رأی
مرجع افزایش حقوق کارکنان بر اساس نرخ تورم
رأی شعبه بدوی دیوان عدالت اداری
نظر به اینکه، نسبت به سالهای 1388, 1389 ,1390 حسب بند یک ماده یازده قانون بودجه سال 1388: «دولت مجاز است ضرایب ریالی موضوع ماده 64 و تبصره آن و ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری در خصوص شاغلین و بازنشستگان و موظفین و مستمری بگیران متناسب با اعتبار مصوب در هر مورد را تعیین و اجرا نماید» و نیز بر اساس بند الف ماده 7 قانون بودجه سال 1389: «دولت مجاز است ضرایب ریالی موضوع ماده 64 و تبصره آن و ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری در خصوص شاغلین و بازنشستگان و موظفین و مستمری بگیران تا سقف اعتبار مصوب در هر مورد را تعیین و اجراء نماید ....، افزایش حقوق گروههای مختلف حقوق بگیر از قبیل هیأت علمی و ... و غیره به طور جداگانه توسط دولت (در سقف اعتبارات مصوب) انجام می پذیرد و همچنین مطابق ماده 83 قانون بودجه سال 1390 : «با رعایت قانون برنامه پنج ساله توسعه حقوق و مزایای کلیه مشمولین قانون مدیریت خدمات کشوری نسبت به متوسط حقوق و مزایای دریافتی در سال 1389 فقط در قالب افزایش ضریب قانونی تعیین می شود ،...» که با لحاظ قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه در بند الف ماده 50 : «هیأت وزیران به عنوان مرجع تصویب افزایش سالانه ضریب حقوق کارکنان مشمول و غیر مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری ( به نحوی که درج تفاوت تطبیق موضوع فصل دهم قانون مذکور مانع افزایش نباشد) و تصویب افزایش جداول.... و تعیین موارد و سقف کمک های رفاهی مستقیم و غیر مستقیم با رعایت ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری تعیین می گردد مصوبات هیأت وزیران ، شورای حقوق و دستمزد و شورای توسعه مدیریت در سقف اعتبارات مصوب مندرج در بودجه های سنواتی است» بنا به مراتب فوق الذکر ملاحظه می گردد که ضرایب حقوق کارکنان در سالهای 1388 , 1389, 1390 اولاً از اختیارات دولت و هیأت وزیران بوده ثانیاً تا سقف اعتبارات مصوب مندرج در بودجه های سنواتی است و اینکه شاکی دلیل و مدرک موثر و موجهی که موجب اجابت خواسته خویش در سالهای مزبور باشد ارائه ننموده و مستنداً به ماده ده قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 شکایت نامبرده را در سالهای مذکور غیر موجه تشخیص حکم به رد شکایت صادر و اعلام می نماید و نسبت به سالهای 1386 و 1387 ن. ب. ا. بر اساس ماده 64 و تبصره آن از قانون مدیریت خدمات کشوری : «نظام پرداخت کارمندان دستگاههای اجرائی بر اساس ارزشیابی عوامل شغل و شاغل و سایر ویژگیهای مذکور در مواد آتی خواهد بود امتیاز حاصل از نتایج ارزشیابی عوامل مذکور در این فصل مزبور در ضریب ریالی مبنای تعیین حقوق و مزایای کارمندان قرار می گیرد تبصره ضریب ریالی مذکور در این ماده ب. ت. ب. شاخص هزینه زندگی در لایحه بودجه سالانه پیش بینی و به تصویب مجلس شورای اسلامی می رسد» و نیز حسب ماده 125 قانون مزبور ضریب حقوق مذکور در فصول دهم و سیزدهم به تفکیک هر فصل، متناسب با احکام این قانون در اولین سال اجراء پانصد ریال تعیین می گردد و در سالهای بعد حداقل به اندازه نرخ تورم که هر ساله از سوی بانک مرکزی اعلام می گردد افزایش می یابد و نیز منطبق با بند ک تبصره 19 قانون بودجه سال 1386: دولت موظف است در سال 86 در اجرای ماده 150 قانون برنامه پنج ساله چهارم نسبت به افزایش ضریب حقوق کارکنان ، بازنشستگان با استفاده از منابع موجود در ردیف های پیش بینی شده برای هر دستگاه اقدام نماید» و ب. ت. ب. ماده 24 قانون بودجه سال 1387 : «دولت موظف است افزایش سنواتی کلیه شاغلین و بازنشستگان کشوری و لشگری مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری را براساس مقررات قانون مذکور اجراء نماید» که با عنایت به ماده 150 قانون برنامه پنج ساله چهارم : «دولت موظف است حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان دولت را طی برنامه چهارم و در ابتدای هر سال برای تمامی رشته های شغلی متناسب با نرخ تورم افزایش دهد» و از آنجا که قانون مدیریت خدمات کشوری نیز ضرایب حقوق کارکنان وبازنشستگان را بر اساس نرخ تورم که توسط بانک مرکزی هر سال اعلام می گردد پرداخت می گردد، علیهذا به استناد مراتب فوق الاشعار نسبت به سالهای 1386 و 1387 و دفاعیات غیر موجه طرف شکایت و مستنداً به مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و منطبق با آرای وحدت رویه هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های 1551-1507 مورخه 1386/12/26 و 388-377 مورخه 1388/5/4 و 667 مورخه1388/9/16 و 585-584- مورخه 1390/12/22 شکایت شاکی را نسبت به سالهای 1386 و 1387 موجه تشخیص حکم به ورود شکایت و الزام طرف شکایت به اجابت خواسته وی ( سالهای 1386 و 1387 ) صادر و اعلام می نماید، رأی صادره به استناد ماده 65 قانون اخیر الذکر ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری م. ب..
رئیس شعبه 1 دیوان عدالت اداری - آشورلو
رأی شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
نظر به اینکه، اولاًـ ت. ن. خ. از کارکنان دانشگاه علوم پزشکی استان لرستان م. ب. و هیچ گونه رابطه استخدامی با معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری ندارد و پرداخت حقوق و مزایای کارکنان بر عهده دستگاه متبوع مستخدم میباشد، لذا اعمال هر گونه افزایش حقوق و مزایا صرف نظر از ماهیت آن بر عهده دانشگاه علوم پزشکی استان لرستان بوده است، ثانیاًـ به موجب ماده 150 قانون برنامه چهارم افزایش حقوق کارکنان به میزان متناسب با نرخ تورم از وظایف دولت اعلام شده است و مفهوم کلمه دولت ظهور در هیأت وزیران دارد و معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری، اختیاری در خصوص اعمال افزایش سنواتی حقوق کارکنان ندارد، علیهذا با استناد به بند (پ) ماده 53 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و ماده 71 همان قانون، ضمن نقض رأی معترضعنه به طرفیت معاونت مذکور، قرار رد شکایت صادر و اعلام میگردد، بدیهی است رأی معترضعنه به طرفیت دانشگاه علوم پزشکی استان لرستان معتبر بوده و مفاد این رأی نسبت به آن قسمت از دادنامه تسری ندارد، رأی صادره قطعی است.
مستشاران شعبه اول تجدید نظر دیوان عدالت اداری
فرجی - مولابیگی
فهرست
شعبه بدوی دیوان عدالت اداری
شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
نقد رأی
مرجع افزایش حقوق کارکنان بر اساس نرخ تورم
در تاریخ 30 فروردین 1394، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به بررسی شکایتی در خصوص افزایش حقوق کارکنان در سالهای 1386 تا 1390 پرداخت. شاکی ادعا نمود که افزایش حقوق در این سالها بهدرستی اعمال نشده است. دیوان با استناد به بندهای مختلف قانون بودجه و قانون مدیریت خدمات کشوری، اعلام کرد که تعیین ضرایب حقوق از اختیارات دولت و هیات وزیران است و شاکی نتوانسته مستندات کافی برای اثبات ادعای خود ارائه نماید. لذا، شکایت نسبت به سالهای 1388 تا 1390 رد گردید. اما در خصوص سالهای 1386 و 1387، دیوان با استناد به مواد قانونی و آرای وحدت رویه، شکایت را موجه تشخیص داده و حکم به ورود شکایت و الزام طرف شکایت به اجابت خواسته شاکی صادر کرد. پس از آن، شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به بررسی تجدیدنظر شکایت پرداخت و اعلام کرد که ت. ن. خ. هیچ رابطه استخدامی با معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری ندارد و مسئولیت پرداخت حقوق به عهده دانشگاه مربوطه است. در نتیجه، رای بدوی نقض و قرار رد شکایت نسبت به معاونت صادر شد، در حالی که رای بدوی نسبت به دانشگاه علوم پزشکی معتبر باقی ماند. رای صادره از شعبه تجدیدنظر قطعی است.
تاریخ دادنامه قطعی: 1394/01/30
شماره دادنامه قطعی: ---
پیام: افزایش حقوق کارکنان به میزان متناسب با نرخ تورم از وظایف دولت اعلام شده و مفهوم کلمه دولت ظهور در هیات وزیران دارد و معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری، اختیاری در خصوص اعمال افزایش سنواتی حقوق کارکنان ندارد.
رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری
نظر به اینکه، نسبت به سالهای 1388 , 1389 , 1390 حسب بند یک ماده یازده قانون بودجه سال 1388 : «دولت مجاز است ضرایب ریالی موضوع ماده 64 و تبصره آن و ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری در خصوص شاغلین و بازنشستگان و موظفین و مستمری بگیران متناسب با اعتبار مصوب در هر مورد را تعیین و اجرا نماید» و نیز بر اساس بند الف ماده 7 قانون بودجه سال 1389 : «دولت مجاز است ضرایب ریالی موضوع ماده 64 و تبصره آن و ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری در خصوص شاغلین و بازنشستگان و موظفین و مستمری بگیران تا سقف اعتبار مصوب در هر مورد را تعیین و اجراء نماید....، افزایش حقوق گروههای مختلف حقوق بگیر از قبیل هیات علمی و... و غیره به طور جداگانه توسط دولت (در سقف اعتبارات مصوب) انجام می پذیرد و همچنین مطابق ماده 83 قانون بودجه سال 1390 : «با رعایت قانون برنامه پنج ساله توسعه حقوق و مزایای کلیه مشمولین قانون مدیریت خدمات کشوری نسبت به متوسط حقوق و مزایای دریافتی در سال 1389 فقط در قالب افزایش ضریب قانونی تعیین میشود ،...» که با لحاظ قانون برنامه پنج ساله پنجم توسعه در بند الف ماده 50 : «هیات وزیران به عنوان مرجع تصویب افزایش سالانه ضریب حقوق کارکنان مشمول و غیر مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری (به نحوی که درج تفاوت تطبیق موضوع فصل دهم قانون مذکور مانع افزایش نباشد) و تصویب افزایش جداول.... و تعیین موارد و سقف کمک های رفاهی مستقیم و غیر مستقیم با رعایت ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری تعیین میگردد مصوبات هیات وزیران، شورای حقوق و دستمزد و شورای توسعه مدیریت در سقف اعتبارات مصوب مندرج در بودجه های سنواتی است» بنا به مراتب فوق الذکر ملاحظه میگردد که ضرایب حقوق کارکنان در سالهای 1388 , 1389 , 1390 اولا از اختیارات دولت و هیات وزیران بوده ثانیا تا سقف اعتبارات مصوب مندرج در بودجه های سنواتی است و اینکه شاکی دلیل و مدرک موثر و موجهی که موجب اجابت خواسته خویش در سالهای مزبور باشد ارائه ننموده و مستندا به ماده ده قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 شکایت نامبرده را در سالهای مذکور غیر موجه تشخیص حکم به رد شکایت صادر و اعلام مینماید و نسبت به سالهای 1386 و 1387 ن. ب. ا. بر اساس ماده 64 و تبصره آن از قانون مدیریت خدمات کشوری: «نظام پرداخت کارمندان دستگاههای اجرایی بر اساس ارزشیابی عوامل شغل و شاغل و سایر ویژگیهای مذکور در مواد آتی خواهد بود امتیاز حاصل از نتایج ارزشیابی عوامل مذکور در این فصل مزبور در ضریب ریالی مبنای تعیین حقوق و مزایای کارمندان قرار میگیرد تبصره ضریب ریالی مذکور در این ماده ب. ت. ب. شاخص هزینه زندگی در لایحه بودجه سالانه پیش بینی و به تصویب مجلس شورای اسلامی میرسد» و نیز حسب ماده 125 قانون مزبور ضریب حقوق مذکور در فصول دهم و سیزدهم به تفکیک هر فصل، متناسب با احکام این قانون در اولین سال اجراء پانصد ریال تعیین میگردد و در سالهای بعد حداقل به اندازه نرخ تورم که هر ساله از سوی بانک مرکزی اعلام میگردد افزایش می یابد و نیز منطبق با بند ک تبصره 19 قانون بودجه سال 1386 : دولت موظف است در سال 86 در اجرای ماده 150 قانون برنامه پنج ساله چهارم نسبت به افزایش ضریب حقوق کارکنان، بازنشستگان با استفاده از منابع موجود در ردیف های پیش بینی شده برای هر دستگاه اقدام نماید» و ب. ت. ب. ماده 24 قانون بودجه سال 1387 : «دولت موظف است افزایش سنواتی کلیه شاغلین و بازنشستگان کشوری و لشگری مشمول قانون مدیریت خدمات کشوری را براساس مقررات قانون مذکور اجراء نماید» که با عنایت به ماده 150 قانون برنامه پنج ساله چهارم: «دولت موظف است حقوق کلیه کارکنان و بازنشستگان دولت را طی برنامه چهارم و در ابتدای هر سال برای تمامی رشته های شغلی متناسب با نرخ تورم افزایش دهد» و از آنجا که قانون مدیریت خدمات کشوری نیز ضرایب حقوق کارکنان وبازنشستگان را بر اساس نرخ تورم که توسط بانک مرکزی هر سال اعلام میگردد پرداخت میگردد، علیهذا به استناد مراتب فوق الاشعار نسبت به سالهای 1386 و 1387 و دفاعیات غیر موجه طرف شکایت و مستندا به مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و منطبق با آرای وحدت رویه هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره های 1551 - 1507 مورخه 1386/12/26 و 388 - 377 مورخه 1388/05/04 و 667 مورخه 1388/09/16 و 585 - 584 - مورخه 1390/12/22 شکایت شاکی را نسبت به سالهای 1386 و 1387 موجه تشخیص حکم به ورود شکایت و الزام طرف شکایت به اجابت خواسته وی (سالهای 1386 و 1387 ) صادر و اعلام مینماید، رای صادره به استناد ماده 65 قانون اخیر الذکر ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض و رسیدگی در شعب تجدید نظر دیوان عدالت اداری م. ب..
رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری - آشورلو
رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری
نظر به اینکه، اولا- ت. ن. خ. از کارکنان دانشگاه علوم پزشکی استان لرستان م. ب. و هیچ گونه رابطه استخدامی با معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری ندارد و پرداخت حقوق و مزایای کارکنان بر عهده دستگاه متبوع مستخدم میباشد، لذا اعمال هر گونه افزایش حقوق و مزایا صرف نظر از ماهیت آن بر عهده دانشگاه علوم پزشکی استان لرستان بوده است، ثانیا- به موجب ماده 150 قانون برنامه چهارم افزایش حقوق کارکنان به میزان متناسب با نرخ تورم از وظایف دولت اعلام شده است و مفهوم کلمه دولت ظهور در هیات وزیران دارد و معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری، اختیاری در خصوص اعمال افزایش سنواتی حقوق کارکنان ندارد، علیهذا با استناد به بند (پ) ماده 53 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و ماده 71 همان قانون، ضمن نقض رای معترضعنه به طرفیت معاونت مذکور، قرار رد شکایت صادر و اعلام میگردد، بدیهی است رای معترضعنه به طرفیت دانشگاه علوم پزشکی استان لرستان معتبر بوده و مفاد این رای نسبت به آن قسمت از دادنامه تسری ندارد، رای صادره قطعی است.
موارد مرتبط 87
آرای مرتبط 40
-
رأی
هماستناد
تخلف در ارائه مجوز ورود کالا
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تبدیل وضعیت از شرکتی به قراردادی
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع تأمین هزینه های درمانی ایثارگران
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
عدم بهره مندی سرباز معلم از مزایای قانونی استخدام در آموزش و پرورش
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
صدور قرار اناطه در دعوی مطالبه بهای ملک واقع در طرح شهرداری
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
صلاحیت کمیسیون های پزشکی در قید تاریخ شروع بیماری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
عدم وجاهت پرداخت پاداش خدمت در مناطق محروم به نرخ یوم الاداء
مواد 10 و 16 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع صالح در تغییر کاربری اراضی و املاک
مواد 10 و 65 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مقررات راجع به نحوه تعیین حقوق بازنشستگی
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تغییر پست سازمانی کارمند و تنزل مقام وی
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مسئول پرداخت هزینه تغییر صندوق بازنشستگی
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
اظهار نظر مجدد کمیته تجدید نظراستانی تشخیص مشاغل سخت و زیان آور
مواد 10 و 65 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
حدود صلاحیت دستگاه اجرایی در تغییر پست مستخدم
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
سخت و زیان آور بودن و شغل رانندگی جرثقیل
مواد 10 و 65 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شمول قانون ثبت و حفظ آثار ملی نسبت به املاک شخصی
مواد 10 و 58 و 65 از قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
صلاحیت دیوان و دعاوی علیه مجلس شورای اسلامی
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرط برخورداری پدر از مستمری بازماندگان فرزند خود
مواد 10 و 65 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
صلاحیت دیوان و دعاوی علیه سازمان نظام پزشکی
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
ماهیت انتخابات هیأت مدیره اتحادیه های صنفی
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رسیدگی به شکایت از اقدامات هیأت نظارت ثبت
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
صلاحیت دیوان عدالت اداری و دعاوی علیه صندوق بازنشستگی بانک ملت
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مراجع تأمین هزینه های درمانی ایثارگران
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرط احتساب ایام خدمت وظیفه جزء سنوات پرداخت بیمه
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
اداره اوقاف و طرح شکایت در دیوان عدالت اداری
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
پرداخت حق بیمه به دو صندوق تأمین اجتماعی و صندوق بیمه روستاییان
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مرجع تأمین هزینه درمانی ایثارگران شاغل و غیرشاغل
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
صلاحیت دیوان و شکایت از تصمیمات هیأت مرکزی نظارت بر انتخابات شوراها
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
تأثیر قرار موقوفی تعقیب بر حکم اخراج نیروهای مسلح
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
رای شماره 140331390000386887 مورخ 1403/02/18 هیات عمومی دیوان عدالت اداری
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
سخت و زیان آور بودن شغل تکنسین برق
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
شرایط لغو حکم استخدام رسمی قطعی اعضای هیأت علمی
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
خوانده دعوای اعتراض به نحوه جذب اعضای هیأت علمی
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
الزام به جبران خسارت و صلاحیت دیوان
مواد 10 و 30 و 65 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
خواندگان دعاوی بیمه مطروح در دیوان
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
ابطال مصوبات کمیسیون شهرداری مبتنی بر مصوبه شورای شهر
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
احتساب خدمت سربازی به عنوان سابقه بیمهای و رد الزام پرداخت حق بیمه توسط دیوان عدالت اداری
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
1-انصراف سردفتر از پیشنهاد دفتریار2-صلاحیت اختیاری سازمان ثبت در صدور ابلاغ دفتریاری
مواد 10 و 18 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
مطالبه خسارت محرومیت از کسب و کارمطالبه خسارت از اداره دولتی
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
عدم امکان طرح شکایت به طرفیت اشخاص حقیقی در دیوان عدالت اداری
مواد 1 و 10 قانون دیوان عدالت اداری
-
رأی
هماستناد
سابقه بیمه مدت خدمت نظام وظیفه
مواد 10 و 11 قانون دیوان عدالت اداری
نظریات مشورتی 40
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/3352 مورخ 1398/06/20
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1588 مورخ 1398/11/28
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حسب مورد شعبه بدوی
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2144 مورخ 1395/08/25
ماده 10 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 25/3/92 با عنا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2815 مورخ 1395/11/04
ماده 10 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1071 مورخ 1395/05/06
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1080 مورخ 1398/10/28
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ندانسته و قرار رد ش
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/3075 مورخ 1396/12/14
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 25/3/92
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/938 مورخ 1393/04/22
مواد 10 و 11 قانون تشکیلات آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1390 و رای شماره
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1056 مورخ 1400/12/23
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 است و تاب
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/714 مورخ 1398/08/26
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با عنایت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/420 مورخ 1396/02/23
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 25/3/92 به صور
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1402/267 مورخ 1402/06/03
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری (اصلاحی 1402
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/50 مورخ 1401/03/23
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 قابل رسید
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/351 مورخ 1399/04/18
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 قرار می گ
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/85 مورخ 1395/01/24
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/835 مورخ 1398/06/12
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری صلاحیت دیوان عدالت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/670 مورخ 1400/09/30
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/1521 مورخ 1398/03/20
ماده 10 قانون تشکیلات آئین دادرسی دیوان عدالت اداری 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1968 مورخ 1392/10/09
ماده 10 قانون دیوان عدالت اداری کدامند؟ و در صورت طرح دعوای منطبق با تبصر
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/97/102 مورخ 1396/01/27
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین نامه دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392/03/2
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1400/1372 مورخ 1400/11/23
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 خارج است
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/93/0938 مورخ 1393/04/22
مواد 10و11 قانون تشکیلات آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 90 و رای شماره 1
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/3012 مورخ 1395/11/23
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 25/3/92
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1255 مورخ 1395/05/30
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392/3/25 قابل
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1223 مورخ 1398/08/28
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ذکر شده ا
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/604 مورخ 1396/03/13
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392/03/25 قاب
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/92/1939 مورخ 1392/10/07
ماده 10 قانون تشکیلات وآیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1390 که در جزء3
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/1725 مورخ 1396/07/26
ماده 10 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392/3/25
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/914 مورخ 1399/08/18
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/2302 مورخ 1395/09/21
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری خارج می باشد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1658 مورخ 1395/07/12
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/3339 مورخ 1395/12/23
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1390 اشاره کرد
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/898 مورخ 1398/10/17
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 با عنایت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/96/605 مورخ 1396/03/13
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و یا تقدیم دادخواست
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/1166 مورخ 1398/08/13
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 به صراحت
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1711 مورخ 1395/07/24
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/98/602 مورخ 1398/08/19
ماده 10 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 که اشاره
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/95/1308 مورخ 1395/06/03
ماده 10 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/99/112 مورخ 1399/02/20
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392
-
نظریهٔ مشورتی
هماستناد
نظریه مشورتی شماره 7/1401/741 مورخ 1401/08/03
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 قابل رسید
مواد مرتبط 4
-
اعمال
از این صفحه
ماده 125 — قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب ۱۳۸۶/۰۷/۰۸)
ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری در خصوص شاغلین و بازنشستگان و موظفین و م
-
اعمال
از این صفحه
ماده 10 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و منطبق ب
-
اعمال
از این صفحه
ماده 53 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
ماده 53 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
-
اعمال
از این صفحه
ماده 71 — قانون دیوان عدالت اداری (مصوب ۱۳۸۵/۰۳/۰۹)
قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و ماده 71
مقرراتِ مرتبط 3
-
آییننامه
هماستناد
آییننامه فوق العاده نوبت کاری و هزینه جابه جایی محل خدمت کارمندان
ماده 125 قانون مدیریت خدمات کشوری
-
بخشنامه
هماستناد
بخشنامه در خصوص ضوابط اجرای آرای قطعی شعب دیوان عدالت اداری در رابطه با شکایت کارکنان دولت از حیث تضییع حقوق استخدامی آنان
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392
-
دستورالعمل
هماستناد
دستورالعمل اجرایی سازمان تامین اجتماعی در خصوص آیین نامه هیات های تشخیص مطالبات
ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری
فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمیشود.
