مطالبه نفقه توسط اقربا

رأی دادگاه بدوی در خصوص دادخواست آقای ع.ه. با وکالت خانم م.ت. به طرفیت آقای ب.ه. به‌خواسته مطالبه نفقه، دادگاه با عنایت به اینکه هرچند بین خواهان و خوانده رابطه پدر و فرزندی برقرار است، لیکن ب. ت. ب. دفاعیات خوانده و اینکه خواهان به سن بلوغ و عقل و رشد رسیده است و حتی اگر وفق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1197-a_0815110236857">ماده 1197 قانون مدنی</a> ندار باشد، اما می‌تواند با اشتغال به شغلی وسائل معیشت خود را فراهم نماید، علاوه بر این کسی ملزم به انفاق به بستگان است که بتواند نفقه بدهد و در مانحن فیه خوانده کارمند بوده و حقوق ماهیانه دریافت می دارد و دلیلی بر توانایی وی به پرداخت نفقه وجود ندارد. لذا دادگاه دعوی را ثابت ندانسته و مستنداً به ماده 197 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، حکم بر بطلان دعوی صادر و اعلام می‌دارد. حکم صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ، قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 271 دادگاه عمومی خانواده تهران - قربانی قادی رأی دادگاه تجدیدنظر استان تجدیدنظرخواهی آقای ع.ه. با وکالت خانم م.ت. به‌طرفیت آقای ب.ه. نسبت به رأی موضوع دادنامه شماره 1040- 1393/7/20 صادره از شعبه 271 دادگاه عمومی خانواده که بر رد درخواست مطالبه نفقه فرزند مشترک، اشعار دارد، صرفنظر از موجه بودن یا غیر موجه بودن استدلال دادگاه محترم بدوی، اساساً مطابق <a class="artref" href="/ماده/ماده-1206-a_0815110236866">ماده 1206 قانون مدنی</a>، اقارب منحصراً نسبت به آتیه می‌توانند مطالبه نفقه نمایند و با استفاده از مفهوم مخالف این ماده اقربا، از جمله فرزند، نمی‌تواند نفقه گذشته را مطالبه نماید؛ لذا با رد اعتراض تجدیدنظرخواه، نتیجتاً رأی دادگاه بدوی را که رد درخواست خواهان بدوی اشعار دارد، تأیید می‌نماید. این رأی قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 47 دادگاه تجدیدنظر استان تهران معنوی - مدنی کرمانی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی