ضمانت اجرای عدم امکان تسلیم مورد معامله

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوای آقای ج.م. و خانم ز.ع. به وکالت از آقایان ح.الف. و غ.ح. به طرفیت آقای س.ن. با وکالت آقای م.ص. به خواسته الزام خوانده به پرداخت خسارت ناشی از تلف یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 در حد 2012 در محور 450 با جلب نظر کارشناس و خسارات دادرسی؛ بدین شرح که وکلای خ. ه. ا. داشته اند بر اساس قرارداد عادی توافق شده است که خوانده اتومبیل مذکور را از خارج از کشور وارد نموده و به خ. ه. تحویل نماید و در مقابل مبلغ هشتاد میلیون تومان دریافت نماید و ب. ت. ب. اینکه در موعدی که ورود کامیون مذکور آزاد بوده است این عمل را انجام نداده است و در حال حاضر ورود این اتومبیل به کشور ممنوع است فلذا مال مورد معامله در حکم تلف است و وی بایستی ب. ت. ب. اینکه تعهد را در مهلتی که ورود آزاد بوده است انجام نداده است و از این طریق سبب شده است مال در حکم تلف قرار گیرد تقاضای محکومیت وی به جبران خسارت به ارزش کامیون مذکور به قیمت روز شده اند. وکیل خ. د. پ. بیان داشته است انجام چنین تعهدی به علت اینکه مجوز ورود خودرو مذکور بر اساس آیین نامه ضوابط نفی واردات خودرو محال بوده است و محال بودن این امر نیز از اراده موکل وی خارج بوده است فلذا بر اساس ماده 229 قانون مدنی عقد مزبور باطل بوده است و مطالبه خسارت از این باب منتفی بوده است. وکیل خ. د. پ. بیان داشته که در خصوص ورود کامیون مذکور ممنوعیت به صورت کلی وجود نداشته و در مقاطعی ورود آزاد بوده است. هر دو طرف تقاضای استعلام از اداره گمرک را نموده اند که اداره مذکور در پاسخ بیان داشته که واردات کالا با مدل 2008 در سال 1391 امکان پذیر نبوده است. دادگاه ب. ت. ب. اینکه مستند خ. ه. قرارداد عادی مورخ 11/9/1391 م. ب. که بر اساس بند دو آن مقررشده است یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 محور 450 پس از کلیه تشریفات گمرکی و شماره گذاری که هزینه آن بر عهده آقای س.ن. باشد در مقابل اخذ هشتاد میلیون تومان از آقای ح.الف. تحویل وی گردد. قرارداد مذکور مصون از ایراد و تکذیب طرفین باقی مانده است و هر دو طرف دعوا به آن استناد نموده اند. اگر بند دوم قرارداد مذکور را شرط ضمن عقد دانسته یا اینکه هدف اصلی طرفین را توافق بر بند دو قرارداد بنا نهاده و آن را موضوع اصلی قرارداد (عقد) طرفین بدانیم باید گفت: الف) اگر آن را شرط ضمن عقد بدانیم ب. ت. ب. پاسخ استعلام از اداره گمرک ایران و آیین نامه واردات خودرو که مصوب 1382 م. ب. که ورود خودرو را حداکثر با دو سال عمر مجاز داشته است و در تاریخ انعقاد قرارداد که برابر با اول دسامبر سال 2012 میلادی است و چهار سال با 2008 میلادی تفاوت دارد فلذا ازنظر آیین نامه مذکور و بر اساس پاسخ اداره گمرک ورود چنین کالایی به کشور ممنوع است و ب. ت. ب. اینکه بر اساس بند 3 ماده 232 قانون مدنی شرط مذکور به لحاظ نامشروع بودن باطل خواهد بود زیرا منظور از کلمه نامشروع مخالفت شرط ضمن عقد با قانون، شرع یا عرف است که هریک از موارد مذکور یکی از منشأهای الزام در ماده 220 قانون مدنی برشمرده شده است و در موضوع مطرح شده در پرونده شرط مذکور مخالف آیین نامه واردات خودرو است و از این باب شرط مذکور باطل است. ب) درصورتی که موضوع را منظور اصلی طرفین قرارداد فرض نموده و ورود و تحویل اتومبیل مذکور موضوع اصلی قرارداد مذکور باشد بایستی موضوع معامله (مورد معامله) قابلیت تسلیم به خریدار یا متعهد له را داشته باشد و لا عقد مذکور باطل است. اگر این موضوع در بحث تعهدات قانون مدنی ذکر نشده است ولیکن در ماده 340 قانون مدنی به تصریح در ذیل ماده مذکور به بطلان عقد در صورت عدم قدرت تسلیم فروشنده به تحویل (تسلیم) مال مورد معامله اشاره شده است. قرارداد میان طرفین ب. ت. ب. اینکه از ناحیه طرفین تصدی بر انشاء یکی از عقود معین نشده است و ظهوری که در قرارداد وجود دارد حاکی از انعقاد عقد (قرارداد) میان طرفین در حد ماده 10 قانون مدنی است فلذا قواعد کلی معاملات بر آن حاکم خواهد بود و اگر به این مسئله ایراد گردد که ماده 340 قانون مدنی در ذیل بحث عقد بیع آمده است که جزو عقود معین است لیکن اراده طرفین در قرارداد پیوست درخواست بر عقد بیع قرار نگرفته است تا ماده استنادی بر آن منطبق باشد باید گفت: 1- در تعریف عقد در ماده 183 قانون مدنی ذکرشده است عقد عبارت از این است که یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آن ها باشد که در این تعریف اثر اولیه عقد تعهد به انجام امر است که این تعریف کاملاً بر قرارداد پیوست درخواست منطبق است زیرا که خوانده تعهد نموده است که یک دستگاه کامیون وارد کشور نموده و به خ. ه. تحویل نماید و آن ها نیز در مقابل تحویل گرفتن مبلغ هشتاد میلیون تومان وجه نقد به خوانده پرداخت نمایند. در تعریف عقد بیع در ماده 338 قانون مدنی آمده است بیع عبارت است از تملیک عین بر عوض معلوم که اثر اولیه عقد بیع به عکس ماده 183 قانون مدنی تملیک است و تعهد به تسلیم مبیع از آثار بعدی عقد بیع است که در ماده 362 قانون مدنی به آن تصریح شده است فلذا در قیاس این دو تعریف از باب قیاس اولویت بایستی گفت درجایی که اثر ثانویه عقدی تعهد به تسلیم (تحویل) است زمانی که بایع (فروشنده) قدرت بر تسلیم نداشته باشد آن عقد باطل است پس به طریق اولی در عقدی که اثر اولیه آن تعهد به تسلیم است آن عقد نیز به تبع عدم قدرت فروشنده (متعهد) به تحویل مال مورد معامله باطل خواهد بود. 2- موضوع دیگری که در این زمینه می توان گفت این است که باب تعهدات از حقوق فرانسه اخذشده است و در ابواب مربوط به عقد معین معمولاً از فقه نشأت گرفته است و ب. ت. ب. اینکه در کتب فقهی بابی به عنوان کلی تعهدات ذکر نشده است و بیشتر مسائل مربوط به معاملات در ذیل بحث بیع آمده است ازاین رو ماده 348 قانون مدنی در ذیل بحث مربوط به بیع آمده است و بر اساس ماده 214 قانون مدنی نیز آمده است مورد معامله باید مال یا عمل باشد که هر یک از متعاملین تعهد تسلیم یا ایفاء آن را می کنند پس درزمانی که قدرتی بر تسلیم یا ایفاء تعهد وجود نداشته باشد هدف نهایی طرفین عقد که انجام تعهد یا تسلیم مورد معامله است محقق نخواهد شد و هرگاه یکی از موارد ذکرشده در ماده 190 قانون مدنی که در خصوص شرط صحت عقود است وجود نداشته باشد (به صورت شرط کمال) آن عقد باطل خواهد شد و در معامله ای که قدرت تسلیم بر مورد معامله وجود نداشته باشد آن عقد به صورت مادی قابلیت تحقق ندارد و مانند این است که مورد معامله ای وجود ندارد پس ازاین منظر نیز در زمانی که قدرت ایفای تعهد یا مورد معامله وجود نداشته باشد عقد باطل خواهد بود. در ترمینولوژی حقوق در تعریف باطل آمده است که هر عمل حقوقی که مخالف مقررات قانونی بوده و قانون آن را فاقد هرگونه اثر حقوقی شناخته باشد. ب. ت. ب. تعریف مذکور در زمانی که عقد یا شرطی که باطل باشد فاقد اثر حقوقی است و ب. ت. ب. تحلیلی که دادگاه از قرارداد مذکور نمود تعهد بر ورود کامیون و تحول آن به خ. ه. چه به صورت شرط باشد یا عقد باطل است. درخواست وکلای خ. ه. مطالبه ما به ازای در مقابل کامیون به علت تلف آن است در تعریف تلف در ماده 328 قانون مدنی آمده است هرکس مال غیر را تلف کند ضامن است و در تعریف تسبیب در ماده 331 قانون مدنی آمده است هرکس سبب تلف مالی بشود باید مثل یا قیمت آن را بدهد. هر دو قاعده مربوط به تلف مال است که در اولی به صورت مستقیم تلف صورت می گیرد و در دومی به صورت غیرمستقیم و با ایجاد سبب تلف، تلف مال به وجود می آید و آنچه که در هر دو قاعده اهمیت دارد جبران ضرر تلف است و زمانی شخص مکلف به جبران ضرر می گردد که مال متعلق ب. غ. باشد و درصورتی که مال متعلق به تلف یا سبب باشد دیگر موضوع در قاعده اتلاف یا تسبیب بررسی نخواهد شد زیرا مشمول قواعد مذکور نمی گردد و مشمول قاعده اقدام است زیرا زمانی که فردی مال خود را تلف کند یا سبب تلف مال خویش گردد بر ضرر خود اقدام نموده است و نمی تواند از شخصی دیگر مطالبه خسارت نماید. حال ب. ت. ب. تفسیری که نسبت به قرارداد ضمیمه دادخواست شد و باطل شناخته شد و فاقد هر اثر حقوقی فلذا مالکیتی با انعقاد عقد مذکور ب. ت. ب. عدم امکان تسلیم مبیع به وجود نیامده است تا قاعده اتلاف یا تسبیب بر آن صادق باشد و خ. ه. بتوانند بر اساس آن مطالبه ارزش و بهای روز کامیون را بنمایند. دادگاه ب. ت. ب. استدلال ذکرشده در متن حکم دعوای خ. ه. را وارد ندانسته حکم بر بطلان آن صادر و اعلام می نمایند. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 2 دادگاه عمومی حقوقی بخش چهاردانگه ـ ذوالفقاری رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقایان 1- ح.الف. 2- غ.ح. با وکالت 1- آقای ج.م. 2- خانم ز.پ. به طرفیت آقای س.ن. نسبت به دادنامه 0691-920 مورخ 10/9/92 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی بخش جلگه مشتمل بر حکم به بطلان دعوی تجدیدنظر خ. ه. ب. خواسته مطالبه خسارت ناشی از تلف یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 در حد 2012 دو محور 450 به انضمام خسارت دادرسی مآلاً وارد و موجه نیست زیرا قرارداد 11/9/91 فی مابین طرفین متعاقب اقدام ت. ن. خ. در واردکردن یک دستگاه جرثقیل 25 تنی کاتر از کشور ایرلند، برای تجدیدنظر خ. ه. و اشکالاتی که متوجه جرثقیل مزبور بوده، تنظیم گردیده که طرفین توافق می کنند تفاوت مبلغ دستگاه مزبور (ضرر و زیان) به شرح بند 2 قرارداد جبران گردد یعنی ت. ن. خ. یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 در محور 450 ویژگی ها و شرایط مقیده وارد و تحویل تجدیدنظر خ. ه. داده و مبلغ هشتاد میلیون تومان دریافت دارد که از مداقه در قرارداد مزبور استنباط می گردد بند 2 قرارداد که به عبارتی توافق برای جبران خسارت است، خود، نوعی قرارداد است که ب. ت. ب. مندرجات پرونده و رسیدگی های به عمل آمده، ت. ن. خ. قادر به تسلیم و تدارک کامیون مزبور نبوده بنابراین در مجموع استدلال دادگاه بدوی و مبانی و جهات منتهی به دادنامه مزبور و باطل و فاقد اثر حقوقی دانستن قرارداد مزبور، به نظر صحیح و خالی از اشکال و منقصت قانونی است این دادگاه مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی آن را تأیید می نماید. این رأی قطعی است. مستشاران شعبه 1 دادگاه تجدیدنظر استان تهران صادقی ـ توکلی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی ضمانت اجرای عدم امکان تسلیم مورد معامله موضوع این پرونده، دعوای خ. ه. علیه خوانده به منظور الزام به پرداخت خسارت ناشی از تلف یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 م. ب.. خ. ه. ادعا کردند که بر اساس یک قرارداد عادی، خوانده موظف به واردات کامیون و تحویل آن به آنان بوده است و به دلیل عدم انجام این تعهد، کامیون در حکم تلف قرار گرفته و خ. ه. درخواست جبران خسارت به ارزش روز کامیون را دارند. در مقابل، وکیل خوانده با استناد به ماده 229 قانون مدنی، ادعای بطلان قرارداد را به دلیل عدم امکان ورود خودرو به کشور مطرح کرد. دادگاه بدوی پس از بررسی مستندات، قرارداد را باطل اعلام کرد و دعوی خ. ه. را رد نمود. دادگاه تجدیدنظر نیز با تایید رای بدوی، استدلال‌های آن را صحیح دانسته و درخواست تجدیدنظر را رد کرد. بر اساس ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/02/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: در موردی که اثر ثانویه عقدی تعهد به تسلیم مال است چنانچه متعهد قدرت بر تسلیم نداشته باشد آن عقد باطل است پس به طریق اولی در عقدی که اثر اولیه آن تعهد به تسلیم است آن عقد نیز به تبع عدم قدرت متعهد به تحویل مال مورد معامله باطل خواهد بود. لذا متعهد حقی به دریافت خسارت عدم انجام تعهد شرط شده در قرارداد ندارد. در خصوص دعوای آقای ج.م. و خانم ز.ع. به وکالت از آقایان ح.الف. و غ.ح. به طرفیت آقای س.ن. با وکالت آقای م.ص. به خواسته الزام خوانده به پرداخت خسارت ناشی از تلف یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 در حد 2012 در محور 450 با جلب نظر کارشناس و خسارات دادرسی؛ بدین شرح که وکلای خ. ه. ا. داشته اند بر اساس قرارداد عادی توافق شده است که خوانده اتومبیل مذکور را از خارج از کشور وارد نموده و به خ. ه. تحویل نماید و در مقابل مبلغ هشتاد میلیون تومان دریافت نماید و ب. ت. ب. اینکه در موعدی که ورود کامیون مذکور آزاد بوده است این عمل را انجام نداده است و در حال حاضر ورود این اتومبیل به کشور ممنوع است فلذا مال مورد معامله در حکم تلف است و وی بایستی ب. ت. ب. اینکه تعهد را در مهلتی که ورود آزاد بوده است انجام نداده است و از این طریق سبب شده است مال در حکم تلف قرار گیرد تقاضای محکومیت وی به جبران خسارت به ارزش کامیون مذکور به قیمت روز شده اند. وکیل خ. د. پ. بیان داشته است انجام چنین تعهدی به علت اینکه مجوز ورود خودرو مذکور بر اساس آیین‌نامه ضوابط نفی واردات خودرو محال بوده است و محال بودن این امر نیز از اراده موکل وی خارج بوده است فلذا بر اساس ماده 229 قانون مدنی عقد مزبور باطل بوده است و مطالبه خسارت از این باب منتفی بوده است. وکیل خ. د. پ. بیان داشته که در خصوص ورود کامیون مذکور ممنوعیت به صورت کلی وجود نداشته و در مقاطعی ورود آزاد بوده است. هر دو طرف تقاضای استعلام از اداره گمرک را نموده‌اند که اداره مذکور در پاسخ بیان داشته که واردات کالا با مدل 2008 در سال 1391 امکان پذیر نبوده است. دادگاه ب. ت. ب. اینکه مستند خ. ه. قرارداد عادی مورخ 1391/09/11 م. ب. که بر اساس بند دو آن مقررشده است یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 محور 450 پس از کلیه تشریفات گمرکی و شماره گذاری که هزینه آن بر عهده آقای س.ن. باشد در مقابل اخذ هشتاد میلیون تومان از آقای ح.الف. تحویل وی گردد. قرارداد مذکور مصون از ایراد و تکذیب طرفین باقی مانده است و هر دو طرف دعوا به آن استناد نموده اند. اگر بند دوم قرارداد مذکور را شرط ضمن عقد دانسته یا اینکه هدف اصلی طرفین را توافق بر بند دو قرارداد بنا نهاده و آن را موضوع اصلی قرارداد (عقد) طرفین بدانیم باید گفت: الف) اگر آن را شرط ضمن عقد بدانیم ب. ت. ب. پاسخ استعلام از اداره گمرک ایران و آیین‌نامه واردات خودرو که مصوب 1382 م. ب. که ورود خودرو را حداکثر با دو سال عمر مجاز داشته است و در تاریخ انعقاد قرارداد که برابر با اول دسامبر سال 2012 میلادی است و چهار سال با 2008 میلادی تفاوت دارد فلذا ازنظر آیین‌نامه مذکور و بر اساس پاسخ اداره گمرک ورود چنین کالایی به کشور ممنوع است و ب. ت. ب. اینکه بر اساس بند 3 ماده 232 قانون مدنی شرط مذکور به لحاظ نامشروع بودن باطل خواهد بود زیرا منظور از کلمه نامشروع مخالفت شرط ضمن عقد با قانون، شرع یا عرف است که هریک از موارد مذکور یکی از منشاهای الزام در ماده 220 قانون مدنی برشمرده شده است و در موضوع مطرح شده در پرونده شرط مذکور مخالف آیین‌نامه واردات خودرو است و از این باب شرط مذکور باطل است. ب) در صورتی که موضوع را منظور اصلی طرفین قرارداد فرض نموده و ورود و تحویل اتومبیل مذکور موضوع اصلی قرارداد مذکور باشد بایستی موضوع معامله (مورد معامله) قابلیت تسلیم به خریدار یا متعهد له را داشته باشد و لا عقد مذکور باطل است. اگر این موضوع در بحث تعهدات قانون مدنی ذکر نشده است ولیکن در ماده 340 قانون مدنی به تصریح در ذیل ماده مذکور به بطلان عقد در صورت عدم قدرت تسلیم فروشنده به تحویل (تسلیم) مال مورد معامله اشاره شده است. قرارداد میان طرفین ب. ت. ب. اینکه از ناحیه طرفین تصدی بر انشاء یکی از عقود معین نشده است و ظهوری که در قرارداد وجود دارد حاکی از انعقاد عقد (قرارداد) میان طرفین در حد ماده 10 قانون مدنی است فلذا قواعد کلی معاملات بر آن حاکم خواهد بود و اگر به این مسئله ایراد گردد که ماده 340 قانون مدنی در ذیل بحث عقد بیع آمده است که جزو عقود معین است لیکن اراده طرفین در قرارداد پیوست درخواست بر عقد بیع قرار نگرفته است تا ماده استنادی بر آن منطبق باشد باید گفت: 1 - در تعریف عقد در ماده 183 قانون مدنی ذکرشده است عقد عبارت از این است که یک یا چند نفر در مقابل یک یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آن ها باشد که در این تعریف اثر اولیه عقد تعهد به انجام امر است که این تعریف کاملا بر قرارداد پیوست درخواست منطبق است زیرا که خوانده تعهد نموده است که یک دستگاه کامیون وارد کشور نموده و به خ. ه. تحویل نماید و آن ها نیز در مقابل تحویل گرفتن مبلغ هشتاد میلیون تومان وجه نقد به خوانده پرداخت نمایند. در تعریف عقد بیع در ماده 338 قانون مدنی آمده است بیع عبارت است از تملیک عین بر عوض معلوم که اثر اولیه عقد بیع به عکس ماده 183 قانون مدنی تملیک است و تعهد به تسلیم مبیع از آثار بعدی عقد بیع است که در ماده 362 قانون مدنی به آن تصریح شده است فلذا در قیاس این دو تعریف از باب قیاس اولویت بایستی گفت درجایی که اثر ثانویه عقدی تعهد به تسلیم (تحویل) است زمانی که بایع (فروشنده) قدرت بر تسلیم نداشته باشد آن عقد باطل است پس به طریق اولی در عقدی که اثر اولیه آن تعهد به تسلیم است آن عقد نیز به تبع عدم قدرت فروشنده (متعهد) به تحویل مال مورد معامله باطل خواهد بود. 2 - موضوع دیگری که در این زمینه می توان گفت این است که باب تعهدات از حقوق فرانسه اخذشده است و در ابواب مربوط به عقد معین معمولا از فقه نشات گرفته است و ب. ت. ب. اینکه در کتب فقهی بابی به عنوان کلی تعهدات ذکر نشده است و بیشتر مسائل مربوط به معاملات در ذیل بحث بیع آمده است ازاین رو ماده 348 قانون مدنی در ذیل بحث مربوط به بیع آمده است و بر اساس ماده 214 قانون مدنی نیز آمده است مورد معامله باید مال یا عمل باشد که هر یک از متعاملین تعهد تسلیم یا ایفاء آن را می کنند پس درزمانی که قدرتی بر تسلیم یا ایفاء تعهد وجود نداشته باشد هدف نهایی طرفین عقد که انجام تعهد یا تسلیم مورد معامله است محقق نخواهد شد و هرگاه یکی از موارد ذکرشده در ماده 190 قانون مدنی که در خصوص شرط صحت عقود است وجود نداشته باشد (به صورت شرط کمال) آن عقد باطل خواهد شد و در معامله ای که قدرت تسلیم بر مورد معامله وجود نداشته باشد آن عقد به صورت مادی قابلیت تحقق ندارد و مانند این است که مورد معامله ای وجود ندارد پس ازاین منظر نیز در زمانی که قدرت ایفای تعهد یا مورد معامله وجود نداشته باشد عقد باطل خواهد بود. در ترمینولوژی حقوق در تعریف باطل آمده است که هر عمل حقوقی که مخالف مقررات قانونی بوده و قانون آن را فاقد هرگونه اثر حقوقی شناخته باشد. ب. ت. ب. تعریف مذکور در زمانی که عقد یا شرطی که باطل باشد فاقد اثر حقوقی است و ب. ت. ب. تحلیلی که دادگاه از قرارداد مذکور نمود تعهد بر ورود کامیون و تحول آن به خ. ه. چه به صورت شرط باشد یا عقد باطل است. درخواست وکلای خ. ه. مطالبه ما به ازای در مقابل کامیون به علت تلف آن است در تعریف تلف در ماده 328 قانون مدنی آمده است هرکس مال غیر را تلف کند ضامن است و در تعریف تسبیب در ماده 331 قانون مدنی آمده است هرکس سبب تلف مالی بشود باید مثل یا قیمت آن را بدهد. هر دو قاعده مربوط به تلف مال است که در اولی به صورت مستقیم تلف صورت می‌گیرد و در دومی به صورت غیرمستقیم و با ایجاد سبب تلف، تلف مال به وجود می آید و آنچه که در هر دو قاعده اهمیت دارد جبران ضرر تلف است و زمانی شخص مکلف به جبران ضرر می‌گردد که مال متعلق ب. غ. باشد و در صورتی که مال متعلق به تلف یا سبب باشد دیگر موضوع در قاعده اتلاف یا تسبیب بررسی نخواهد شد زیرا مشمول قواعد مذکور نمی گردد و مشمول قاعده اقدام است زیرا زمانی که فردی مال خود را تلف کند یا سبب تلف مال خویش گردد بر ضرر خود اقدام نموده است و نمی تواند از شخصی دیگر مطالبه خسارت نماید. حال ب. ت. ب. تفسیری که نسبت به قرارداد ضمیمه دادخواست شد و باطل شناخته شد و فاقد هر اثر حقوقی فلذا مالکیتی با انعقاد عقد مذکور ب. ت. ب. عدم امکان تسلیم مبیع به وجود نیامده است تا قاعده اتلاف یا تسبیب بر آن صادق باشد و خ. ه. بتوانند بر اساس آن مطالبه ارزش و بهای روز کامیون را بنمایند. دادگاه ب. ت. ب. استدلال ذکرشده در متن حکم دعوای خ. ه. را وارد ندانسته حکم بر بطلان آن صادر و اعلام می نمایند. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی بخش چهاردانگه - ذوالفقاری رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقایان 1 - ح.الف. 2 - غ.ح. با وکالت 1 - آقای ج.م. 2 - خانم ز.پ. به طرفیت آقای س.ن. نسبت به دادنامه --- - 920 مورخ 10/9/92 صادره از شعبه دوم دادگاه عمومی بخش جلگه مشتمل بر حکم به بطلان دعوی تجدیدنظر خ. ه. ب. خواسته مطالبه خسارت ناشی از تلف یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 در حد 2012 دو محور 450 به انضمام خسارت دادرسی مآلا وارد و موجه نیست زیرا قرارداد 11/9/91 فی مابین طرفین متعاقب اقدام ت. ن. خ. در واردکردن یک دستگاه جرثقیل 25 تنی کاتر از کشور ایرلند، برای تجدیدنظر خ. ه. و اشکالاتی که متوجه جرثقیل مزبور بوده، تنظیم گردیده که طرفین توافق می کنند تفاوت مبلغ دستگاه مزبور (ضرر و زیان) به شرح بند 2 قرارداد جبران گردد یعنی ت. ن. خ. یک دستگاه کامیون کشنده رنو مدل 2008 در محور 450 ویژگی ها و شرایط مقیده وارد و تحویل تجدیدنظر خ. ه. داده و مبلغ هشتاد میلیون تومان دریافت دارد که از مداقه در قرارداد مزبور استنباط می‌گردد بند 2 قرارداد که به عبارتی توافق برای جبران خسارت است، خود، نوعی قرارداد است که ب. ت. ب. مندرجات پرونده و رسیدگی های به عمل آمده، ت. ن. خ. قادر به تسلیم و تدارک کامیون مزبور نبوده بنابراین در مجموع استدلال دادگاه بدوی و مبانی و جهات منتهی به دادنامه مزبور و باطل و فاقد اثر حقوقی دانستن قرارداد مزبور، به نظر صحیح و خالی از اشکال و منقصت قانونی است این دادگاه مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی آن را تایید می‌نماید. این رای قطعی است. مستشاران شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران