محرومیت از حقوق اجتماعی

محرومیت از حقوق اجتماعی خ. م.: به موجب حکم صادره از شعبه مربوطه دادگاه انقلاب اسلامی تهران، متهم به دلیل انتشار آثار مستهجن از طریق وب‌سایت‌ها به مجازات حبس به مدت سه سال و پرداخت جزای نقدی محکوم گردید. در مرحله تجدیدنظر، مجازات حبس به یک سال و تعداد 74 ضربه شلاق کاهش یافت، اما محرومیت اجتماعی به مدت هفت سال تایید شد. متهم درخواست اعاده دادرسی نمود که دیوان عالی کشور با موافقت، پرونده را به شعبه تجدیدنظر ارجاع داد. شعبه تجدیدنظر با استناد به اقرار متهم به ارسال داستان‌های مستهجن و عدم ارائه دلایل جدید، درخواست را رد و حکم قبلی را تایید کرد. وکلای متهم ادعا کردند که اتهام‌ها نادرست و مجازات‌ها نامتناسب است. دیوان عالی کشور در نهایت، محرومیت هفت ساله را نامتناسب با جرم تشخیص داده و با استناد به مواد قانونی مربوطه، به تجویز اعاده دادرسی پرداخته و رسیدگی مجدد را به یکی از شعب هم‌عرض ارجاع نمود، در حالی که سایر موارد درخواست را رد کرد. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/05 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: حکم به محرومیت از حقوق اجتماعی بیش از مدت مقرر در قانون، جایز نیست. رای خلاصه جریان پرونده به موجب دادنامه شماره --- - 05/06/91 صادره از شعبه --- دادگاه انقلاب اسلامی تهران آقای س. به اتهام انتشار آثار مستهجن و مبتذل از طریق سایت... و سایر سایت ها موضوع گزارش مرکز بررسی و مقابله با جرائم سازمان یافته سایبری بنا به دلایل احصایی ازجمله اقاریر صریح وی در دادگاه مجرم شناخته شده و به استناد بند الف ماده سه قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیت غیرمجاز دارند به تحمل سه سال حبس و پرداخت مبلغ یک صد میلیون ریال جزای نقدی و به استناد ماده 62 مکرر قانون مجازات اسلامی 1375 به هفت سال محرومیت اجتماعی محکوم گردیده است. رای صادره مورد اعتراض و تجدیدنظرخواهی وکلای نامبرده قرارگرفته که پرونده در شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران رسیدگی و طی دادنامه شماره --- - 17/10/91 با این توضیح که عمده اتهام مشارالیه انتشار و نوشتن داستان سکسی (کامنت) بوده و قانون سمعی و بصری موضوعا منحصر است به امور سمعی و بصری که مشمول نوشته نمی شود و عمل وی با ماده 640 قانون مجازات اسلامی منطبق است به استناد تبصره 4 ماده 22 قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب با اصلاح محکومیت وی به تحمل یک سال حبس و 74 ضربه شلاق و ابقاء مجازات تتمیمی رای بدوی را تاییدشده است. م. ع. قبلا یک بار درخواست اعاده دادرسی نموده که شعبه --- دیوان عالی کشور برابر دادنامه شماره --- - 02/11/92 به استناد بندهای 5 و 6 و 7 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری با اعاده دادرسی موافقت کرده و شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران در مقام دادگاه هم عرض دادگاه صادرکننده رای قطعی به پرونده رسیدگی نموده و طی دادنامه شماره --- - 06/05/93 با این استدلال که مطالب عنوان شده از سوی متقاضی اعاده دادرسی هیچ گونه زمینه انطباق با بندهای 5 و 6 و 7 ماده 272 قانون مرقوم نداشته چون متهم به شرح برگ 577 پرونده صراحتا اقرار به ارسال داستان هایی با متن مستهجن مطابق تعریف مندرج در ماده 640 قانون مجازات اسلامی نموده است و به علاوه قانون مورداستفاده دادگاه صادرکننده رای قطعی برخلاف استدلال وکیل م. ن. ب. قانون مجازات اسلامی (فصل جرائم رایانه ای الحاقی مورخ 05/03/88 ) خفیف تر بوده و دلیل و مدرک جدیدی که مثبت بی گناهی متهم باشد ارائه نشده، با رد درخواست حکم به تایید دادنامه قطعی سابق الصدور صادر کرده است. خانم... و خانم... به وکالت از م. ع. ب. تقدیم لایحه ای اجمالا بر این که هیچ گونه مطالب مستهجن یا مبتذل توسط موکل در سایت های موضوع پرونده منتشرنشده و قانون جرائم رایانه ای که نسبت به ماده 640 قانون مجازات اسلامی قانون موخر است مجازات خفیف تر در خصوص موضوع تعیین نموده و اقرار متهم تنها مربوط به ارسال 2 یا 3 مورد ایمیل بوده و انتشار محتویات مستهجن محقق نشده و چنانچه متهم ایمیلی به چند نفر فرستاده که محتوی مستهجن دارد مجازات او طبق تبصره 2 ماده 14 قانون جرائم رایانه ای تنها یک میلیون ریال تا پنج میلیون ریال جزای نقدی است و تعیین هفت سال محرومیت از حقوق اجتماعی متناسب با جرم نمی‌باشد و مبتنی بر اشتباه است و... از ریاست محترم دیوان عالی کشور درخواست تجویز اعاده دادرسی کرده که پرونده پس از جری تشریفات قانونی جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. رای شعبه دیوان عالی کشور محرومیت متقاضی اعاده دادرسی به مدت هفت سال از حقوق اجتماعی به استناد ماده 62 مکرر قانون مجازات اسلامی 1375 مبتنی بر اشتباه و نامتناسب با جرم م. ب. زیرا به موجب ماده مذکور و ماده 25 قانون مجازات اسلامی 1392 محکومیت قطعی در جرائم عمدی موجب محرومیت م. ع. از حقوق اجتماعی به مدت مقرر قانونی می‌گردد که در مانحن فیه توجها به مدت حبس مورد محکومیت موضوع مشمول متقاضی نمی شود مضافا مدت مجازات تکمیلی برابر تبصره یک ذیل ماده 23 قانون مجازات اسلامی اخیر حداکثر دو سال است و تعیین مجازات تکمیلی برای بیش از این مدت موجه و قانونی نیست. بنابراین درخواست از این حیث با بندهای 6 و 7 ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری منطبق بوده و ضمن تجویز اعاده دادرسی مستندا به ماده 274 همین قانون رسیدگی مجدد در این مورد به یکی از شعب هم عرض دادگاه صادرکننده رای قطعی در استان تهران ارجاع می‌گردد و اما نسبت به سایر موارد درخواست با هیچ یک از جهات و شقوق ماده 272 قانون اخیرالذکر انطباق ندارد و دلیل و مدرک جدید و موثر دال بر اثبات بی گناهی متقاضی ارائه نگردیده و مفاد لایحه تقدیمی بیشتر دفاعیات ماهوی است که موثر در مقام نیست، لذا موجب قانونی برای پذیرش وجود ندارد و رد می‌شود. اعضای معاون شعبه سی وپنجم دیوان عالی کشور احمدی - حیاتی