ADMIN_GENERAL
رای شماره ۱۶۹ مورخ ۱۳۹۲/۰۳/۱۳ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری صلاحیت شورای عالی تامین اجتماعی در تصویب آیین نامه بیمه اختیاری
خلاصه
شاکی حذف تعهدات کمک بارداری و کمک ازدواج را از آییننامه بیمه اختیاری تأمین اجتماعی خواستار شده است. اختلاف بر سر اختیارات شورای عالی تأمین اجتماعی در استثنا کردن این تعهدات برای بیمهشدگان اختیاری است. هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به این پرونده رسیدگی کرده است.
اصلِ حقوقی: شورای عالی تأمین اجتماعی نمیتواند برخلاف اطلاق قوانین موضوعه، مزایای قانونی بیمهشدگان اختیاری را محدود کند.
مستند: قانون تأمین اجتماعی
کلیدواژهها: بیمه اختیاری، کمک بارداری، کمک ازدواج، تأمین اجتماعی، شورای عالی تأمین اجتماعی
متنِ زیر هنوز بهوسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.
شماره دادنامه: ۱۶۹
تاریخ دادنامه: ۱۳۹۲/۳/۱۳
کلاسه پرونده: ۹۰/۶۶۹
مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری
شاکی: آقای …
موضوع شکایت و خواسته: حذف عبارت « کمک بارداری و کمک ازدواج» از ماده ۷ آیین نامه ادامه بیمه به طور اختیاری موضوع تبصره ماده ۸ قانون تامین اجتماعی مصوب ۱۳۸۵/۶/۲۶ با اعمال اصلاحیه مصوب ۱۳۸۶/۱۱/۲۰ شورای عالی تامین اجتماعی
گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی، حذف عبارت « کمک بارداری و کمک ازدواج» از ماده ۷ آیین نامه ادامه بیمه به طور اختیاری موضوع تبصره ماده ۸ قانون تامین اجتماعی مصوب ۱۳۸۵/۶/۲۶ با اعمال اصلاحیه مصوب ۱۳۸۶/۱۱/۲۰ شورای عالی تامین اجتماعی را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: " ماده ۷ آیین نامه موصوف، مقرر داشته است تعهدات کوتاه مدت مانند کمک ازدواج و کمک بارداری، در بیمه اختیاری، با در نظر گرفتن ماخذ ۲۶ درصدی حق بیمه، مورد تعهد نیست. به نظر می رسد استدلال شورای عالی تامین اجتماعی درباره استثناء کردن چنین مزایایی برای بیمه شده اختیاری این است که چون بیمه شده اختیاری، یک درصد کمتر از بیمه شدگان اجباری بیمه می پردازند، مستحق برخورداری از تعهدات کوتاه مدت نخواهند بود. اولاً: ماده ۹ قانون تامین اجتماعی اصلاحی ۱۳۶۸/۹/۲۱، انجام تعهدات بندهای الف و ب ماده ۳ قانون تامین اجتماعی ( یعنی حوادث و بیماریها و بارداری) را به عهده سازمان تامین اجتماعی نهاده است و استثناء کردن کمک هزینه بارداری بیمه شده اختیاری، خارج از حدود اختیارات شورای عالی تامین اجتماعی بوده است و قاعده آمره وضع می کند. ضمن این که در ماده ۶۲ قانون تامین اجتماعی و هیچ جای دیگر قانون مزبور، اشاره نشده است بیمه شده اختیاری از کمک هزینه ایام بارداری محروم شود. ثانیاً: ماده ۸۵ قانون تامین اجتماعی ناظر به کمک ازدواج بیمه شدگان نیز عام و مطلق بوده و شامل بیمه شدگان اجباری و اختیاری است و تعبیر « کارفرما» در آن ماده قانونی ( در تاریخ ازدواج رابطه استخدامی او با کارفرما قطع نشده باشد) فقط انصراف به بیمه شدگان اجباری ندارد. چون اساساً در نحوه بیمه شدگی اختیاری، « کارفرما» سالبه به انتفای موضوع است و چون بیمه شده از شمول مقررات قانون بیمه های اجتماعی خارج شده است با ماخذ ۲۶ درصد حق بیمه، به طور خویش فرما، رابطه بیمه ای خود را ادامه می دهد. مع الوصف شورای عالی تامین اجتماعی بدون توجه به این مطلب، کمک هزینه ازدواج را در بیمه اختیاری موضوع ماده ۸ قانون تامین اجتماعی، استثناء کرده است. ثالثا: وجود چنین استثنایاتی، مصداق تضییق و تحدید اطلاق و عموم قانون تامین اجتماعی است و ضمن معارضت با اصل تفکیک قوا، با مدلول بند ۹ اصل ۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که مشعر به رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه است سازگاری ندارد. ب. ت. ب. مراتب مرقوم، مستنداً به ماده ۱ و بند ۱ ماده ۱۹ و ماده ۴۲ قانون دیوان عدالت اداری و اصل ۱۷۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران خواستار حذف عبارت کمک بارداری و کمک ازدواج از آیین نامه موصوف را دارم. " « آیین نامه ادامه بیمه به طور اختیاری موضوع تبصره ماده (۸) قانون تامین اجتماعی مصوب ۱۳۸۵/۶/۲۶ با اعمال اصلاحیه مصوب ۱۳۸۶/۱۱/۲۰ شورای عالی تامین اجتماعی» " ماده ۷: شرایط برقراری هر یک از تعهدات مورد قرارداد و میزان آن عیناً به ترتیب تعیین شده در قانون تامین اجتماعی و تغییرات بعدی آن خواهد بود. تعهدات کوتاه مدت ( غرامت دستمزد، کمک بارداری و کمک ازدواج و ...) در این نوع بیمه ( با در نظر گرفتن میزان حق بیمه به ماخذ ۲۶ درصد) مورد تعهد نمی باشد. " در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی صندوق تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره ۵۰۸۲۶- ۱۳۹۰/۱۰/۲۸ توضیح داده است که: " ۱- تبصره ماده ۸ قانون تامین اجتماعی مقرر داشته: شرایط مربوط به ادامه تمام و یا قسمتی از بیمه های مقرر در این قانون برای کسانی که به علتی غیر از علل مندرج در این قانون از ردیف بیمه شدگان خارج شوند به موجب آیین نامه مربوطه تعیین خواهد شد و به هر حال پرداخت کلیه حق بیمه در این قبیل موارد به عهده بیمه شده خواهد بود. با عنایت به تبصره یاد شده شورای عالی تامین اجتماعی مرجع مجاز جهت تعیین شرایط افراد متقاضی، نرخ حق بیمه و سایر ضوابط مقرر است، که آیین نامه مربوطه در تاریخ ۱۳۸۵/۶/۲۶ به تصویب شورای عالی تامین اجتماعی رسیده که اجرای آن از ۱۳۸۵/۸/۱ است. در این ارتباط لازم به ذکر است که ادامه بیمه به طور اختیاری با سازمان تامین اجتماعی از طریق عقد قرارداد محقق و عملی می شود و ماهیتاً و طبعاً قراردادی است و به عبارت دیگر روابط حقوقی و بیمه ای سازمان با این قبیل افراد مبتنی بر قرارداد است و آیین نامه مزبور ناظر به چگونگی عقد قرارداد بیمه با بیمه شدگان بیکار است و بدین ترتیب از مصادیق آیین نامه های موضوع بند ۱ ماده ۱۹ قانون دیوان عدالت اداری خارج بوده و قابل طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری نیست، اگر بنا به فرض بعید نیز ادعا شود که سازمان تامین اجتماعی به عنوان یک طرف عقد با تصویب آیین نامه معترضٌ عنه به صورت یک جانبه و ایقاعی نسبت به تصویب شرایط قراردادهای منعقده اقدام کرده است. رسیدگی به صحت و سقم این مدعا در صلاحیت مرجع عام قضایی یعنی دادگستری است. لذا طرح شکایت از سوی شاکی علی رغم علم و اطلاع از این که رسیدگی به اختلافات حاصل از قرارداد قابل طرح در دیوان عدالت اداری نبوده بلکه در صلاحیت محاکم دادگستری است و از این حیث شکایت مطرح شده قابل رسیدگی نیست.
۲- به استناد شق دوم ماده ۶۷ قانون تامین اجتماعی مقرر شده، ( ... کمک بارداری دو سوم آخرین مزد یا حقوق بیمه شده م. ب.) و همچنین طبق بند «۹» ماده ۲ قانون تامین اجتماعی، پرداخت کمک بارداری منوط به احراز شرایط زیر است:
الف: رابطه مزد بگیری فی مابین بیمه شده و کارفرما ب: دریافت مزد یا حقوق قبل از استفاده از کمک بارداری ج: عدم اشتغال در ایام دریافت کمک بارداری همان گونه که از تعریف بیمه اختیاری استنباط می شود، این که عدم دریافت مزد یا حقوق و عدم رابطه اقتصادی با کارفرما از خصایص ذاتی بیمه اختیاری است، لذا ایفای تعهد مذکور به بیمه شدگان اختیاری به دلیل عدم تحقق شرایط یاد شده وجهه قانونی نداشته و اقدام سازمان نیز دارای مبنای قانونی و ضابطه تعیین شده از ناحیه شورای عالی تامین اجتماعی است.
۳- در ارتباط با استناد شاکی به ماده ۹ قانون تامین اجتماعی که در مورخ ۱۳۶۸/۹/۲۱ با تصویب قانون الزام به اجرای بندهای الف و ب ماده۳ ملغی شده، لازم به ذکر است که استنباط شاکی از قانون تامین اجتماعی نادرست بوده زیرا با اندکی تعمق در قانون الزام و آیین نامه اجرایی آن می توان دریافت که انجام تعهدات مقرر در بندهای الف و ب قانون مبحوث فیه، که شاکی در شرح دادخواست به آن اشاره کرده، منظور انجام خدمات درمانی به بیمه شدگان است، که این امر مستنداً به ماده ۲ آیین نامه ادامه بیمه به طور اختیاری برای این قبیل بیمه شدگان پیش بینی شده است که متن آن به شرح ذیل است. « سهم حق بیمه متقاضیان موضوع این آیین نامه برای استفاده از تعهدات موضوع قانون تامین اجتماعی بابت بیمه بازنشستگی، فوت و از کارافتادگی و همچنین بابت حمایتهای موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده ۳ قانون برابر تبصره ماده ۸ قانون مجموعاً ۲۶% است.»
۴- شاکی به استناد ماده ۸۵ قانون تامین اجتماعی اظهار داشتند که به دلیل عام و مطلق بودن کمک ازدواج مقرر در ماده ۸۵ قانون تامین اجتماعی، مقرره مزبور شامل بیمه شدگان اجباری و اختیاری است، در این ارتباط لازم به ذکر است که قانونگذار در ماده یاد شده شرایط خاصی را تصریح کرده که در صورت تحقق شرایط مزبور بیمه شده می تواند از آن بهره مند شود، در این راستا در بند یک ماده یاد شده مقرر گردید، « ۱- در تاریخ ازدواج رابطه استخدامی او با کارفرما قطع نشده باشد» بنابراین ب. ت. ب. این که وفق ماده ۸ قانون تامین اجتماعی و تبصره آن ( که مقرر داشته پرداخت حق بیمه ... بر عهده بیمه شده م. ب.) بیمه شدگان اختیاری فاقد کارفرما می باشند طبیعتاً شرایط بند « ۱» ماده ۸۵ را دارا نبوده، و از این حیث خواسته شاکی قابل رد است.
۵- شورای عالی تامین اجتماعی با اختیارات حاصله از ماده ۹ اساسنامه سازمان مورخ ۱۳۵۸/۴/۲۸ هیات وزیران و به منظور حمایت از بیمه شدگان اختیاری و امعان نظر به عدم پرداخت تعهدات مذکور ماخذ کسر حق بیمه شاکی را به جای ۲۷%، ۲۶% تعیین کرده است که این موضوع در هیات عمومی دیوان عدالت اداری مورد رسیدگی واقع و در نهایت به موجب دادنامه شماره ۱۹ – ۱۳۸۹/۲/۶ هیات مذکور مورد تایید قرار گرفته است. با عنایت به مراتب فوق و این که آیین نامه معترضٌ عنه بر اساس تبصره ماده ۸ قانون تامین اجتماعی و ضابطه تعیین شده از ناحیه شورای عالی تامین اجتماع است. در نتیجه رد شکایت مطرح شده م. ا.. " هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت میکند.
رای هیات عمومی
نظر به این که مطابق مفاد تبصره ماده ۸ قانون تامین اجتماعی مصوب سال ۱۳۵۴، شرایط مربوط به ادامه تمام یا قسمتی از بیمه های مقرر در این قانون برای کسانی که از ردیف بیمه شدگان اجباری خارج می شوند به موجب آیین نامه تعیین خواهد شد و بر اساس بند ث ماده ۹ اساسنامه سازمان تامین اجتماعی، تصویب آیین نامه مالی و اداری به شورای عالی تامین اجتماعی محول شده است و شورای مذکور در اجرای تبصره ماده ۸ قانون تامین اجتماعی مبادرت به تصویب آیین نامه بیمه اختیاری در تاریخ ۱۳۸۵/۶/۲۶ کرده است، بنابراین ماده ۷ آیین نامه مورد شکایت خلاف قانون و خارج از حدود اختیار شورای مشتکی عنه به نظر نمی رسد و قابل ابطال نیست.
رییس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری
text = matn.replace(regex, '$1');
$('#Div_1').html(text);
if (parseInt(navigator.appVersion)
$("a[name=copy_pre]").click(function () {
range.selectNodeContents(el);
sel.removeAllRanges();
sel.addRange(range);
showNotification1();
}.box.comment-form .form-group {
}fieldset {
}.btncss{
رای شماره 169 مورخ 1392/03/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
موضوع شکایت در پرونده با کلاسه 90/669، درخواست حذف عبارت «کمک بارداری و کمک ازدواج» از ماده 7 آییننامه ادامه بیمه بهطور اختیاری است. این درخواست بر اساس تبصره ماده 8 قانون تامین اجتماعی مصوب 26 شهریور 1385 و اصلاحیه مصوب 20 بهمن 1386 شورای عالی تامین اجتماعی مطرح شده است. شاکی ادعا کرده که استثنای این کمکها برای بیمهشدگان اختیاری، غیرقانونی است و به قوانین مختلفی از جمله ماده 9 و ماده 85 قانون تامین اجتماعی استناد کرده است. در پاسخ، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی صندوق تامین اجتماعی به قانونی بودن آییننامه و اختیارات شورای عالی تامین اجتماعی اشاره کرده و بیان نموده که شکایت به دلیل عدم صلاحیت دیوان عدالت اداری رد میشود. هیات عمومی دیوان عدالت اداری پس از بررسی موضوع، به این نتیجه رسید که ماده 7 آییننامه مذکور خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات شورای عالی تامین اجتماعی نیست و بنابراین قابل ابطال نمیباشد.
تاریخ دادنامه: 13/3/1392
موضوع شکایت و خواسته: حذف عبارت « کمک بارداری و کمک ازدواج» از ماده 7 آییننامه ادامه بیمه به طور اختیاری موضوع تبصره ماده 8 قانون تامین اجتماعی مصوب 26/6/1385 با اعمال اصلاحیه مصوب 20/11/1386 شورای عالی تامین اجتماعی
گردش کار: شاکی به موجب دادخواستی، حذف عبارت « کمک بارداری و کمک ازدواج» از ماده 7 آییننامه ادامه بیمه به طور اختیاری موضوع تبصره ماده 8 قانون تامین اجتماعی مصوب 1385/06/26 با اعمال اصلاحیه مصوب 1386/11/20 شورای عالی تامین اجتماعی را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: " ماده 7 آییننامه موصوف، مقرر داشته است تعهدات کوتاه مدت مانند کمک ازدواج و کمک بارداری، در بیمه اختیاری، با در نظر گرفتن ماخذ 26 درصدی حق بیمه، مورد تعهد نیست. به نظر میرسد استدلال شورای عالی تامین اجتماعی درباره استثناء کردن چنین مزایایی برای بیمه شده اختیاری این است که چون بیمه شده اختیاری، یک درصد کمتر از بیمه شدگان اجباری بیمه می پردازند، مستحق برخورداری از تعهدات کوتاه مدت نخواهند بود. اولاً: ماده 9 قانون تامین اجتماعی اصلاحی 1368/09/21، انجام تعهدات بندهای الف و ب ماده 3 قانون تامین اجتماعی (یعنی حوادث و بیماریها و بارداری) را به عهده سازمان تامین اجتماعی نهاده است و استثناء کردن کمک هزینه بارداری بیمه شده اختیاری، خارج از حدود اختیارات شورای عالی تامین اجتماعی بوده است و قاعده آمره وضع می کند. ضمن این که در ماده 62 قانون تامین اجتماعی و هیچ جای دیگر قانون مزبور، اشاره نشده است بیمه شده اختیاری از کمک هزینه ایام بارداری محروم شود. ثانیاً: ماده 85 قانون تامین اجتماعی ناظر به کمک ازدواج بیمه شدگان نیز عام و مطلق بوده و شامل بیمه شدگان اجباری و اختیاری است و تعبیر « کارفرما» در آن ماده قانونی (در تاریخ ازدواج رابطه استخدامی او با کارفرما قطع نشده باشد) فقط انصراف به بیمه شدگان اجباری ندارد. چون اساساً در نحوه بیمه شدگی اختیاری، « کارفرما» سالبه به انتفای موضوع است و چون بیمه شده از شمول مقررات قانون بیمه های اجتماعی خارج شده است با ماخذ 26 درصد حق بیمه، به طور خویش فرما، رابطه بیمه ای خود را ادامه می دهد. مع الوصف شورای عالی تامین اجتماعی بدون توجه به این مطلب، کمک هزینه ازدواج را در بیمه اختیاری موضوع ماده 8 قانون تامین اجتماعی، استثناء کرده است. ثالثاً: وجود چنین استثنائاتی، مصداق تضییق و تحدید اطلاق و عموم قانون تامین اجتماعی است و ضمن معارضت با اصل تفکیک قوا، با مدلول بند 9 اصل 3 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که مشعر به رفع تبعیضات ناروا و ایجاد امکانات عادلانه برای همه است سازگاری ندارد. ب. ت. ب. مراتب مرقوم، مستنداً به ماده 1 و بند 1 ماده 19 و ماده 42 قانون دیوان عدالت اداری و اصل 173 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران خواستار حذف عبارت کمک بارداری و کمک ازدواج از آییننامه موصوف را دارم. " « آییننامه ادامه بیمه به طور اختیاری موضوع تبصره ماده (8) قانون تامین اجتماعی مصوب 1385/06/26 با اعمال اصلاحیه مصوب 1386/11/20 شورای عالی تامین اجتماعی» " ماده 7: شرایط برقراری هر یک از تعهدات مورد قرارداد و میزان آن عیناً به ترتیب تعیین شده در قانون تامین اجتماعی و تغییرات بعدی آن خواهد بود. تعهدات کوتاه مدت (غرامت دستمزد، کمک بارداری و کمک ازدواج و...) در این نوع بیمه (با در نظر گرفتن میزان حق بیمه به ماخذ 26 درصد) مورد تعهد نمیباشد. " در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر امور حقوقی و دعاوی صندوق تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره 50826- 1390/10/28 توضیح داده است که: " 1- تبصره ماده 8 قانون تامین اجتماعی مقرر داشته: شرایط مربوط به ادامه تمام و یا قسمتی از بیمه های مقرر در این قانون برای کسانی که به علتی غیر از علل مندرج در این قانون از ردیف بیمه شدگان خارج شوند به موجب آییننامه مربوطه تعیین خواهد شد و به هر حال پرداخت کلیه حق بیمه در این قبیل موارد به عهده بیمه شده خواهد بود. با عنایت به تبصره یاد شده شورای عالی تامین اجتماعی مرجع مجاز جهت تعیین شرایط افراد متقاضی، نرخ حق بیمه و سایر ضوابط مقرر است، که آییننامه مربوطه در تاریخ 1385/06/26 به تصویب شورای عالی تامین اجتماعی رسیده که اجرای آن از 1385/08/01 است. در این ارتباط لازم به ذکر است که ادامه بیمه به طور اختیاری با سازمان تامین اجتماعی از طریق عقد قرارداد محقق و عملی میشود و ماهیتاً و طبعاً قراردادی است و به عبارت دیگر روابط حقوقی و بیمه ای سازمان با این قبیل افراد مبتنی بر قرارداد است و آییننامه مزبور ناظر به چگونگی عقد قرارداد بیمه با بیمه شدگان بیکار است و بدین ترتیب از مصادیق آییننامه های موضوع بند 1 ماده 19 قانون دیوان عدالت اداری خارج بوده و قابل طرح در هیات عمومی دیوان عدالت اداری نیست، اگر بنا به فرض بعید نیز ادعا شود که سازمان تامین اجتماعی به عنوان یک طرف عقد با تصویب آییننامه معترضٌ عنه به صورت یک جانبه و ایقاعی نسبت به تصویب شرایط قراردادهای منعقده اقدام کرده است. رسیدگی به صحت و سقم این مدعا در صلاحیت مرجع عام قضایی یعنی دادگستری است. لذا طرح شکایت از سوی شاکی علی رغم علم و اطلاع از این که رسیدگی به اختلافات حاصل از قرارداد قابل طرح در دیوان عدالت اداری نبوده بلکه در صلاحیت محاکم دادگستری است و از این حیث شکایت مطرح شده قابل رسیدگی نیست.
2- به استناد شق دوم ماده 67 قانون تامین اجتماعی مقرر شده، (... کمک بارداری دو سوم آخرین مزد یا حقوق بیمه شده م. ب.) و همچنین طبق بند «9» ماده 2 قانون تامین اجتماعی، پرداخت کمک بارداری منوط به احراز شرایط زیر است:
الف: رابطه مزد بگیری فی مابین بیمه شده و کارفرما ب: دریافت مزد یا حقوق قبل از استفاده از کمک بارداری ج: عدم اشتغال در ایام دریافت کمک بارداری همان گونه که از تعریف بیمه اختیاری استنباط میشود، این که عدم دریافت مزد یا حقوق و عدم رابطه اقتصادی با کارفرما از خصایص ذاتی بیمه اختیاری است، لذا ایفای تعهد مذکور به بیمه شدگان اختیاری به دلیل عدم تحقق شرایط یاد شده وجهه قانونی نداشته و اقدام سازمان نیز دارای مبنای قانونی و ضابطه تعیین شده از ناحیه شورای عالی تامین اجتماعی است.
3- در ارتباط با استناد شاکی به ماده 9 قانون تامین اجتماعی که در مورخ 1368/09/21 با تصویب قانون الزام به اجرای بندهای الف و ب ماده3 ملغی شده، لازم به ذکر است که استنباط شاکی از قانون تامین اجتماعی نادرست بوده زیرا با اندکی تعمق در قانون الزام و آییننامه اجرایی آن می توان دریافت که انجام تعهدات مقرر در بندهای الف و ب قانون مبحوث فیه، که شاکی در شرح دادخواست به آن اشاره کرده، منظور انجام خدمات درمانی به بیمه شدگان است، که این امر مستنداً به ماده 2 آییننامه ادامه بیمه به طور اختیاری برای این قبیل بیمه شدگان پیش بینی شده است که متن آن به شرح ذیل است. « سهم حق بیمه متقاضیان موضوع این آییننامه برای استفاده از تعهدات موضوع قانون تامین اجتماعی بابت بیمه بازنشستگی، فوت و از کارافتادگی و همچنین بابت حمایتهای موضوع بندهای (الف) و (ب) ماده 3 قانون برابر تبصره ماده 8 قانون مجموعاً 26% است.»
4- شاکی به استناد ماده 85 قانون تامین اجتماعی اظهار داشتند که به دلیل عام و مطلق بودن کمک ازدواج مقرر در ماده 85 قانون تامین اجتماعی، مقرره مزبور شامل بیمه شدگان اجباری و اختیاری است، در این ارتباط لازم به ذکر است که قانونگذار در ماده یاد شده شرایط خاصی را تصریح کرده که در صورت تحقق شرایط مزبور بیمه شده میتواند از آن بهره مند شود، در این راستا در بند یک ماده یاد شده مقرر گردید، « 1- در تاریخ ازدواج رابطه استخدامی او با کارفرما قطع نشده باشد» بنابراین ب. ت. ب. این که وفق ماده 8 قانون تامین اجتماعی و تبصره آن (که مقرر داشته پرداخت حق بیمه... بر عهده بیمه شده م. ب.) بیمه شدگان اختیاری فاقد کارفرما میباشند طبیعتاً شرایط بند « 1» ماده 85 را دارا نبوده، و از این حیث خواسته شاکی قابل رد است.
5- شورای عالی تامین اجتماعی با اختیارات حاصله از ماده 9 اساسنامه سازمان مورخ 1358/04/28 هیات وزیران و به منظور حمایت از بیمه شدگان اختیاری و امعان نظر به عدم پرداخت تعهدات مذکور ماخذ کسر حق بیمه شاکی را به جای 27%، 26% تعیین کرده است که این موضوع در هیات عمومی دیوان عدالت اداری مورد رسیدگی واقع و در نهایت به موجب دادنامه شماره 19 - 1389/02/06 هیات مذکور مورد تایید قرار گرفته است. با عنایت به مراتب فوق و این که آییننامه معترضٌ عنه بر اساس تبصره ماده 8 قانون تامین اجتماعی و ضابطه تعیین شده از ناحیه شورای عالی تامین اجتماع است. در نتیجه رد شکایت مطرح شده م. ا.. " هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت میکند.
نظر به این که مطابق مفاد تبصره ماده 8 قانون تامین اجتماعی مصوب سال 1354، شرایط مربوط به ادامه تمام یا قسمتی از بیمه های مقرر در این قانون برای کسانی که از ردیف بیمه شدگان اجباری خارج میشوند به موجب آییننامه تعیین خواهد شد و بر اساس بند ث ماده 9 اساسنامه سازمان تامین اجتماعی، تصویب آییننامه مالی و اداری به شورای عالی تامین اجتماعی محول شده است و شورای مذکور در اجرای تبصره ماده 8 قانون تامین اجتماعی مبادرت به تصویب آییننامه بیمه اختیاری در تاریخ 1385/06/26 کرده است، بنابراین ماده 7 آییننامه مورد شکایت خلاف قانون و خارج از حدود اختیار شورای مشتکی عنه به نظر نمی رسد و قابل ابطال نیست.
رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری- محمدجعفر منتظری
موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 7
موارد مرتبط 18
آرای مرتبط 15
-
رأی
هماستناد
رای شماره 1557 مورخ 1400/06/23 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 67 قانون تامین اجتماعی خواهد بود
-
رأی
هماستناد
نظر مشورتی شماره 200/ /234/ 9000 مورخ 1396/12/14 کمیسیون بیمه، کار و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 67 قانون تامین اجتماعی تاکید کرده است که پرداخت کمک هزینه بارداری مش
-
رأی
هماستناد
رای شماره 920 مورخ 1398/11/15 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 67 قانون تامین اجتماعی در تعلق غرامت دستمزد و کمک بارداری به بیمه شد
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 991 مورخ 1400/03/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 67 قانون تامین اجتماعی به طرفیت سازمان تامین اجتماعی
-
رأی
هماستناد
رای شماره 119 مورخ 1389/03/31 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 67 آیین نامه استخدامی سازمان تامین اجتماعی مصوب 28/12/1386
-
رأی
هماستناد
رای شماره 158 تا 159 مورخ 1392/03/06 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 67 آیین نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره 2035 مورخ 1397/11/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 67 آیین نامه استخدامی سازمان تامین اجتماعی مصوب سال 1386 سازمان مدیریت و
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 991 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ضرورت اعلام تعارض عدم اشتغال شخص بیمه شده به منظور دریافت هزینه کمک بارداری با اصلاحات و الحاقات بعدی
ماده 67 قانون تامین اجتماعی به طرفیت سازمان تامین اجتماعی
-
رأی
هماستناد
رأی شماره 1557 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع «بند1 و قسمت اول بند 5 بخشنامه شماره 1000/95/12631 مورخ 1395/12/1 سازمان تأمین اجتماعی در حدی که برای زنانی که طبق قانون حمایت
ماده 67 قانون تامین اجتماعی و شروع مدت مرخصی دوره مراقبت از تاریخ تولد نو
-
رأی
هماستناد
رأی شمارههای159ـ 158 هیأتعمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بند (ف) تبصره 4 بخش مالی و اداری ضوابط بودجه سال1389 و بند 10 قسمت (و) دستورالعمل ضوابط اجرایی آن و بخشنامه شماره
ماده 67 آیین نامه استخدامی صندوق تامین اجتماعی مستخدمینی که بازنشسته
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره ۲۰۳۵ مورخ ۱۳۹۷/۱۱/۱۶ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(مدیر کل دفتر امور حقوقی و دعاوی سازمان تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره ۳۹۶۶؍۹۶؍۷۱۰۰ –۱۳۹۶/۰۷/۰۵ اعلام کرده است که در موضوع پرداخت پاداش سنوات خدمت با رعایت سقف یا بدون رعایت سقف، شعب دیوان عدالت اداری آرایی معارض صادر کرده اند:)
ماده 67 آیین نامه استخدامی سازمان تامین اجتماعی مصوب سال 1386 سازمان مدیریت و
-
رأی وحدت رویه
هماستناد
رای وحدت رویه شماره ۹۹۱ مورخ ۱۴۰۰/۰۳/۲۵ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری(موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری)
ماده 67 قانون تامین اجتماعی به طرفیت سازمان تامین اجتماعی
-
رأی
هماستناد
رای شماره ۹۲۰ مورخ ۱۳۹۸/۱۱/۱۵ هیأت تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری پرداخت غرامت دستمزد ایام بیماری و بارداری از تکالیف سازمان تامین اجتماعی در خصوص بیمه شدگانی است که رابطه کارگری و کارفرمایی داشته و به دستور کارفرما در مقابل دریافت مزد کار می کنند.
ماده 67 قانون تامین اجتماعی در تعلق غرامت دستمزد و کمک بارداری به بیمه شد
-
رأی
هماستناد
رای شماره 639 مورخ 1398/09/30 هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری
ماده 67 قانون تامین اجتماعی در خصوص بارداری تعیین حکم کرده است
-
رأی
هماستناد
رای شماره 169 مورخ 1392/03/13 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 67 قانون تامین اجتماعی مقرر شده
نظریات مشورتی 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/378 مورخ 1402/08/17
ماده 67 قانون تامین اجتماعی که مقرر می دارد: «بیمه شده زن یا همسر بیمه شد
مواد مرتبط 1
-
مبتنی بر
از این صفحه
ماده 67 — قانون تأمین اجتماعی
ماده 67 قانون تامین اجتماعی مقرر شده
نکتههای مرتبط 1
-
هماستناد
درخصوص پرداخت پاداش پایان خدمت کارکنان سازمان تأمین اجتماعی به میزان یک ماه آخرین حقوق مزایا و فوق العاده های مبنی بر احکام کارگزینی، باتوجه به ماده 17 آیین نامه قانونی نمی باشد با
ماده 67 آیین نامه استخدامی سازمان تامین اجتماعی مصوب 1386/12/28
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
