تعهد به نفع ثالث: در حقوق تطبیقی

در ایالات متحده آمریکا، از اواخر قرن نوزدهم، تعهد به نفع ثالث ، معتبر دانسته شد. به موجب ماده ۱۱۲۱ قانون مدنی فرانسه (قبل از اصلاحات 2016)، تعهد به نفع ثالث، به دو صورت تبعی، و شرط ضمن عقد ، قابل تقسیم است. در قانون مدنی جدید فرانسه، در خصوص معاملات اشخاص در حالت نمایندگی دو فرض متصور شده است. اگر نماینده در حدود اختیارات به نام و حساب منوب عنه عمل نماید، تنها منوب عنه متعهد می گردد، لیکن اگر به نام خود معامله نماید، تنها خودش متعهد می گردد، این مسئله در حقوق ایران نیز وجود دارد، برابر ماده ۱۹۶ قانون مدنی ، در صورتی که اثبات شود شخصی به نمایندگی از دیگری عمل حقوقی انجام داده است، اثر آن عمل حقوقی به منوب عنه تسری می یابد. تعهد به نفع ثالث در ماده ۱۲۰۵ قانون مدنی جدید فرانسه تصریح شده است بدین نحو که هر کس می تواند به نفع شخص ثالث شرط نماید، ثالث نیز باید یا به طور شخص تعیین گردد یا در آینده موجودیت یابد و یا در زمان اجرای تعهد قابل تعیین باشد. منبع: تعهد به نفع شخص ثالث در حقوق فرانسه، انگلیس، ایران و فقه امامیه، امیرکبیر، 1383 · شرح قانون مدنی فرانسه، میزان، 1401