Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

«نمونه لایحه خواهان/ پاسخ به لایحه دفاعیه خوانده / ضمان درک کلاسه : ............ خواهان: خوانده: خواسته: موضوع لایحه: پاسخ به لایحه دفاعیه مورخ ............... مثبوت به شماره ............. ریاست محترم شعبه ......... دادگاه عمومی حقوقی ......... سلام علیکم- با احترام و جواز حاصله از مدول یک برگ وکالت‌نامه مصلق به تمبر مالیاتی به وکالت از ناحیه خواهان پرونده آقا/خانم ............ در پاسخ به لایحه دفاعیه تقدیمی از سوی وکیل محترم خوانده به تاریخ ................... خاطر عالی را مستحضر می‌دارد : استدلال و استنتاج وکیل محترم از قوه به فعل تبدیل نشده و اصولاً چنین قابلیتی نیز برای آن قابل تصور نبوده و مالاً وکیل محترم خوانده با بکار بردن کلماتی از ظاهر حق، مراد باطلی را در باطن دنبال نموده و مصداق ( کلمهُ حق یرادُ بِها الباطل ) می‌باشند و این اقدام صرفاً به علت زیاده خواهی وکیل محترم خوانده حادث گردیده است، زیرا: ضمان به معنی مسئولیت و تعهد است، درک به معنی تدارک جبران ضرر م. ب. «در اصطلاح حقوقی- مسئولیت بایع نسبت به ثمنی که گرفته است در صورتی که مبیع مال غیر درآید، معنی مسئولیت مزبور این است که بایع باید ثمن را به مشتری رد کند. عین همین مسئولیت را مشتری در مقابل بایع نسبت به مبیعی که گرفته است دارد یعنی اگر ثمن مال غیر درآید مشتری باید مبیع را به بایع رد کند. ضمان درک از مصادیق ضمان ناشی از قرارداد است.» مطابق بند 2 ماده 362 ق.م «.... عقد بیع بایع را ضامن درک مبیع و مشتری را ضامن درک ثمن قرار می‌دهد .» بنابراین چنانچه شخصی اتومبیلی به دیگری بفروشد بعداً مشخص گردد که اتومبیل متعلف به شخص ثالث بوده و مالک، معامله مزبور را تأیید و تنفیذ ننماید و یا اینکه ثمنی که در ازاء مبیع داده شده به عنوان مثال یک قطعه زمین باشد که تمام یا بخشی از آن زمین متعلق به دیگری بوده باشد هر یک از بایع و یا مشتری حسب مورد ضامن خواهند بود. اگر چه در قراداد مابین تصریح به ضمان نشده باشد. زیرا ضمان مزبور به حکم قانون ایجاد می‌گردد . مطابق ماده 390 ق.م «اگر بعد از قبض ثمن مبیع کلاً یا جزئاً مستحق للغیر درآید، باید ضامن است اگرچه تصریح به شمان نشده باشد.» ماده 391 ق.م نیز عنوان داشته: «در صورت مستحقٌ للغیر درآمدن کل یا بعض از مبیع ، باید ثمن مبیع را مسترد دارد و در صورت جهل مشتری به وجود فساد بایع باید از عهده غرامات وارده بر مشتری نیز برآید.» بنابراین چنانچه خریدار نسبت به فساد معامله آگاه بوده باشد و بداند تمام یا بخشی از مبیع و یا ثمن متعلق ب. غ. است با این وصف اقدام به معامله فساد نماید صرفاً جهت استرداد ثمنی که پرداخت نموده حق رجوع دارد و در صورتی که بخشی از معامله صحیح و بخشی دیگر آن فاصد و باطل بوده باشد زمانی که مورد معامله قابل تجزیه بوده و اعمال تبعض صفقه ممکن باشد فقط حق استرداد به نسبت آن بخشی را که مستحق للغیر درآمده به همان میزان حق استرداد ثمن را خواهد داشت ولیکن چنانچه مشتری آگاه به فساد معامله نباشد بایع باید علاوه بر استرداد ثمن، از عهده خسارات و غرامات وارده بر مشتری نیز برآید. مطابق ماده 392 ق.م «در مورد ماده قبل بایع ، باید از عهده تمام ثمنی که اخذ نموده است نسبت به کل یا بعض برآید اگرچه بعد از عقد بیع به علتی از علل در مبیع کسر قیمتی حاصل شده باشد.» و به موجب ماده 393 ق.م «راجع به زیادتی که از عمل مشتری در مبیع حاصل شده باشد، مقررات ماده 314 مجری خواهد بود.» یعنی اینکه چنانچه صرفاً زیادتی عین باشد در این صورت عین زاید متعلق به خود غاصب م. ب. در غیر اینصورت غاصب حق مطالبه قیمت زیادی را نخواهد داشت علم و آگاهی و یا عدم اطلاع فروشنده ( بایع ) در مسئولیت مربوط به خسارات وارد بر مشتری موثر در موضوع نمی‌باشد . در پاسخ به شبهه وکیل محترم خوانده متضمن اینکه آیا ضمان درک را می‌توان به کلی ساقط نمود و یا خیر؟ از یک طرف ممکن است گفته شود بر طبق اصل آزادی اراده، طرفین در تنظیم قراردادها و در راستای ماده 10 ق.م اسقاط ضمان درک به نحو جزیی یا کلی و مطلق بلامانع است و از طرف دیگر ممکن است عنوان گردد ضمان درک جزء طبیعت عقد بیع است در نتیجه نمی‌توان بطور کلی حق مزبور را از بین برد. مع الوصف به نظر می‌رسد قواعد ضمان درک امری نبوده باشد و طرفین حق دارند برخلاف آن توافق و تراضی نمایند و مسئولیت ناشی از آن را تشدید و وسیع نمایند علاوه بر حکم قانونی همچنین وجه التزامی نیز در آن خصوص در نظر گیرند و یا اینکه دامنه آن را تخفیف و یا محدود نمایند یا بایع را معاف از جبران خسارات و غرامات وارده بدانند و حتی مسئولیت ناشی از آن را بطور کلی اسقاط نمایند و در واقع نوعی وجه التزام قراردادی موضوع ماده 230 ق.م م. ب. . ب. ت. ب. مراتب فوق ضمان درک تحت شرایط ذیل محقق می‌گردد : اولاً معامله فضولی منعقد شده باشد به عبارت دیگر ضمان درک از آثار معاملات فضولی محسوب می‌شود . ثانیاً فضول، عوض را از اصیل دریافت نموده باشد. ثالثاً مالک (غیر) معامله فضولی را رد کرده باشد به عبارت دیگر معامله فضولی باطل نشده باشد در صورت جمع شرایط مزبور بایع فضولی (فضول) ضامن درک مبیع است یعنی عوضی را که گرفته باید به مشتری مسترد دارد و همچنین است مشتری فضول در مقابل بایع در صورتی که ثمن عین معین و مستحقٌ للغیر درآید. ضمناً فضول باید حسب مورد علاوه بر استرداد مبیع یا ثمن، در صورت جهل اصیل به فضولی بودن آن از عهده خسارت وارده نیز برآید ولی اگر اصیل آگاه به آن امر بوده باشد است معامله فضولی اختصاص به عقد بیع ندارد بلکه در عقود اجاره، معاوضه ، صلح معوض و غیره نیز ممکن است ایجاد شود. در صورتی که ثمن و یا مثمن ، عین معین (شخصی) بوده باشد وضع ید فضول که ثمن و یا مثمن عین معین را از شخص طرف معامله دریافت نموده، ید ضمانی بوده و مشمول احکام و مقررات مربوط به غصب موضوع مواد 308 بعد قانون مدنی خواهد شد چانچه مورد موصوف عین معین (شخصی) نبوده باشد موضوع تحت عنوان دارا شدن بدون سبب ( بلاجهت ) قابل استیفاء م. ب. . با وصف فوق : ادعای وکیل خ. و. ظ. در صحت را واجد نموده، ضمن رد مدافعات به عمل آمده، صدور حکم به شرط ستون خواسته دادخواست تقدیمی مزید امتنان خواهد بود. باتشکروتجدیداحترام وکیل خواهان

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 7

موارد مرتبط 102

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 17

مواد مرتبط 5

دکترین 40

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین