسایه‌ها به اینها گفته‌اند و خودشان نیز اطلاع داشته‌اند وکیل ز. ا. د. اولا: تاریخ وقوع عقد فیمابین زوجین 1385/12/10 بوده و زوج بعد از گذشت 8 سال مدعی فسخ نکاح به‌دلیل باکره نبودن و سابقه ازدواج را مطرح می‌نماید که این امر با مواد 1128 و 1131 قانون مدنی با فوری بودن خیار در تضاد است ثانیا: حسب اظهار موکله زوج در زمان عقد اطلاع کافی از سابقه ازدواج داشته که استشهادیه محلی حکایت از این موضوع دارد تقاضای استماع شهادت شهود را دارم. ثالثا: در عقدنامه دوشیزه قید گردیده است که این امر بعد از هشت سال و نزدیکی موکله با زوج فاقد وجاهت قانونی است رابعا: در سال 1391 با وقوع اختلاف فی‌مابین طرفین زوج د. ب. ط. موکله به خواسته تمکین و ازدواج مجدد به دلیل نازایی موکله مطرح نموده که رد شده و حکم صادره در مرحله تجدیدنظر قطعی گردیده است حال به دلیل رد دعوی خود درصدد فسخ نکاح موکله برآمده است که با دادخواست تمکین و ازدواج مجدد در تناقض م. ب. لذا رد دعوی خواهان م. ا. وکیل خواهان مجددا در قسمتی از اظهارات خود گفته است خوانده حدود دو سال در عقد ازدواج و زندگی مشترک با ح.خ. بوده نه یک ماه و مشکل نازایی خوانده هم از همان زمان ازدواج اول وی با شخص مذکور مطرح بوده و تحت درمان وی از همان زمان شروع شده بود که از موکل پنهان شده بود و هیچ فردی حتی بی‌سواد، زن ازدواج‌کرده و نازا را نمی‌خواهد چه رسد به موکل که فردی تحصیل‌کرده است. سپس دادگاه قرار استماع گواهی گواهان خوانده را صادر نموده و در جلسه دادرسی مورخ 1393/04/15 که با حضور طرفین تشکیل گردیده زوجه خوانده دو شاهد به اسامی س.ش. متولد 1362 و الف. الف. متولد 1362 معرفی نموده که در اوراق 46 و 47 پرونده از آنان استماع گواهی به عمل آمد. س.ش. اظهار داشت در جلسه خواستگاری مادرزنم که مادر خوانده باشد صحبت کرده بود و این آقا اطلاع کامل داشت که ایشان ازدواج قبلی داشته است و پدر این آقا گفت اصلا راجع به این موضوع نیازی به صحبت نیست و این آقا جهت تحقیقات رفته بود به ایشان گفته بودند، شاهد دیگر الف. الف. اظهار داشت خواهان در شرکت الف. به‌عنوان ویزیتور کار می‌کرد بعد از مدتی که باهم کار می‌کردیم آمد از من تحقیق کرد و گفتم خانواده خوبی هستند و یک‌مرتبه با پدرش آمدند و پدرش در مورد ازدواج قبلی سوال کرد و من گفتم که با مادرم صحبت کنید و خواهان و پدرش به منزل مادرم رفتند و باهم صحبت‌هایی کرده‌اند و آمار دقیق را از مادرم گرفتند و سپس دادگاه اظهارات وکلای طرفین را در صورت‌مجلس منعکس و متعاقب آن وکیل خ. ط. ل. تقدیمی در ارتباط با اظهارات گواهان مطالبی را بیان نموده و سرانجام دادگاه با اعلام ختم دادرسی به‌موجب دادنامه شماره --- - 1393/04/17 پس از ذکر مقدمه‌ای از چگونگی اقامه دعوی و توضیحات بعدی وکیل خواهان و مدافعات خوانده و وکیل ایشان در جلسات دادرسی با بررسی محتویات پرونده و استماع اظهارات وکلای طرفین و اینکه وکیل خواهان در همان جلسه اول اظهار داشته است که بعد از درگیری زوجین و ترک منزل از جانب زوجه پدر زوج منزل مشترک زوجین را از زوج گرفته و مانع ورود زوجین شده که زوج منزل دیگری اجاره کرده در صورتی‌که در دادنامه تمکین خلاف این موضوع از جانب زوج ذکر گردیده و صحبتی از ترک منزل توسط زوجه نشده است و ثانیا: آقای وکیل در متن دادخواست فقط اشاره داشته است که زوجه حسب سند نکاحیه که قید شده سابقه ازدواج ندارد که در پرونده که یک برگ رونوشت سند نکاحیه موجود است چیزی در این مورد مکتوب نشده است و ثالثا: سابقه ازدواج ندارد و بر فرض در سند نکاحیه مکتوب شده باشد دلیل بر عدم اطلاع زوج از موضوع ازدواج سابق نمی‌باشد و ممکن هست که ازدواج سابق داشته بوده ولیکن چون باکره بوده و در زمان عقد از یکدیگر جدا شده‌اند آقای … را قید کرده باشد و ثالثا: آقای … مکتوب عاقد را که سابقه ازدواج ندارد را سبب تدلیس عنوان کرده و بعد در متن دعوی و در جلسه دادرسی عدم بکارت را مطرح کرده‌اند که حتی زوج نیز چنین چیزی را در هیچ زمان و مکانی عنوان ننموده‌اند و رابعا: آقای وکیل در اظهارات خود به شرح صورت‌جلسه دادرسی مورخ 1393/03/01 سه موضوع را جهت فسخ نکاح مطرح نموده‌اند. 1 - به دلیل ازدواج سابق زوجه 2 - به دلیل نازایی و عقیم بودن زوجه 3 - به دلیل عدم بکارت زوجه که ازدواج زوجه شاید فقط در حد عقد بوده باشد و در مورد عدم بکارت زوجه آقای … ارائه ننموده‌اند و در مورد عقیم و نازایی نیز هیچ ارتباطی به فسخ نکاح ندارد و زوج می‌تواند همسر خود را مطلقه نماید البته با پرداخت کلیه حق‌ و حقوق زوجه و اما در مورد اظهارات وکیل خواهان که اظهار داشته است که زوجه از زمان ازدواج اول نازایی و عقیم بودن زوجه مشخص بوده است آقای وکیل از کجا استنباط کرده‌اند که زن و شوهر که در زمان عقد و در زمان بکارت زوجه از یکدیگر جدا شده‌اند از علت عدم باروری زوجه اطلاع داشته‌اند که می‌فرمایند از همان اول تحت درمان بوده‌اند و ب. ت. ب. شهادت شهود بر اطلاع زوج از ازدواج اول زوجه و اینکه آقای … که زوج در جهت مصالحه و برگرداندن زوجه به منزل و در طریق رفت‌وآمد به ساری و قائم‌شهر به موضوع ازدواج اول زوجه اطلاع پیدا نموده‌اند و تحقیقات را شروع کرده‌اند این موضوع نمی‌تواند صحت داشته باشد چون قانون و شرع و عرف گفته است که قبل از ازدواج در مورد زوجین تحقیقات انجام گیرد نه پس از هشت سال زندگی مشترک که نیاز به تحقیقات نمی‌باشد و ممکن نیست که زوجین هشت سال زندگی مشترک داشته باشند و از وضعیت یکدیگر اطلاع پیدا ننمایند و سپس در یک مسیر رفت‌وآمد جهت برگرداندن زوجه به زندگی و از یک فرد ناشناس که اطلاع از موضوع رفت‌وآمد ندارد این موضوع کشف گردد مگر اینکه زوج در تمام مسیرهای رفت‌وبرگشت کلیه زندگی خود را روی دایره گذاشته و در همه‌جا جار زده باشد و الّا یک فرد ناشناس از کجا دانسته که این آقا به دنبال همسرش می‌رود و همسرش مشکل نازایی دارد که بگوید زنت با شوهر قبلی نیز همین مشکل را داشته است که در زمان عقد جدا شده‌اند و زوجه باکره بوده و اصلا موضوع نازایی و غیره در زمان بکارت مطرح نمی‌باشد و عدم باروری و نازایی نیازمند زندگی مشترک طولانی زناشویی م. ب. تا موضوع بروز نماید و کشف گردد، بنابراین نمی‌شود گفت که زوج بعد از هشت سال که تمکین نامبرده مردود اعلام گردیده و زوجه تقاضای نفقه و مهریه داده و اختلاف ایجاد شده تازه متوجه شده است که زوجه سابقه ازدواج داشته است و تقاضای فسخ نکاح نماید فلذا دادگاه اظهارات وکیل خواهان را غیرموجه و بلادلیل دانسته و به استناد ماده 1257 قانون مدنی حکم بر بطلان دعوی خواهان صادر نموده است. پس از ابلاغ رای صادره وکیل ز. ن. ب. آن تجدیدنظرخواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره --- - 1393 مورخ 1393/06/23 با استدلال اینکه با اندک تامل در مفاد دادخواست تقدیمی درمی‌یابیم که کشمکش و طرح دعاوی متعدد، زوج را بر آن داشت دعوی فسخ نکاح مطرح نماید. ب. ت. ب. ماده 1131 قانون مدنی خیار فسخ فوری و اعمال چنین حق باید به فوریت صورت گیرد با التفات به تاریخ عقد ( 1385/12/10 ) و تاریخ تقدیم دادخواست ( 1391/12/27 ) طرح دعوی فسخ نکاح و عدم اطلاع و آگاهی زوج از موضوع جهت اعمال خیار یاد شده متکی به دلیل نمی‌باشد که قید پیگیری‌های زیاد مندرج در دادخواست استدلال مذکور را تقویت می‌نماید و زوجین چون در شهر قائم‌شهر اقامت و سکونت داشته‌اند عرف و عادت نیز عدم آگاهی از مدت را توجیه نمی‌نماید بنابراین اعتراض ت. ن. خ. را غیرموجه تشخیص و ضمن رد آن دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 1393/07/14 به وکیل زوج ابلاغ شده و نامبرده در تاریخ 1393/08/04 با تقدیم دادخواست و لایحه فرجامی نسبت به آن فرجام‌خواهی نموده که پس از تبادل لوایح و وصول پرونده به دیوان‌عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است لوایح طرفین به هنگام شور قرائت می‌گردد. رای شعبه دیوان عالی کشور اعتراضات وکیل ز. ف. خ. نسبت به دادنامه شماره --- - 1393 مورخ 1393/06/23 شعبه یازدهم دادگاه تجدیدنظر استان مازندران که در جهت تایید رای بدوی انشاء گردیده و بر اساس دادنامه نخستین در خصوص دعوی ز. ف. خ. به خواسته صدور حکم بر فسخ نکاح حکم بر بطلان دعوی ایشان صادر شده مالا وارد بوده و دادنامه فرجام‌خواسته به علت نقص تحقیقات در خور نقض است زیرا وکیل ز. ف. خ. ب. ش. د. تقدیمی و توضیحات بعدی در جلسات دادرسی با ادعای اینکه زوجه فرجام‌خوانده قبل از ازدواج با موکلش دارای سابقه ازدواج با فرد دیگری بوده و در موقع ازدواج خود با موکلش این امر را از وی مکتوم داشته و به‌علاوه برخلاف اینکه خود را دوشیزه معرفی نموده باکره نبوده است و درنتیجه در این ازدواج اخیر خ. ن. ب. موکلش مرتکب تدلیس گردیده لذا مستندا به ماده 1128 قانون مدنی تقاضای صدور حکم بر فسخ نکاح را نموده است. محتویات پرونده مبین آن است که با وجود اینکه زوجه فرجام‌خوانده دارای سابقه ازدواج بوده معهذا در سند ازدواج فی‌مابین متداعیین که رونوشت آن پیوست پرونده بوده اولا: تصریح گردیده که زوجین فاقد سابقه ازدواج می‌باشند و ثانیا: زوجه فرجام‌خوانده هم دوشیزه توصیف گردیده است و به‌علاوه زوجه ف. خ. د. مدافعات خود به شرح صورت‌جلسه دادرسی مورخ 1393/03/01 ضمن اقرار بر ازدواج سابق خود اضافه نموده که یک ماه بعد طلاق گرفتم و فقط عقد کرده‌ایم و عروسی نکرده‌ایم و در زمان عقد با خواهان دختر بوده‌ام و به این ترتیب بر باکره بودن خود در زمان ازدواج با خواهان (ف. خ.) تاکید ورزیده است و چون در ازدواج اول بین هر پسر و دختری حسب عرف مسلّم و متداول در جامعه ایران باکره بودن دختر به‌عنوان وصف کمال، مقصود پسر بوده و به‌عنوان یک شرط مبنائی نانوشته محسوب می‌گردد که عقد نکاح مبنیا بر آن واقع می‌شود لذا زوجه فرجام‌خوانده که در ازدواج با ف. خ. خود را دوشیزه و باکره معرفی نموده قدر مسلم این است که باکره بودن نامبره وصف مقصود ف. خ. د. ازدواج با ایشان محسوب بوده و عقد نکاح فی‌مابین آنان بر مبنای این شرط و وصف مقصود منعقد گردیده است و در صورتی که معلوم شود زوجه ف. خ. ب. هنگام ازدواج با ف. خ. دوشیزه نبوده و فاقد صفت کمال بوده است این امر می‌تواند از مصادیق تدلیس در ازدواج فی‌مابین محسوب گردد هرچند که صرف ازدواج سابق فرجام‌خوانده بدون اینکه بکارت و صفت کمال وی زایل شده باشد ولو اینکه این امر را در ازدواج خود با ف. خ. مکتوم داشته باشد عرفا از مصادیق تدلیس محسوب نبوده و از موجبات فسخ نکاح نخواهد بود از این‌رو برای روشن شدن قضیه و احراز اینکه آیا زوجه ف. خ. د. ازدواج اخیر خود با ف. خ. کماکان باکره و از وصف کمال برخوردار بوده است یا خیر ضرورت داشته که وضعیت طلاق سابق ایشان که حسب ادعای وکیل ف. خ. د. جلسه دادرسی مورخ 1393/03/01 در دفتر طلاق شماره... به سردفتری آقای م.خ. انجام شده و قطعا برای اجرای طلاق اخذ مجوز از دادگاه و صدور حکم در خصوص مورد از دادگاه ذی‌صلاح ضرورت قانونی داشته و قطعا در پرونده قضایی متشکله هم چگونگی روابط زوجه فرجام‌خوانده با شوهر سابقش و اینکه هنوز در دوران عقد بوده یا اینکه عروسی انجام داده‌اند و در این پرونده زوجه خود را مدخوله معرفی نموده یا باکره کاملا معلوم و منعکس گردیده مورد بررسی قرار گیرد به این نحو که لازم بوده که دادگاه محترم موضوع طلاق فی‌مابین زوجه فرجام‌خوانده و شوهر سابق وی را که شخصی به نام ح.خ. معرفی گردیده از دفتر طلاق ذی‌ربط استعلام و رونوشت طلاق‌نامه را مطالبه و پس از وصول و معلومیت اینکه بر اساس حکم صادره از چه دادگاهی صیغه طلاق جاری و به ثبت رسیده پرونده قضایی مربوطه را از دادگاه ذی‌صلاح مطالبه و پس از وصول آن خلاصه مفید آن را در صورت‌مجلس منعکس و تصاویر اوراق ضروری این پرونده خصوصا صورت‌مجلس مربوط به اظهارات زوجین را استخراج و پیوست پرونده امر نموده و دقیقا بررسی و معلوم گردد که در این پرونده آیا زوجین اعلام نموده‌اند که در دوران عقد بوده یا با هم عروسی کرده‌اند و آیا زوجه خود را مدخوله معرفی نموده یا باکره و علت و سبب صدور حکم طلاق چه بوده است و پس از انجام تحقیقات مذکور چنانچه دادگاه هر اقدام و تحقیق دیگری را که لازم و در مقدرات دعوی مطروحه موثر تشخیص دهد در اجرای ماده 199 قانون آیین دادرسی مدنی نسبت به انجام آن اقدام و سرانجام بر اساس نتیجه محصله نسبت به صدور رای مقتضی اقدام نماید بنابراین دادنامه فرجام‌خواسته که بدون توجه به مراتب مرقوم در فوق انشاء گردیده به علت نقص تحقیقات و رسیدگی قابلیت ابرام را نداشته مستندا به بند 5 ماده 371 و بند الف ماده 401 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه مرقوم رسیدگی مجدد به همان دادگاه محترم صادرکننده رای منقوض ارجاع می‌گردد تا پس از تکمیل تحقیقات در موارد مرقوم در فوق بر اساس نتیجه حاصله رای مقتضی صادر فرمایند. رئیس و مستشاران شعبه --- دیوان‌عالی کشور