تجزیه ناپذیری اقرار

اقرار پیکری واحد است که مقوله نمی تواند آن را تجزیه کند، یعنی قسمتی از آن را بپذیرد و قسمت دیگر آن را بدون دلیل رد کند، از این رو یکی از اوصاف اقرار را غیر قابل تجزیه بودن آن دانسته اند. (۳) <a class="artref" href="/ماده/ماده-1282-a_0815110236944">ماده ۱۲۸۲ قانون مدنی</a> ایران در این باره می گوید: اگر موضوع اقرار در محکمه مقید به قید یا وصفی باشد مقوله نمی تواند آن را تجزیه کرده از قسمتی از آن که به نفع او است بر ضرر مقر استفاده نماید و از جزء دیگر آن صرف نظر کند. همچنین در حقوق فرانسه کد سیویل، ماده ۱۳۵۶)، مصر قانون مدنی ماده (۴۰۹)، سوریه قانون مدنی ماده ۱۰۱) و عراق قانون مدنی ماده ۳۷۰) ب. غ. قابل تجزیه بودن اقرار تصریح شده است. موضوع اقرار مقربه از این جهت بر سه قسم است: