Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
رأی

رای شماره ۵۴۸ مورخ ۱۳۹۸/۰۸/۲۹ هیأت تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری با توجه به اینکه به موجب ماده ۲ قانون مدنی قوانین ۱۵ روز پس از انتشار ، در سراسر کشور لازم الاجراست و قانون برنامه ششم توسعه به تاریخ ۲۱؍۱؍۱۳۹۶ در روزنامه رسمی انتشار یافته است که حسب ماده ۲ قانون مدنی ، تاریخ لازم الاجرا شدن قانون

#دیوان_عدالت_اداری #لازم‌الاجرا_شدن #قانون_مدنی #روزنامه_رسمی #قوانین #عدالت #روزنامه #شاکی #جانبازان #آموزش_و_پرورش #اعتراض #مقرره #قانون_جامع_خدمات‌رسانی_به_ایثارگران #اجرای_قانون #تشخیص #بودجه #طرف_شکایت #ایثارگران #ایثارگر #مدیریت #رزمندگان #پست_سازمانی #حقوق #آموزش #لایحه #سلامت #کمیسیون_پزشکی #پرستاری #حداقل_دستمزد #دادخواست #سیاست‌های_کلی #سند #شورای_عالی_انقلاب_فرهنگی #همکاری #مستند #قضات #رضا #ناظر #فرزندان_شهدا #آزادگان #قانون_برنامه #لازم‌الاجرا #تخصصی #ابطال #خانواده #جمعیت #آیین_دادرسی #دفتر #تابعه #املاک #قضایی #ماهانه #منطوق #ایرانی #نمی_رسد

مرجع: هیئت تخصصی دیوان عدالت اداری
هیات تخصصی استخدامی شماره پــرونـــده: هـ ع؍ ۹۷۰۳۲۶۰ شماره دادنامه: ۹۸۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۰۵۴۸ تاریخ: ۲۹/۸/۹۸ شاکی:آقای … طرف شکایت:وزارت آموزش و پرورش موضوع شکایت و خواسته:ابطال بخشنامه‌ی شماره ۳۲؍۷۱۰ مورخ ۱۲؍۹؍۱۳۹۷ وزارت آموزش و پرورش وزارت آموزش و پرورش جهت جلوگیری از برداشت های متفاوت ادارات تابعه خود در خصوص نحوه اجرای تبصره ۲ بند ذ ماده ۸۷ قانون برنامه ششم توسعه اقدام به صدور بخشنامه مورد شکایت نموده است که مفاد آن ناظر بر تنزل مقام ایثارگران م. ب.. شاکی به فراز پایانی در خصوص زمان اجرای بخشنامه مذکور اعتراض دارد که به شرح زیر م. ب.: متن مقرره مورد شکایت: بدیهی است ب. ت. ب. تاریخ اجرای قانون برنامه پنجساله ششم (۶؍۲؍۹۶)، نیروهایی که قبل اجرای قانون، بنا به هر دلیلی تنزل پست داشته‌اند، مشمول مفاد بخشنامه نخواهند بود. دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: ۱- شاکی، ایثارگر و مدیر یک دبیرستان بوده و چنین اظهار داشته است که در سال (۱۳۹۵)، بدون هیچ توجیهی از مدیریت دبیرستان عزل شده و فوق‌العاده‌ی مدیریت وی را هم قطع کرده‌اند؛ درحالی‌که براساس مفادّ ماده (۲۶) قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران و همچنین طبق تبصره ( ۲) بند (ذ) ماده (۸۷) قانون برنامه‌ی ششم توسعه که مقرر می‌دارد: «والدین، همسران و فرزندان شهدا و جانبازان و آزادگان و رزمندگان با حداقل شش‌ماه سابقه حضور در جبهه، شاغل در کلیه دستگاه‌های مشمول ماده (۲) قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران و موسسات تابعه آنها و شرکت‌های عمومی و دولتی، در صورت تنزل از پست سازمانی بالاتر، مشروط به عدم محکومیت آنها براساس آرای مراجع قضایی یا اداری به تنزل پست، از کلیه حقوق و مزایای همان پست سازمانی یا همتراز شغل و پست قبلی برخوردارمی‌شوند» ۲- با تصویب ماده (۱۰۲) قانون برنامه‌ی ششم توسعه، مجلس شورای اسلامی جهت اجرای قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران، وظایف ۱۴ گانه‌ای را برای دولت تعیین کرد و دولت مکلف شد در اجرای ماده (۶۱) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت، مصوب ۴؍۱۲؍۱۳۹۳، به نحوی برنامه‌ریزی کند کهتا ۲ سال اول برنامه، کلیه‌ی مشمولین ماده‌ی مذکور، تعیین تکلیف بشوند، اما بخشنامه‌ی مورد شکایت، تاریخ اجرای قانون برنامه‌ی ششم را (۶؍۲؍۹۶) ذکر کرده که در قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران، هیچ اشاره‌ای به آن نشده است. لذا با این اوصاف، حقوق رزمندگان و ایثارگرانی که قبل از تاریخ مذکور تنزل پست گرفته‌اند، تضییع خواهد شد. در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی، املاک و حمایت قضایی وزارت آموزش و پرورش، به موجب لایحه شماره ۵۵۹۴۳؍۸۱۰مورخ ۵؍۴؍۱۳۹۸ به‌طور خلاصه اعلام داشته است: ۱- شاکی باید مبانی مغایرت بخشنامه‌ی مورد شکایت را تبیین نماید؛ درحالی‌که صرفاً به بیان کلیاتی از قانون برنامه‌ی ششم توسعه و یا قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران بسنده کرده است,۲- استناد شاکی به ماده (۲۶) قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران، خروج موضوعی داشته و فاقد وجاهت قانونی است، زیرا به موجب ماده‌ی مذکور، «دولت موظف است به ‌منظور حمایت از سلامت جانبازان پنجاه درصد (۵۰%) و بالاتر و جانبازان اعصاب و روان و شیمیایی به تشخیص کمیسیون پزشکی بنیاد و براساس شدت و نوع ضایعات ناشی از مجروحیت و میزان ساعت کاری که از جانبازان مراقبت می‌شود، نسبت به برقراری و پرداخت حق پرستاری و حق همیاری برمبنای حداقل دستمزد ماهانه کارگران اقدام و اعتبار مورد نیاز را در لوایح بودجه سنواتی منظور نماید.» ۳- طرف شکایت با استناد به تبصره (۲) بند (ذ) ماده (۸۷) قانون برنامه ششم، چنین اظهار داشته است که شاکی در دادخواست ابرازی خود عنوان کرده که در سال (۱۳۹۵) با سمت دیگری ادامه‌ی فعالیت نموده است؛ درحالی‌که تاریخِ لازم‌الاجراشدنِ قانون برنامه‌ی ششم، (۶؍۲؍۱۳۹۶) بوده است. لذا به‌موجب اصول مسلّم حقوقی و منطوق صریح ماده ( ۴) قانون مدنی، مبنی بر «عطف بماسبق نشدن قانون»، خواسته‌ی شاکی، فاقد وجاهت قانونی است. ۴- استناد شاکی به ماده (۱۰۲) قانون برنامه‌ی ششم که مقرر می‌دارد: «دولت موظف است براساس سیاست‌های کلی جمعیت و خانواده و سند جمعیت مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی با همکاری نهادهای ذی‌ربط به منظور تقویت و تحکیم جامعه‌ای خانواده ‌محور و تقویت و تحکیم و تعالی خانواده و کارکردهای اصلی آن با رعایت شاخص‌های الگو و سبک زندگی اسلامی- ایرانی با ایجاد ساز و کارها وتامین اعتبارات لازم در قالب بودجه سنواتی اقدامات ذیل را به‌عمل آورد...» با خواسته‌ی وی صحیح به نظر نمی‌رسد و فاقد وجاهت قانونی است. پرونده در جلسه مورخ ۲۰؍۸؍۱۳۹۸ هیات تخصصی استخدامی مطرح گردید و پس از رسیدگی به موضوع، اعضاء هیات به اتفاق آراء مفاد مقرره مورد شکایت را قابل ابطال ندانستند، بنابراین به استناد بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به شرح زیر مبادرت به صدور رای می شود. رای هیات تخصصی ب. ت. ب. این که به موجب ماده ۲ قانون مدنی قوانین ۱۵ روز پس از انتشار، در سراسر کشور لازم الاجراست و قانون برنامه ششم توسعه به تاریخ ۲۱؍۱؍۱۳۹۶ در روزنامه رسمی انتشار یافته است که حسب ماده ۲ قانون مدنی، تاریخ لازم الاجرا شدن قانون مذکور ۶؍۲؍۱۳۹۶ خواهد بود، فلذا حکم مقرر در تبصره ۲ بند (ذ) ماده ۸۷ قانون برنامه ششم توسعه از تاریخ مذکور لازم الاجرا م. ب. و از این حیث مقرره مورد شکایت منطبق با موازین قانونی صادر شده است و قابل ابطال تشخیص داده نمی شود و حکم به رد شکایت صادر می شود. این رای مستند به بند «ب» ماده ۸۴ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صادر و ظرف بیست روز پس از صدور، از سوی ده تن از قضات یا رییس محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض م. ب.. رضا فضل زرندی-رییس هیات تخصصی استخدامی text = matn.replace(regex, '$1'); $('#Div_1').html(text); if (parseInt(navigator.appVersion) $("a[name=copy_pre]").click(function () { range.selectNodeContents(el); sel.removeAllRanges(); sel.addRange(range); showNotification1(); }.box.comment-form .form-group { }fieldset { }.btncss{ رای شماره 548 مورخ 1398/08/29 هیات تخصصی استخدامی دیوان عدالت اداری در این پرونده، شاکی به ابطال بخشنامه شماره 32/710 مورخ 12 آذر 1397 وزارت آموزش و پرورش که مربوط به تنزل مقام ایثارگران است، اعتراض کرده است. شاکی بر اساس ماده (26) قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران و تبصره (2) بند (ذ) ماده (87) قانون برنامه ششم توسعه، ادعا می‌کند که حقوق او به عنوان ایثارگر که قبل از تاریخ اجرای قانون (6 اردیبهشت 1396) مقامش تنزل یافته، تضییع شده است. در مقابل، مدیرکل دفتر حقوقی وزارت آموزش و پرورش به عدم تبیین مغایرت قانونی از سوی شاکی و عدم عطف به ماسبق شدن قانون اشاره کرده و مدعی است که بخشنامه بر اساس موازین قانونی صادر گردیده است. هیات تخصصی استخدامی پس از بررسی، به اتفاق آراء، حکم به عدم ابطال بخشنامه داده و شکایت را رد کرده است. این تصمیم بر اساس بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صادر شده و ظرف بیست روز قابل اعتراض است. شماره پرونده: ه- ع؍ 9703260 شماره دادنامه: 9809970906010548 تاریخ: 29/8/98 در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل دفتر حقوقی، املاک و حمایت قضایی وزارت آموزش و پرورش، به موجب لایحه شماره 55943؍810مورخ 5؍4؍1398 به‌طور خلاصه اعلام داشته است: 1- شاکی باید مبانی مغایرت بخشنامه‌ی مورد شکایت را تبیین نماید؛ درحالی‌که صرفاً به بیان کلیاتی از قانون برنامه‌ی ششم توسعه و یا قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران به سنده کرده است. 2- استناد شاکی به ماده (26) قانون جامع خدمات‌رسانی به ایثارگران، خروج موضوعی داشته و فاقد وجاهت قانونی است، زیرا به موجب ماده‌ی مذکور، «دولت موظف است به ‌منظور حمایت از سلامت جانبازان پنجاه درصد (50%) و بالاتر و جانبازان اعصاب و روان و شیمیایی به تشخیص کمیسیون پزشکی بنیاد و براساس شدت و نوع ضایعات ناشی از مجروحیت و میزان ساعت کاری که از جانبازان مراقبت می‌شود، نسبت به برقراری و پرداخت حق پرستاری و حق همیاری برمبنای حداقل دستمزد ماهانه کارگران اقدام و اعتبار مورد نیاز را در لوایح بودجه سنواتی منظور نماید.» 3- طرف شکایت با استناد به تبصره (2) بند (ذ) ماده (87) قانون برنامه ششم، چنین اظهار داشته است که شاکی در دادخواست ابرازی خود عنوان کرده که در سال (1395) با سمت دیگری ادامه‌ی فعالیت نموده است؛ درحالی‌که تاریخِ لازم‌الاجراشدنِ قانون برنامه‌ی ششم، (6؍2؍1396) بوده است. لذا به‌موجب اصول مسلّم حقوقی و منطوق صریح ماده (4) قانون مدنی، مبنی بر «عطف بماسبق نشدن قانون»، خواسته‌ی شاکی، فاقد وجاهت قانونی است. 4- استناد شاکی به ماده (102) قانون برنامه‌ی ششم که مقرر می‌دارد: «دولت موظف است براساس سیاست‌های کلی جمعیت و خانواده و سند جمعیت مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی با همکاری نهادهای ذی‌ربط به منظور تقویت و تحکیم جامعه‌ای خانواده ‌محور و تقویت و تحکیم و تعالی خانواده و کارکردهای اصلی آن با رعایت شاخص‌های الگو و سبک زندگی اسلامی- ایرانی با ایجاد ساز و کارها وتامین اعتبارات لازم در قالب بودجه سنواتی اقدامات ذیل را به‌عمل آورد...» با خواسته‌ی وی صحیح به نظر نمی‌رسد و فاقد وجاهت قانونی است. ب. ت. ب. این که به موجب ماده 2 قانون مدنی قوانین 15 روز پس از انتشار، در سراسر کشور لازم الاجراست و قانون برنامه ششم توسعه به تاریخ 21؍1؍1396 در روزنامه رسمی انتشار یافته است که حسب ماده 2 قانون مدنی، تاریخ لازم الاجرا شدن قانون مذکور 6؍2؍1396 خواهد بود، فلذا حکم مقرر در تبصره 2 بند (ذ) ماده 87 قانون برنامه ششم توسعه از تاریخ مذکور لازم الاجرا م. ب. و از این حیث مقرره مورد شکایت منطبق با موازین قانونی صادر شده است و قابل ابطال تشخیص داده نمی شود و حکم به رد شکایت صادر می‌شود. این رای مستند به بند «ب» ماده 84 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صادر و ظرف بیست روز پس از صدور، از سوی ده تن از قضات یا رئیس محترم دیوان عدالت اداری قابل اعتراض م. ب.. رضا فضل زرندیرئیس هیات تخصصی استخدامی

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 58

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 2

مواد مرتبط 2

دکترین 14

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین