رأی دادگاه بدوی

رأی دادگاه بدوی خواسته خ. د. ا. آقای س.م. با وکالت آقای م.الف. و ع.د. به طرفیت خوانده دعوی اصلی عبارت است از صدور حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ یک صد میلیون ریال با خسارات دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه آنگاه خوانده دعوی اصلی دادخواستی را به کلاسه 8800300353 به طرفیت خانم م.ر. و غ.د. به عنوان مجلوبین ثالث تقدیم نموده که هر دو کلاسه به موجب قرار رسیدگی توام مورخ 25/9/88 تواما تحت رسیدگی قرار گرفته اند اینک دادگاه: ب. ت. ب. محتویات پرونده اولاً: صرف نظر از اینکه خواهان جالب ثالث در دادخواست خود خواسته ای را ذکر نکرده اند ن. ب. ا. حسب ماده 137 قانون آیین دادرسی مدنی دادخواست جلب ثالث باید به طرفیت کلیه اصحاب دعوی مطرح شود و دادخواست خواهان طاری فاقد این وصف م. ب. لذا دادگاه به استناد ماده 140 قانون نامبرده قرار رد دادخواست طاری جلب ثالث را صادر و اعلام می نماید ثانیاً: در خصوص دعوی خواهان اصلی ن. ب. ا. اولاً: قرارداد اجاره استنادی فی مابین خواهان اصلی و خوانده اصلی منعقد شده است ثانیاً: خواسته حسب صریح صورت جلسه دادرسی مورخ 28/9/89 معترف است که مبلغ خواسته را از خواهان دریافت داشته است دادگاه دعوی خواهان اصلی را صحیح و وارد دانسته مستنداً به ماده 189، 519 و 522 قانون فوق الذکر خوانده اصلی را به پرداخت مبلغ یک صد میلیون ریال به عنوان اصل خواسته و نیز مبلغ 1950000 ریال به عنوان هزینه دادرسی و نیز پرداخت حق لوکاله وکیل م. ت. ق. وکلای دادگستری و نیز خسارت تأخیر تأدیه از تاریخ تقدیم دادخواست مورخ 21/2/88 لغایت تاریخ وصول و ایصال آن وفق نرخ شاخص تورم اعلامی از سوی بانک مرکزی د. ح. خ. محکوم می نماید رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 111 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ مسعودی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای س.و. به طرفیت 1 ـ آقای س.م. 2 ـ خانم م.ر. 3 ـ غ.د. نسبت به دادنامه شماره 890928 مورخ 14/10/89 صادره از شعبه 111 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم بر محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ یک صد میلیون ریال بابت ودیعه اجاره و خسارت تأخیر تأدیه و خسارات دادرسی د. ح. ت. ن. خ. ردیف اول صادر و دعوی جلب ثالث تجدیدنظرخواندگان ردیف های دوم و سوم منجر به صدور قرار رد گردیده است. اکنون با بررسی محتویات پرونده و مداقه در اوراق آن، اولاً: ب. ت. ب. اینکه دعوی مطالبه مبلغ ودیعه که ازسوی آقای م.م. مطرح شده مستند به قرارداد اجاره مورخ 8/12/86 بوده که فی مابین وی و آقای س.و. منعقد شده و به موجب تبصره ذیل ماده 5 آن، مقرر شده که مستأجر حق رجوع به مبلغ ودیعه را تا تخلیه مورد اجاره و تسویه های متعلقه نخواهد داشت که در مانحن فیه مستأجر دلیلی بر تخلیه مورد اجاره و ارائه تسویه حساب های مربوطه ابراز نداشته است و مطابق آنچه که در مواد 10 و 219 قانون مدنی مقرر شده قراردادهای خصوصی فی مابین طرفین نافذ و لازم الاجرا است. بنابراین مطالبه وجه ودیعه، منوط به انجام تعهد مستأجر است که با وصف عدم وجود دلیل بر تخلیه مورد اجاره و ارائه تسویه حساب های مربوط به آن صدور حکم بر استرداد مبلغ ودیعه فاقد محمل قانونی است لذا دادگاه رأی تجدیدنظرخواسته را مخدوش و به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض آن به استناد ماده 2 همان قانون قرار رد دعوی مذکور صادر و اعلام می گردد. ثانیاً: اعتراض نسبت به قرار رد دعوی جلب ثالث وارد نمی باشد. زیرا دعوی جلب ثالث مطابق مقررات قانونی طرح نگردیده و رأی تجدیدنظرخواسته در این قسمت صحیح و به استناد ماده 353 قانون آیین دادرسی مدنی تأیید می گردد. رأی صادره قطعی است. رئیس شعبه 49 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه فقیه محمدی ـ غنچه فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی