اظهارنامه ثبتی — نکته مهم بعدی این است که بنا

در این راستا، فراز اول بند ۲۷۴ مجموعه بخشنامه های ثبتی نیز می گوید به طوری که در ادارات ثبت معمول است در موقع تحدید حدود نماینده ثبت برای مجاوری که فاقد شماره پلاک است شماره پلاک تعیین می نماید. چون این رویه در عمل ایجاد اشکال نموده و احتمالاً موجب تضییع حق مجاور خواهد شد مقتضی است منبعد در موقع قبول تقاضای ثبت این عمل انجام شود. یعنی برای مجاورین ملک که فاقد شماره پلاک هستند، شماره پلاک تعیین و در دفتر توزیع اظهارنامه قید و در موقع تحدید حدود این قبیل املاک سعی شود که تحدید حدود حتماً با اطلاع مجاور انجام گردد و نسبت به تقاضای ثبتی که قبلاً پذیرفته شده، باید قبل از تحدید حدود پلاک مورد درخواست پلاک مجاورین تعیین گردد. ۹) نکته مهم دیگر این است که به دستور بخش اخیر ماده ۲۴ اصلاحی آیین نامه قانون ثبت، در اظهارنامه ثبتی باید میزان و مقدار ملک مورد تقاضای ثبت به دانگ» و «سهم» تعیین شود و از به کارگیری اصطلاحات محلی خودداری گردد و در صورت وجود این گونه اصطلاحات باید با انجام تحقیقات محلی آنها را با دو اصطلاح دانگ» و «سهم مطابقت داد. به نظر می رسد ب. ت. ب. متفاوت بودن اصطلاحات محلی در شهرها و روستاهای مختلف و امکان وقوع اشکال و ابهام در هنگام تنظیم اظهارنامه و همچنین ایجاد ابهام در زمان تنظیم اسناد رسمی در دفتر خانه و لزوم منجز بودن اسناد رسمی مقصود از وضع این مقرره اجتناب از استعمال اصطلاحات محلی و پرهیز از ایجاد وضعیت نامطلوب موصوف از یک طرف و رایج ساختن اصطلاحات حقوقی در ثبت املاک و یکدست نمودن آنها در سطح ملی از طرف دیگر باشد. این مقصود به لحاظ نهادینه کردن اصطلاحات شایسته در ادبیات حقوقی، هدفی مقبول است. بخشنامه شماره ۵۴۵۸ مورخ ۱۳۰۷/۸/۱۶ ثبت کل اسناد و املاک مملکتی، هر چند مربوط به قبل از تاریخ تصویب و اجرای قانون ثبت ۱۳۱۰ می باشد، اما به دلیل موافقت مفاد آن با اصول و موازین و پیوند آن با ماده ۲۴ اصلاحی آیین نامه قابل توجه است که در آن می خوانیم چون نسبت به تقسیم املاک و اراضی مزروعی در هر ولایتی بر حسب عادات محلی اصطلاحات مخصوصی از قبیل جامه و فنجان و پیمانه و غیره دارند و غالباً هم مستدعیان ثبت تقاضای ثبت املاک خود را با همان اصطلاحات محلی می نمایند و البته دفاتر املاک در تمام نقاط مملکت بایستی متحد الشکل بوده و در تحت یک رویه و یک اصول ترتیب تقسیم املاک داده شود و اصطلاح معمولی مملکت در مورد املاک دانگ یا سهم است و کلیه املاک معمولاً به شش دانگ قسمت می شود، لهذا لازم است در موقع پذیرفتن تقاضانامه ها این نکته را در نظر گرفته و اگر تقاضا به عنوان فنجان یا جامه و یا غیره شده است به مستدعی ثبت خاطر نشان کنید که آن را با دانگ معمولی و یا سهم تطبیق کرده و بنویسند. مثلاً ده جام یا ده فنجان که معادل یک دانگ و یا فلان سهم می شود و به طور کلی باید مأخذ تقسیم املاک را دانگ و سهم قرار بدهید و اصطلاحات محلی را با آن تطبیق کنید و به لفظ جام و فنجان و غیره اگر ملکی در دفتر املاک ثبت بشود، مدیر ثبت شدیداً مورد مسئولیت واقع خواهد شد. ۱۰) نکته مهم بعدی این است که بنا به دستور مقرر در ماده ۲۱ آیین نامه اظهارنامه ثبتی باید به امضای متقاضی ثبت یا نماینده و ی. ق. م. او برسد و در صورت ناتوانی دهنده اظهارنامه از امضاء - به هر علت علامت انگشت خود را زیر اظهارنامه بگذارد. نوشته منتسب به شخص در صورتی سندیت دارد و قابل استناد است که امضاء شده باشد. سند بدون امضاء ناقص است و عمده ترین رکن اعتبار را که نشانه قبول حقوق و تکالیف مندرج در آن است، دارا نیست. ماده ۱۳۰۱ قانون مدنی، امضایی را که بر روی نوشته یا سندی باشد، به ضرر امضاء کننده آن دلیل محسوب کرده است و ماده ۱۳۰۴ همان قانون حتی اعلام می دارد هر گاه امضای تعهدی در خود تعهدنامه نشده و در نوشته علیحده شده باشد، آن تعهد بر علیه امضاء کننده دلیل است در صورتی که در نوشته مصرح باشد که به کدام تعهد یا معامله مربوط است و بالاخره این که بند ۲ ماده ۱۲۹۱ قانون مزبور سند عادی را در صورتی که در دادگاه ثابت شود که از طرف شخص تکذیب کننده یا تردید کننده آن امضاء و یا شهر شده است، دارای اعتبار سند رسمی دانسته و تصریح نموده است که چنین سندی در باره طرفین و وراث و قائم مقام آنها معتبر است. رأی شعبه چهارم دادگاه بخش تهران در این باره قابل توجه است که می گوید ... نظر به این که رکن اساسی هر سند، امضای متعهد آن م. ب. و با وجود اقرار خوانده به امضای سفته مورد استناد عمل منتسب به خواهان دائر بر این که بر خلاف واقع مبلغی را در سفید امضاء قید کرده است، مشمول عنوان ساختن سند نمی باشد ....