مبدأ محاسبه نفقه فرزند

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم ن.ه. فرزند ع. با وکالت آقای …. ب. به‬ طرفیت آقای م.ک. فرزند الف. با وکالت آقای م.الف. به‬ خواسته مطالبه نفقه فرزند مشترک از زمان صدور رأی طلاق تا زمان صدور حکم وکیل خ. ا. د. است به موجب رأی شماره 8701040 صادر شده از شعبه 263 دائر بر طلاق بین طرفین، حضانت فرزند مشترک به نام ب. متولد 1386/11/20 به زوجه واگذار شده است و در بند –د- رأی مذکور مقرر شده است تا زمانی که اقساط مهریه به موقع پرداخت گردد نفقه به عهده مادرش م. ب. و ب. ت. ب. محتویات اجرائیه 9200014 شعبه 263 معلوم می‌شود که اقساط به موقع پرداخت نشده است لذا از مفهوم مخالف مقرره فوق استفاده می‌شود که خوانده مکلف به تأدیه و پرداخت نفقه فرزند مشترک م. ب. وکیل خ. ا. د. است که اولاً از مخالف بند – د- استنباط می‌شود که نفقه بر عهده مادر است اما پدر را مکلف به پرداخت نفقه نکرده است و ثانیاً بر اساس اظهارنامه شماره 7126 مورخ 1391/5/11 خوانده تا تاریخ 1389/6/31 به تعهد خود عمل کرده است. دادگاه ب. ت. ب. جامع محتویات پرونده و اظهارات وکلای طرفین و ب. ت. ب. اینکه عبارت ((و تا زمانی که اقساط مهریه به موقع پرداخت می‌گردد نفقه فرزند بر عهده مادرش م. ب.)) مفهوم مخالف ندارد وفق ماده 1206 قانون مدنی نفقه گذشته فرزند قابل مطالبه نیست و از طرفی در همان دادنامه فقط در صورت استرداد طفل و سلب حضانت از مادر مخارج قبلی که برای طفل شده قابل مطالبه از سوی مادر شده است و در واقع این عبارت ((در صورت استرداد طفل و سلب حضانت از مادر ... مخارج قبلی که برای طفل شده است قابل مطالبه از سوی زوجه خواهد بود)) مفهوم مخالف دارد که عبارت است از اینکه در صورت عدم استرداد طفل و عدم سلب حضانت از مادر و در واقع بقاء حضانت با مادر، نفقه فرزند مشترک قابل مطالبه از سوی مادر نیست، لذا دادگاه دعوای خواهان را مبنی بر مطالبه نفقه گذشته فرزند مشترک از زمان طلاق تا زمان صدور رأی حاضر را وارد ندانسته و مستنداً به ماده 1257 قانون مدنی دعوای وی را رد می‌نماید بدیهی است حق خواهان جهت مطالبه نفقه آتیه فرزند مشترک حسب ماده 1206 قانون مدنی در صورت اثبات به موقع پرداخت نشدن اقساط مهریه، از زمان تقدیم دادخواست لغایت آتیه، محفوظ است و مستلزم تقدیم دادخواست جدید م. ب.. این رأی حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. دادرس شعبه 263 دادگاه عمومی حقوقی تهران - حیدری رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص دادخواست تجدیدنظرخواهی ن.ه. با وکالت الف.ب. به طرفیت م.ک. با وکالت م.الف. نسبت به دادنامه شماره 1051 مورخ 1393/7/28 در پرونده کلاسه 00147 صادره از شعبه 263 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به موجب آن حکم به رد دعوی صادر گردید با ملاحظه پرونده اظهارات طرفین اینکه نفقه فرزند نسبت به آینده قابل مطالبه است و تکلیف پدر م. ب. از مصادیق حکم است و اینکه نفقه ایام گذشته (اقارب مثل فرزند) قابل مطالبه نیست لکن نفقه از تقدیم دادخواست به منزله مطالبه است ایراد تجدیدنظرخواهی را وارد دانسته مستنداً به مواد 1206 قانون مدنی و 358 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه فوق ‬الذکر در این قسمت از زمان تقدیم دادخواست تا زمان صدور رأی ماهیانه سه میلیون ریال ت. ن. خ. د. ح. ت. ن. خ. صادر گردید و در مورد اینکه بایستی نسبت به نفقه آینده دادخواست صحیح بوده و نفقه گذشته بنا بر نص قانون قابل مطالبه نمی‌باشد ایراد تجدیدنظرخواهی نسبت به این قسمت وارد نمی‌باشد زیرا دادنامه تجدیدنظرخواسته بر اساس محتویات پرونده و دلائل و مدارک ابرازی صحیحاً و مطابق مقررات قانونی و خالی از هر گونه اشکال صادر شده و ت. ن. خ. د. ا. م. از رسیدگی دلیل یا مدرک قانع کننده و محکمه پسندی که نقض و بی ‬اعتباری دادنامه معترض‬ عنه را ایجاب نماید ابراز ننموده و لایحه اعتراضیه متضمن جهت موجه نیست و تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از شقوق ماده 348 قانون آئین دادرسی مدنی مطابقت ندارد لذا دادگاه ادعای ت. ن. خ. را وارد و محمول بر صحت تشخیص نداده دادنامه مورد اعتراض را منطبق با مقررات و اصول دادرسی می‌داند مستنداً به ماده 358 قانون آئین دادرسی مدنی ضمن رد دادخواست تجدیدنظرخواهی دادنامه تجدیدنظرخواسته را نسبت به قسمت مطالبه اخیر از زمان دادخواست تأیید می‌نماید. این رأی قطعی است. رییس و مستشار دادگاه شعبه 40 دادگاه تجدیدنظر استان تهران خالقی- نجفی سواد روردباری فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی