مطالبه ایفاء تعهدات در قرارداد فاقد امضاء

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوای پ. با نمایندگی سرکار خانم ف. الف. به طرفیت شرکت ژ. که در جریان دادرسی آقای ک. س. به وکالت از خوانده تحصیل سمت نمودند دعوای مطالبه مبلغ 693400000 ریال و خسارت تأخیر تأدیه قراردادی و خسارات دادرسی را اقامه نمود. دادگاه اظهارات طرفین دعوا را استماع نمود. وکیل خوانده اظهار داشتند که اساساً قرارداد نداریم و اراده‌ای هم وجود ندارد تا خوانده مسئول باشد. نماینده خواهان اظهار داشتند که طبق قرارداد تعهدات خود را انجام دادیم ولی خوانده طلب خواهان را پرداخت ننمود. ن. ب. ا. اولاً آنچه قرارداد را به وجود می آورد لزوماً امضا نیست بلکه قصد انشا است که ماهیت حقوقی را ایجاد می‌کند و عملاً خوانده انجام تعهدات را از خواهان درخواست نموده است و مرقومه مورخ 1390/5/16 دلالت بر همین امر دارد و علاوه بر احراز وجود قرارداد عملی بین طرفین به موجب قرارداد کتبی مورخ 1390/4/5 که وکیل خوانده اظهار داشتند موکلش آن را امضا ننموده است اولاً تعهدات طرفین در آن مشخص است و ثانیاً این قرارداد که ضمیمه لایحه مثبوت به شماره 764 مورخ 1393/4/15 است به امضای مدیرعامل خوانده و مهر آن شرکت رسیده است بنابراین انکار اصل قرارداد بی پایه و اساس است و خوانده دلیلی دایر بر پرداخت دیونش ارایه ننموده است و عدم انجام تعهدات خواهان را هم ادعا نکرده است. بنابراین دادگا ه به استناد مواد 10، 219، 230 و 231 قانون مدنی و مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 693/400/000 ریال به‌ عنوان اصل خواسته و پرداخت 5% از مبلغ مذکور در هر ماه از تاریخ 1390/11/17 تا روز پرداخت اصل وجه مذکور به‌ عنوان خسارت قراردادی و پرداخت مبلغ 13/974/000 ریال به‌ عنوان خسارت ناشی از طرح دعوا د. ح. خ. صادر واعلام می‌نماید. این رأی حضوری ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان م. ب.. مستشار دادگاه تجدیدنظر و قاضی مأمور به خدمت در شعبه بیست و هفتم دادگاه عمومی حقوقی تهران - سید مفید کلانتریان رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی شرکت ژ. با وکالت آقای ک. س. به طرفیت پ. نسبت به دادنامه شماره 241 مورخه 1393/4/15 صادره از شعبه 27 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 400/693/000 ریال وجه قرارداد مورخه 1390/4/5 و نیز پرداخت 5% وجه التزام قراردادی ماهیانه مبلغ یاد شده صادر گردیده در خصوص مطالبه 5% یاد شده تجدیدنظرخواهی به عمل آمده به جهت مغایرت دادنامه صادره با مقررات قانونی وارد است زیرا شرایط بند 3-6 قرارداد استنادی فراهم نبوده و وجه یاد شده قابلیت مطالبه ندارد بر همین اساس به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه صادره مستنداً به ماده 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوا در این خصوص صادر و اعلام می‌دارد. در خصوص سایر موارد تجدیدنظرخواهی توجهاً به ارایه اصل قرارداد استنادی و عدم ایراد نسبت به اصل خواسته وارد و موجه نمی‌باشد. زیرا جهات تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از موارد منصوص در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی منطبق نمی‌باشد و رسیدگی شکلی دادگاه بدوی با رعایت اصول و قواعد دادرسی و لحاظ مقررات حاکم بر موضوع م. ب.. لذا با رد درخواست تجدیدنظرخواهی مطروحه مستنداً به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عیناً تأیید و استوار می‌نماید. این رأی قطعی است. مستشار شعبه 3 دادگاه تجدیدنظر استان تهران رضا خشنودی - رسول امیری فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی مطالبه ایفاء تعهدات در قرارداد فاقد امضاء در تاریخ 21 اردیبهشت 1394، دادگاه بدوی به دعوای مطروحه برای مطالبه مبلغ 693400000 ریال و خسارات تاخیر تادیه قراردادی رسیدگی نمود. خ. ا. د. که کلیه تعهدات قراردادی خ. ر. ب. طور کامل انجام داده است، در حالی که خوانده از پرداخت مبلغ مورد نظر خودداری کرده است. در مقابل، خوانده به عدم وجود قرارداد و اراده برای ایجاد تعهدات اشاره کرد. <br>دادگاه با استناد به مواد 10، 219، 230 و 231 قانون مدنی و همچنین مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی، خوانده را به پرداخت مبلغ خواسته و خسارات مربوطه محکوم کرد. در مرحله تجدیدنظر، اعتراض خوانده به رای بدوی مطرح گردید و ادعا شد که شرایط مطالبه خسارت قراردادی وجود ندارد. <br>دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی، حکم بدوی را در خصوص خسارت قراردادی نقض کرده و دعوا در این خصوص را باطل نمود، در حالی که سایر بخش‌های حکم را تایید کرد. این رای قطعی و لازم‌الاجرا م. ب.. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/02/21 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: آنچه قرارداد را به وجود می آورد لزوما امضا نیست بلکه قصد انشاء است که ماهیت حقوقی را ایجاد می کند و درخواست عملی انجام تعهد جهت ملزم نمودن متعهد کفایت می کند. در خصوص دعوای پ. با نمایندگی سرکار خانم ف. الف. به طرفیت شرکت ژ. که در جریان دادرسی آقای ک. س. به وکالت از خوانده تحصیل سمت نمودند دعوای مطالبه مبلغ 693400000 ریال و خسارت تاخیر تادیه قراردادی و خسارات دادرسی را اقامه نمود. دادگاه اظهارات طرفین دعوا را استماع نمود. وکیل خوانده اظهار داشتند که اساسا قرارداد نداریم و اراده‌ای هم وجود ندارد تا خوانده مسئول باشد. نماینده خواهان اظهار داشتند که طبق قرارداد تعهدات خود را انجام دادیم ولی خوانده طلب خواهان را پرداخت ننمود. ن. ب. ا. اولا آنچه قرارداد را به وجود می آورد لزوما امضا نیست بلکه قصد انشا است که ماهیت حقوقی را ایجاد می‌کند و عملا خوانده انجام تعهدات را از خواهان درخواست نموده است و مرقومه مورخ 1390/05/16 دلالت بر همین امر دارد و علاوه بر احراز وجود قرارداد عملی بین طرفین به موجب قرارداد کتبی مورخ 1390/04/05 که وکیل خوانده اظهار داشتند موکلش آن را امضا ننموده است اولا تعهدات طرفین در آن مشخص است و ثانیا این قرارداد که ضمیمه لایحه مثبوت به شماره 764 مورخ 1393/04/15 است به امضای مدیرعامل خوانده و مهر آن شرکت رسیده است بنابراین انکار اصل قرارداد بی پایه و اساس است و خوانده دلیلی دایر بر پرداخت دیونش ارایه ننموده است و عدم انجام تعهدات خواهان را هم ادعا نکرده است. بنابراین دادگا ه به استناد مواد 10 ، 219 ، 230 و 231 قانون مدنی و مواد 198 و 519 قانون آیین دادرسی مدنی حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت مبلغ 693/400/000 ریال به‌ عنوان اصل خواسته و پرداخت 5 % از مبلغ مذکور در هر ماه از تاریخ 1390/11/17 تا روز پرداخت اصل وجه مذکور به‌ عنوان خسارت قراردادی و پرداخت مبلغ 13/974/000 ریال به‌ عنوان خسارت ناشی از طرح دعوا د. ح. خ. صادر واعلام می‌نماید. این رای حضوری ظرف مدت بیست روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم محترم تجدیدنظر استان م. ب.. مستشار دادگاه تجدیدنظر و قاضی مامور به خدمت در شعبه بیست و هفتم دادگاه عمومی حقوقی تهران - سید مفید کلانتریان رای دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی شرکت ژ. با وکالت آقای ک. س. به طرفیت پ. نسبت به دادنامه شماره --- مورخه 1393/04/15 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت مبلغ 400/693/000 ریال وجه قرارداد مورخه 1390/04/05 و نیز پرداخت 5 % وجه التزام قراردادی ماهیانه مبلغ یاد شده صادر گردیده در خصوص مطالبه 5 % یاد شده تجدیدنظرخواهی به عمل آمده به جهت مغایرت دادنامه صادره با مقررات قانونی وارد است زیرا شرایط بند 3 - 6 قرارداد استنادی فراهم نبوده و وجه یاد شده قابلیت مطالبه ندارد بر همین اساس به تجویز ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی ضمن نقض دادنامه صادره مستندا به ماده 1257 قانون مدنی حکم به بطلان دعوا در این خصوص صادر و اعلام می‌دارد. در خصوص سایر موارد تجدیدنظرخواهی توجها به ارایه اصل قرارداد استنادی و عدم ایراد نسبت به اصل خواسته وارد و موجه نمی‌باشد. زیرا جهات تجدیدنظرخواهی با هیچ یک از موارد منصوص در ماده 348 قانون آیین دادرسی مدنی منطبق نمی‌باشد و رسیدگی شکلی دادگاه بدوی با رعایت اصول و قواعد دادرسی و لحاظ مقررات حاکم بر موضوع م. ب.. لذا با رد درخواست تجدیدنظرخواهی مطروحه مستندا به ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی دادنامه تجدیدنظرخواسته را عینا تایید و استوار می‌نماید. این رای قطعی است. مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران