دعوای اثبات مالکیت آپارتمان

دعوای اثبات مالکیت آپارتمان خ. م.: در این پرونده، درخواست خلع ید از یک واحد آپارتمان و مطالبه خسارات دادرسی مطرح شده است. خواهان ادعا می‌کند که مالک آپارتمان مذکور بوده و این ملک به طور غیرمجاز توسط خوانده تصرف شده است. وی به احکام قبلی که مالکیت موکل را تایید کرده، استناد می‌نماید. در مقابل، خوانده و شخص ثالث ادعای مالکیت و الزام به تنظیم سند رسمی را مطرح کرده و به فسخ قرارداد اولیه استناد می‌کنند. دادگاه بدوی دعوای ورود ثالث را به دلیل عدم وجود اختلاف قابل رسیدگی رد کرده و همچنین دعوای تقابل را به دلیل عدم ارائه مستندات کافی ابطال نمود. در خصوص خواسته اصلی، دادگاه با استناد به مواد قانونی مربوطه، حکم به محکومیت خوانده به تحویل آپارتمان و پرداخت هزینه‌های دادرسی صادر کرد. در مرحله تجدیدنظر، برخی از بخش‌های دادنامه بدوی به دلیل عدم رعایت تشریفات قانونی و عدم طرح صحیح دعوی نقض شد، اما حکم به تحویل آپارتمان تایید گردید و اعلام شد که به دلیل تحقق شرط فسخ قرارداد، خواهان ملزم به استرداد مبیع به فروشنده است. رای صادره در هر دو مرحله حضوری و قابل تجدیدنظر م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/03/24 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: دعوای اثبت مالکیت قابل استماع نیست زیرا از یک سو، اصل بر صحت قرارداد م. ب. و متعهدله می‌تواند با تمسک به قرارداد تنظیمی، الزام متعهد به اجرای تعهد را درخواست نماید بنابراین دعوا ترافعی محسوب نمی شود.از سوی دیگر پذیرش دعوا، موجب تعارض حکم دادگاه که از زمره اسناد رسمی است با اسناد رسمی صادره از اداره ثبت می‌شود. رای دادگاه بدوی در این پرونده آقای ک. الف.پ. باوکالت آقای م. ک. دادخواستی، به طرفیت آقای م.الف. الف.ز. به خواسته صدور حکم خلع ید از یک باب آپارتمان م. ب. پنجاه و یک میلیون ریال با مطالبه خسارات دادرسی را که در جلسه اول به تحویل مبیع تقدیم داده است در توضیح بیان نموده است که برابر دادنامه شماره -* مورخ 1391/07/27 صادره از شعبه --- محترم حقوقی که در مقام تجدیدنظرخواهی طی دادنامه شماره --- مورخ 1391/10/04 از سوی شعبه محترم --- تایید گردیده است. موکل مالک یک واحد آپارتمان به مساحت تقریبی 160 مترمربع واقع در طبقه اول جز پلاک ثبتی... فرعی از --- اصلی واقع در بخش --- تهران که توسط خوانده من غیر حق تصرف گشته است تقاضای رسیدگی دارد همچنین بیان نموده است که در قرارداد تنظیمی مورخه 1390/06/03 موارد فسخ قرارداد مشخص شده است و پس از اعلام فسخ و صدور احکام قطعی از مراجع محترم قضایی و عدم مالکیت خوانده محترم نسبت به مال مورد معامله ملکف است آن را مسترد نماید. سپس در تاریخ 1392/04/05 آقای س.ع. م.ج. باوکالت آقایان ه. گ. و الف. ز. به طرفیت آقایان م.الف. الف.ز. و ک. الف.پ. دادخواست ورود ثالث مبنی بر اثبات مالکیت نسبت به شش دانگ از یک واحد آپارتمان از پلاک ثبتی... بخش --- تهران و الزام تمهیدات و مقدمات تنظیم سند رسمی، سپس تنظیم سند رسمی را تقدیم و توضیح داده است که مطابق مبایعه نامه مورخه 1390/06/30 ملک موصوف از خ. ر. د. به خ. ر. ا. منتقل شده سپس مبایعه نامه مورخه 1390/07/15 از خ. ر. ا. به موکلشان منتقل شده است و خ. ر. د. سابقا نسبت به فسخ مبایعه نامه مورخه 1392/06/30 اقدام نموده و حکم قطعی مبنی بر تایید فسخ صادر شده ولی فسخ اثر قهاری نداشته و از تاریخ فسخ به آینده اثر دارد و قبل حدوث و تحققی فسخ مبایعه نامه فوق، مبیع مطابق مبایعه نامه مورخه 1390/07/15 انتقال گردیده است و توضیحات دیگری نیز در این خصوص بیان نموده است و همچنین در تاریخ 1392/06/04 خواهان اصلی به طرفیت آقای س.ع. م.ج. دعوای تقابل مبنی بر ابطال سند عادی مورخه 1390/07/15 با مطالبه خسارات دادرسی را تقدیم و توضیح داده است که به موجب قرارداد مورخه 1390/06/30 یک باب آپارتمان به طور مشروط و معلق به آقای م.الف. الف.ز. فروخته است و ب. ت. ب. مفاد مبایعه نامه مشارالیه تا قبل از پاس شدن حداقل سه فقره چک موضوع مبایعه نامه حق واگذاری معامله ب. غ. را نداشته است و به علت عدم پرداخت چکهای مندرج در قرارداد، بیع مزبور فسخ گردیده و طی لوایحی و در جلسات دادرسی مطالبی را اصحاب هر سه پرونده بیان نموده ا ند. اولا دعوای ورود ثالث پذیرفته نیست زیرا خوانده ردیف ورود ثالث مبایعه نامه تنظیمی بین خود و وارد ثالث که در تاریخ 1390/07/15 منعقد گردیده پذیرفته است بنابراین اختلافی در بیع بین خریدار و فروشنده وجود ندارد و دعوای مطروحه غیر ترافعی م. ب. و اختلافی در این خصوص بین خریدار و فروشنده وجود ندارد و وارد ثالث ردیف دوم نیز نقشی در معامله ایشان نداشته لذا مستندا به ماده 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوای وارد ثالث در این قسمت صادر می‌گردد. و در خصوص الزام به تمهیدات و مقدمات تنظیم سند رسمی صرفنظر از اینکه وکیل وارد ثالث در این خصوص دعوا را به درستی طرح ننموده است چرا که مقدمات و تمهیدات تنظیم سند موارد متعددی می‌تواند باشد اعم از دعاوی مالی و غیر مالی که لازم می بود شخصا عنوان دعوا را قید نماید و همچنین تنظیم سند رسمی ب. ت. ب. گزارش اداره ثبت اسناد و املاک مبنی بر اینکه پلاک موصوف در رهن قرار گرفته و همچنین در بازداشت م. ب. در این قسمت نیز ب. ت. ب. مقررات ماده 56 قانون اجرای احکام مدنی و ماده 1257 قانون مدنی رسیدگی به خواسته و تنظیم سند رسمی غیر ممکن می‌باشد، لذا در این قسمت نیز حکم بطلان دعوای وارد ثالث صادر می‌شود. ثانیا: در خصوص دعوای تقابل ن. ب. ا. خواهان تقابل ادعا نموده است که برابر مبایعه نامه مورخه 1390/06/30 شرط گردیده است که قبل از پاس شدن سه فقره چکهای مندرج در آن خریدار حق انتقال ملک موصوف را ندارد در صورتی که در این خصوص هیچ دلیل و مدرکی به دادگاه ارائه ننموده و مستندی را ارائه نکرده است و خوانده تقابل و همچنین خوانده دعوای اصلی بیان داشته است که قبل از فسخ مبایعه نامه مورخه 1391/06/30 ملک موصوف را به شخص آقای س.ع. م. منتقل نموده است، علی ایحال صرفنظر از اینکه دعوای تقابل مربوط به دعوای اصلی م. ب. نه دعوای وارد ثالث که در این پرونده خواهان تقابل بعد از جلسه اول و به دنباله دادخواست وارد ثالث دادخواست تقابل را تقدیم نموده است. هر چند در قالب تقابل پذیرفته نیست ولی دادگاه ماهیتا به آن در ضمن دعوای اصلی رسیدگی نموده است و ب. ت. ب. مراتب مستندا به ماده 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوای تقابل (خواسته ابطال سند عادی مورخه 90/7/15 ) صادر می‌نماید. ثالثا: در خصوص دعوای اصلی در خصوص تحویل مبیع نظر به مراتب و اظهارات اصحاب دعوی و توضیحات خوانده اصلی مبنی بر اینکه ملک موصوف را به آقای م. فروخته و هنوز ثمن معامله را از آقای م. نگرفته و ملک موصوف متعلق به خودش بوده که به اشخاص به نام ف. و او به الف. و او به ط. فروخته اند و ط. ظاهرا به خواهان فروخته و م.الف. از خواهان مجددا خریداری نموده و آپارتمان از ابتدا در تصرف خودش بوده است و هنوز تکمیل و تحویل نشده و به نظر او خواهان باید از کسی که خریداری نموده است آپارتمان را تحویل بگیرد. از آنجایی که معاملات متعددی روی ملک موصوف انجام گرفته و خوانده دعوای اصلی نیز که مالک اولیه آن بوده است که پس از چند دست گشتن ملک البته در اوراق و مبایعه نامه ولی مبیع همچنان در تصرف وی بوده است تا اینکه آخرین خریدار خواهان اصلی م. ب. و او نیز به خوانده دعوا یعنی مالک اولیه مجددا فروخته است ولی برابر احکام قطعی معامله مزبور فسخ گردیده فلذا آنچه مسلم است در نقل و انتقال اموال در حقیقت خریدار بعدی قائم مقام خریدار قبلی م. ب. و همچنان آخرین خریدار می‌تواند به قائم مقامی ایادی قبلی نسبت به مطالبه مبیع از اولین فروشنده (که مالک اصلی م. ب.) قیام نماید. بنابراین دادگاه خواسته خواهان را ثابت دانسته و ب. ت. ب. مفاد مواد 10 ، 219 ، 220 ، 362 و 1257 از قانون مدنی و نیز مواد 515 و 519 از قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت آقای م.الف. الف.ز. به تحویل یک باب آپارتمان و پرداخت مبلغ دو میلیون و صد و دوازده هزار و هشتصد ریال بابت هزینه دادرسی و مبلغ یک میلیون ریال بابت حق الوکاله وکیل من باب تسبیب در طرح دعوا د. ح. خ. صادر و اعلام می دارد. رای صادره در همه موارد حضوری و ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی دردادگاه محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی (حقوقی) مجتمع قضایی عدالت تهران - قلی پور رای دادگاه تجدیدنظر استان آن قسمت از دادنامه تجدید نظر خواسته به شماره 9209970011000794 مورخ 1392/10/30 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر بطلان دعوی ت. ن. خ. ک. الف.پ. با وکالت م. ک. به خواسته ابطال سند عادی مورخ 1390/07/15 و بطلان دعوی ت. ن. خ. دیگر به نام س.ع. م.ج. با وکالت ه. گ. و الف. ز. به خواسته اثبات مالکیت و الزام به تهیه مقدمات و تنظیم سند رسمی یک دستگاه آپارتمان جزء پلاک ثبتی... واقع در بخش --- تهران اشعار دارد در هردو قسمت مخالف قانون و مقررات موضوعه بوده و بر استدلال دادگاه نخستین خدشه وارد و مستوجب نقض آن می‌باشد‌ زیرا که اولا مبایعه نامه عادی مورخ 1390/07/15 فیمابین م. الف. با س.ع. م.ج. تنظیم گردیده است و در دعوی ابطال سند اعم از عادی یا رسمی لزوما می‌بایست دعوی به طرفیت ناقل و منتقل الیه (خریدار و فروشنده) اقامه گردد که در مانحن فیه ت. ن. خ. صرفا دعوی خ. ر. ب. طرفیت خریدار اقامه نموده و شخص فروشنده را که همانا م. الف. بوده را طرف دعوی قرار نداده است که دعوی به کیفیت مطروحه اساسا قابلیت پذیرش و استماع را نداشته است و بنا بر تکلیف مقرر در مواد 2 و 3 از قانون آیین دادرسی مدنی محاکم دادگستری صرفا مکلف هستند به دعاویی که برابر مقررات درخواست شده‌اند رسیدگی کرده و حکم مقتضی را صادر و فصل خصومت نمایند که این رای قابلیت اجابت را نداشته است. ثانیا هر چند خواهان وارد ثالث با طرح دعوی معنونه اساسا حقی را برای خود قائل بوده است و بر آن اساس مبادرت به طرح دعوی نموده است لیکن ملزم نمودن مالک به تنظیم سند رسمی مستلزم رعایت تشریفات و تهیه مقدمات از جمله اخذ پایانکار و صورتمجلس تفکیکی م. ب. که در مانحن فیه علاوه بر اینکه ب. غ. از خوانده (م. الف.) افراد دیگر نیز مالک بوده‌اند که طرف دعوی واقع نشده‌اند پلاک مختلف فیه تا کنون تفکیک نشده است ثالثا به تصریح مفاد جوابیه استعلام ثبتی مضبوط در پرونده پلاک مبحوث عنه به موجب سند رهنی شماره 125019 مورخ 1384/08/24 دفترخانه... تهران در رهن بوده و سهم م. الف. طی نامه شماره 3/5505/86 مورخ 1386/05/15 اجرای احکام مجتمع قضایی شهید بهشتی با حفظ حقوق مرتهن در بازداشت م. ب. و مطابق صراحت رای وحدت رویه شماره 620 مورخ 1376/07/20 هیات عمومی دیوان عالی کشور و ماده 56 قانون اجرای احکام مدنی هرگونه نقل و انتقال نسبت به املاک رهنی و بازداشت شده باطل و بلااثر م. ب. فلذا دعوی در وضعیت موجود قابلیت پذیرش را نداشته است. رابعا اثبات مالکیت از زمره دعاوی ترافعی نبوده و بنابر تصریح مواد 10 ، 219 و 221 از قانون مدنی و قواعد فقهی لزوم و صحت اصل بر اصالت قراردادهای تنظیمی فی مابین اشخاص است و متعهدله می‌تواند با تمسک به قرارداد تنظیمی الزام متعهد را درخواست نماید و با اصدار حکم بر اثبات مالکیت موجبات تعارض فی مابین اسناد رسمی فراهم خواهد شد زیرا که احکام دادگاه‌ها از زمره اسناد رسمی بوده و با اسناد رسمی صادره از اداره ثبت که در رابطه با ملک مورد تنازع صادر گردیده متعارض خواهد گردید از این رو این دعوی نیز قابلیت استماع را نداشته است بنابراین دادگاه با استناد به قسمت اول از ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه معترض عنه در این قسمت‌ها قرار رد دعوی خ. ه. را صادر و اعلام می‌نماید لیکن آن قسمت از دادنامه تجدید نظر خواسته که بر الزام م. الف. به تحویل یک باب آپارتمان به مساحت 160 متر مربع جزء پلاک ثبتی... فرعی از... اصلی واقع در بخش --- تهران اشعار دارد مآلا موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه توسط س.ع. م.ج. وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد‌ زیرا که اولا هر چند مفاد این قسمت از دادنامه متضمن محکومیت م. الف. به تحویل آپارتمان م. ب. لیکن به جهت آنکه اجرای آن در تعارض با حقوق ت. ن. خ. بوده و از اجرای آن متضرر می‌گردد از این حیث ت. ن. خ. محسوب می‌گردد فلذا ایراد ت. ن. خ. وارد نمی‌باشد ثانیا ایراد ت. ن. خ. مبنی بر این که ملک در رهن بوده و اصدار حکم بر تحویل فاقد وجاهت قانونی بوده وارد نمی‌باشد به جهت آنکه صرف در رهن بودن یا بازداشت ملک در باب تحویل مانع از پذیرش دعوی نبوده و مفاد رای وحدت رویه شماره 620 فقط ناظر به نقل و انتقال و تنظیم سند م. ب. و تسری به تحویل ندارد. ثالثا ب. ت. ب. اینکه قرارداد تنظیمی فیمابین م. الف. با ک. الف.پ. بیع معلق بوده است و متعاقدین آن به شرح قرارداد مدرکیه توافق نموده بودند که چنانچه هریک از چک‌های تحویلی بابت ثمن در موعد مقرر منتهی به گواهینامه عدم پرداخت گردد فروشنده حق فسخ خواهد داشت فلذا با تحقق شرط فاسخ و برگشت خوردن چک‌های موضوع ثمن فروشنده با ارسال اظهارنامه مراتب فسخ قرارداد را به اطلاع خریدار رسانیده و تایید آن را از دادگاه درخواست نموده است که با تایید فسخ قرارداد به لحاظ تحقق شرط فاسخ (معلق علیه) دیگر خریدار مالکیتی نسبت به مورد معامله نداشته تا با تمسک به مبادرت به فروش آن به شخص ثالث نماید و بیع واقع شده به لحاظ فسخ قرارداد اولیه مبتنی بر بیع فاسد بوده و بیع فاسد اثری در تملک نداشته و بنا بر تصریح ماده 366 از قانون مدنی هر کس به بیع فاسد مالی را تملک نماید لزوما می‌بایست آن را به صاحبش مسترد نماید. ثالثا با احراز فسخ بیع اولیه فی مابین ک. الف.پ. با م. الف. خریدار می‌بایست مبیع را به فروشنده مسترد نماید از این رو دادنامه تجدید نظر خواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و دادگاه ضمن رد درخواست تجدید نظر خواهی مستندا به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه معترض عنه را در این قسمت تایید و استوار می‌نماید. رای صادره حضوری و قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدید نظر استان تهران امانی شلمزاری - کریمی