فرجام خواهی از آرای شورای حل اختلاف

رأی شعبه دیوان عالی کشور در پرونده کلاسه 9400400420 شعبه 14 شورای حل اختلاف ارومیه آقای س. الف.م. د. ب. ط. آقای ب. ح. به خواسته 50000000 ریال به انضمام هزینه دادرسی و خسارت تأخیر تأدیه تقدیم شورای حل اختلاف نموده ضمن آن توضیح داده خوانده از بابت بدهی خود یک فقره سفته به شماره 645673 سری/م مبلغ پنج میلیون تومان به اینجانب داده است در سررسید از پرداخت حساب سفته امتناع می نماید تقاضای رسیدگی به شرح خواسته دارم خواهان برای جلسه رسیدگی لایحه ای ارسال به شماره 9400604001-94/8/30 ثبت دفتر و پیوست پرونده شده ضمن آن به شرح خواسته تقاضای رسیدگی نموده خوانده با وصف ابلاغ وقت در جلسه شورا حاضر نشده لایحه ای نفرستاده پس از انعکاس مراتب در صورت جلسه 94/8/30 اعضاء شورا به استناد ماده 223 و 249 و 307 قانون تجارت نظر به صدور حکم به محکومیت خوانده داده است قاضی شورای حل اختلاف طی دادنامه شماره 9400400274-94/9/1 دعوی خ. ر. و. تشخیص مستنداً به مواد 307 و 308 و 309 قانون تجارت و مواد 522 و 510 و 502 و 198 از قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ پنجاه میلیون ریال به انضمام هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر می نماید در مورد خسارت تأخیر تأدیه دعوی خواهان را مردود اعلام نموده رأی صادره غیابی اعلام شده این رأی در تاریخ 94/9/9 به خوانده ابلاغ شده در تاریخ 94/12/3 وکیل واخواه از رأی مذکور واخواهی نموده ب. ش. د. اعلام داشته موکل در شرایط نامساعد مالی مبادرت به اخذ وجه ربوی از واخوانده نموده و اصل و بهره آن را به اقساط ماهیانه ربوی پرداخت نموده سفته بابت تضمین بازپرداخت وجه ربوی از موکل دریافت شده است تقاضای نقض رأی را نموده قاضی شورا طی دادنامه شماره 9400400655-94/12/9 ضمن استدلال منعکس در رأی با رد واخواهی واخواه دادنامه واخواسته را تأیید نموده است این رأی در تاریخ 94/12/18 به آقای ع.الف.ن. وکیل واخواه ابلاغ شده در تاریخ 95/2/27 از رأی مذکور فرجام خواهی به عمل آمده عمده اعتراضی وکیل ف. خ. ب. دادنامه فرجام خواسته موضوع ربوی بودن اخذ وجه ذکر شده و سفته را به عنوان تضمین بازپرداخت اقساط به فرجام خوانده داده است ... تقاضای نقض رأی فرجام خواسته را نموده پرونده به دیوان عالی کشور ارسال، به این شعبه ارجاع و به کلاسه فوق ثبت شده است. هیأت شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردیده پس از قرائت گزارش عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رأی می دهد: رأی شعبه دیوان عالی کشور صرف نظر از اینکه تاریخ ابلاغ به وکیل ف. خ. تاریخ 94/12/18 و تاریخ تقدیم دادخواست فرجامی 95/2/27 به شماره 9500400140 قید شده اساساً قابل فرجام بودن احکام قطعی با بیش از بیست میلیون ریال احکامی است که از دادگاه ها صادر شده باشد رأی قاضی شعبه شورای حل اختلاف رأی دادگاه نمی باشد از شمول حکم قانونی مذکور در ماده 367 قانون آیین دادرسی مدنی خارج است بنا به مراتب به جهت غیر قابل طرح بودن فرجام خواهی این شعبه مواجه با تکلیفی نیست پرونده جهت اقدام مقتضی به مرجع مبدأ ارسال شود. /ل شعبه دهم دیوان عالی کشور رئیس: محمدهادی عبداله پور مستشار: سیدحجت اله میرمجیدی فهرست شعبه دیوان عالی کشور شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی فرجام خواهی از آرای شورای حل اختلاف در تاریخ 30 مرداد 1395، دیوان عالی کشور به پرونده‌ای رسیدگی کرد که در آن خواسته‌ای به مبلغ 50,000,000 ریال به همراه هزینه دادرسی و خسارت تاخیر تادیه مطرح شده بود. خواهان ادعا کرد که به دلیل بدهی، خوانده یک فقره سفته به مبلغ 5,000,000 تومان صادر کرده، اما در سررسید از پرداخت آن خودداری کرده است. شورای حل اختلاف با استناد به مواد 223، 249 و 307 قانون تجارت، حکم به محکومیت خوانده صادر کرد. خوانده به این حکم اعتراض و ادعا نمود که سفته به عنوان تضمین بازپرداخت وجه ربوی از وی اخذ شده است. قاضی شورای حل اختلاف با رد این اعتراض، حکم قبلی را تایید کرد. سپس، وکیل خوانده به دیوان عالی کشور فرجام‌خواهی کرد و ادعای ربوی بودن بدهی را مطرح نمود. دیوان عالی کشور با استناد به ماده 367 قانون آیین دادرسی مدنی، اعلام کرد که احکام شورای حل اختلاف مشمول فرجام‌خواهی نیستند و بنابراین، فرجام‌خواهی قابل طرح نمی‌باشد. در نتیجه، پرونده به مرجع مبدا ارسال گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1395/05/30 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: احکام قطعی قابل فرجام صرفا احکام صادره از دادگاه ها را شامل می‌شود و از آنجا که رای قاضی شورای حل اختلاف، رای دادگاه محسوب نمی شود، قابل فرجام خواهی نیست. رای شعبه دیوان عالی کشور شماره پرونده: --- شماره دادنامه: --- شعبه: شعبه دهم دیوان عالی کشور تاریخ: 1395/05/30 - 09 : 15 قاضی: محمدهادی عبدالله پور قاضی: سیدحجت اله میرمجیدی هشجین خلاصه جریان پرونده در پرونده کلاسه --- شعبه --- شورای حل اختلاف ارومیه آقای س. الف.م. د. ب. ط. آقای ب. ح. نیا به خواسته 50000000 ریال به انضمام هزینه دادرسی و خسارت تاخیر تادیه تقدیم شورای حل اختلاف نموده ضمن آن توضیح داده خوانده از بابت بدهی خود یک فقره سفته به شماره 645673 سری/م مبلغ پنج میلیون تومان به اینجانب داده است در سررسید از پرداخت حساب سفته امتناع می‌نماید تقاضای رسیدگی به شرح خواسته دارم خواهان برای جلسه رسیدگی لایحه ای ارسال به شماره 9400604001 - 94/8/30 ثبت دفتر و پیوست پرونده شده ضمن آن به شرح خواسته تقاضای رسیدگی نموده خوانده با وصف ابلاغ وقت در جلسه شورا حاضر نشده لایحه ای نفرستاده پس از انعکاس مراتب در صورت جلسه 94/8/30 اعضاء شورا به استناد ماده 223 و 249 و 307 قانون تجارت نظر به صدور حکم به محکومیت خوانده داده است قاضی شورای حل اختلاف طی دادنامه شماره --- - 94/9/1 دعوی خ. ر. و. تشخیص مستندا به مواد 307 و 308 و 309 قانون تجارت و مواد 522 و 510 و 502 و 198 از قانون آیین دادرسی مدنی حکم به محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ پنجاه میلیون ریال به انضمام هزینه دادرسی د. ح. خ. صادر می‌نماید در مورد خسارت تاخیر تادیه دعوی خواهان را مردود اعلام نموده رای صادره غیابی اعلام شده این رای در تاریخ 94/9/9 به خوانده ابلاغ شده در تاریخ 94/12/3 وکیل واخواه از رای مذکور واخواهی نموده ب. ش. د. اعلام داشته موکل در شرایط نامساعد مالی مبادرت به اخذ وجه ربوی از واخوانده نموده و اصل و بهره آن را به اقساط ماهیانه ربوی پرداخت نموده سفته بابت تضمین بازپرداخت وجه ربوی از موکل دریافت شده است تقاضای نقض رای را نموده قاضی شورا طی دادنامه شماره --- - 94/12/9 ضمن استدلال منعکس در رای با رد واخواهی واخواه دادنامه واخواسته را تایید نموده است این رای در تاریخ 94/12/18 به آقای ….ن. وکیل واخواه ابلاغ شده در تاریخ 95/2/27 از رای مذکور فرجام خواهی به عمل آمده عمده اعتراضی وکیل ف. خ. ب. دادنامه فرجام خواسته موضوع ربوی بودن اخذ وجه ذکر شده و سفته را به عنوان تضمین بازپرداخت اقساط به فرجام خوانده داده است... تقاضای نقض رای فرجام خواسته را نموده پرونده به دیوان عالی کشور ارسال، به این شعبه ارجاع و به کلاسه فوق ثبت شده است. هیات شعبه در تاریخ بالا تشکیل گردیده پس از قرائت گزارش عضو ممیز و اوراق پرونده مشاوره نموده چنین رای می دهد: صرف نظر از اینکه تاریخ ابلاغ به وکیل ف. خ. تاریخ 94/12/18 و تاریخ تقدیم دادخواست فرجامی 95/2/27 به شماره 9500400140 قید شده اساسا قابل فرجام بودن احکام قطعی با بیش از بیست میلیون ریال احکامی است که از دادگاه ها صادر شده باشد رای قاضی شعبه شورای حل اختلاف رای دادگاه نمی‌باشد از شمول حکم قانونی مذکور در ماده 367 قانون آیین دادرسی مدنی خارج است بنا به مراتب به جهت غیر قابل طرح بودن فرجام خواهی این شعبه مواجه با تکلیفی نیست پرونده جهت اقدام مقتضی به مرجع مبدا ارسال شود. /ل در تاریخ 1/2/92، فردی به منظور فسخ قراردادی مرتبط با یک باب مغازه که در تصرف وی بوده، به دادگاه عمومی مراجعه و ادعا نمود که طرف مقابل به طور غیرقانونی قراردادی با شخص ثالث منعقد کرده است. طرف مقابل در دفاعیات خود اعلام کرد که خواهان مستاجر وی نبوده و برادر خواهان در سال 72 مستاجر وی بوده که علیه وی حکم تخلیه صادر شده است. قاضی شورای حل اختلاف پس از بررسی، قرار عدم استماع دعوی را صادر کرد که این قرار مورد تجدیدنظر قرار گرفت و رای اولیه تایید شد. خواهان به این تصمیم اعتراض و درخواست فرجام خواهی کرد، اما شورای حل اختلاف اعلام نمود که ب. ت. ب. اینکه رای در مقام تجدیدنظر صادر شده، قابلیت فرجام ندارد. شعبه اول دادگاه عمومی نیز این نظر را تایید و پرونده را به شورای حل اختلاف ارجاع داد. خواهان سپس درخواست اعاده دادرسی داد که به دلیل عدم شمول حکم بر قرار عدم استماع، رد شد. در نهایت، دیوان عالی کشور با استناد به ماده 31 قانون شوراهای حل اختلاف، فرجام خواهی خواهان را به دلیل عدم قابلیت پذیرش رد کرد و آرای مورد نظر را غیرقابل فرجام اعلام نمود. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/19 پیام: آرای شورای حل اختلاف منحصرا قابل تجدیدنظر در دادگاه بدوی بوده و قابل فرجام خواهی نیستند. رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در تاریخ 1/2/92 آقای ی.خ. د. ب. ط. آقای ه.ق. به خواسته فسخ قرارداد فضولی نسبت به یک باب مغازه که قانونا در اختیار او بوده به دادگاه عمومی شهرکرد تقدیم و اظهار داشته اینجانب طبق دادنامه شماره --- شعبه سوم دادگاه تجدیدنظر استان چهار محال و بختیاری مستاجر یک باب مغازه متعلق به خوانده هستم و ایشان به صورت فضولی اقدام به تنظیم قرارداد مغازه ای که قانونا در اختیار بنده بوده است با آقای ف.الف. نموده است پرونده به منظور رسیدگی به شورای حل اختلاف ارسال شده خ. ا. د. خواهان مستاجر من نیست برادرش ع.خ. در سال 72 مستاجر من بوده که حکم تخلیه علیه ایشان صادر گردیده. قاضی شورا پس از استماع توضیحات و مدافعات طرفین طبق دادنامه شماره --- - 30/4/92 قرار عدم استماع دعوی خواهان را صادر می‌نماید. آقای ی.خ. به قرار فوق اعتراض و دادخواست تجدیدنظر تقدیم داشته و شعبه اول دادگاه عمومی شهرکرد به عنوان مرجع تجدیدنظر رای تجدیدنظرخواسته را مورد تایید قرار داده است (دادنامه شماره --- - 25/7/92 ) آقای ی.خ. نسبت به دادنامه فوق اعتراض و دادخواست فرجام خواهی تقدیم داشته است قاضی شعبه --- شورای حل اختلاف ن. ب. ا. شرط فرجام خواهی از دادنامه مورد نظر اینست که نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نشده باشد و دادنامه شماره --- - 25/7/92 در مقام تجدیدنظرخواهی صادر شده دعوی مطروحه را قابل استماع ندانسته و قرار عدم استماع آن را صادر می‌نماید آقای ی.خ. نسبت به این رای تجدیدنظرخواهی نموده و شعبه اول دادگاه عمومی شهرکرد ن. ب. ا. تشخیص قابل فرجام بودن یا نبودن رای در صلاحیت دیوان‌عالی‌کشور است قرار تجدیدنظرخواسته را فسخ و پرونده را به شورای حل اختلاف اعاده داده تا به دیوان‌عالی‌کشور ارسال دارند. از سویی آقای ی.خ. در تاریخ 19/9/92 نسبت به دادنامه شماره --- - 30/4/92 دادخواست اعاده دادرسی تقدیم داشته و شعبه اول دادگاه عمومی شهر کرد به موجب دادنامه شماره --- - 19/11/92 به لحاظ اینکه منحصرا احکام قطعیت یافته می‌تواند مورد درخواست اعاده دادرسی قرار گیرد و قرار عدم استماع دعوی از شمول این حکم خارج از قرار رد درخواست اعاده دادرسی صادر می‌نماید. آقای ی.خ. به این رای نیز اعتراض و درخواست رسیدگی فرجامی کرده است. دادخواست فرجامی دیگری نیز از طرف آقای ی.خ. دایر بر فرجام خواهی نسبت به دادنامه هایی که مشخصات آن‌ها در صدر گزارش قید گردیده تقدیم شده که کلیه دادخواست ها و سوابق به دیوان‌عالی‌کشور ارسال و رسیدگی به این شعبه محول شده است. فرجام خواهی آقای ی.خ. نسبت به دادنامه های شماره --- - 26/9/92 و 308 - 24/6/92 و 100811 - 25/7/92 و 400131 - 30/4/92 دادگاه عمومی شهرکرد قابل پذیرش به نظر نمی رسد زیرا مطابق ماده 31 قانون شوراهای حل اختلاف آرای شورای حل اختلاف منحصرا قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه عمومی است که مرجع تجدیدنظر نسبت به آن‌ها اتخاذ تصمیم نموده بنابه مراتب آرای فرجام خواسته موقعیت سیر و رسیدگی در دیوان‌عالی‌کشور را نداشته و فرجام خواهی مردود اعلام می‌گردد. رئیس شعبه --- دیوان‌عالی‌کشور- مستشار