مبنای مسئولیت حافظ — ماده ۹۵۳ ق

- <a class="artref" href="/ماده/ماده-953-a_0815110236602">ماده ۹۵۳ ق. م</a>: «تقصیر اعم است از تفریط و تعدی. تصاحب کند و منافع آن را خود برداشت نماید و حساب عوائد را به دادورز ارائه نماید مواد ۸۳- ۱۱۱۸۵ و ۱۱۲ قام) و خواه به سبب ترک فعل توجیه ناپذیر و کوتاهی در نگهداری آسیب به مال وارد سازد، می بایستی عهده دار خسارت وارد به مال شود. این مسئولیت حتا در فرض عدم دریافت دستمزد برقرار است. در برآورد زیان و تحمیل آن بر حافظ معیار؛ چگونگی بهره مندی و میزان دریافت سود از سوی حافظ نخواهد بود. در این خصوص در ادامه بیشتر خواهیم گفت. رفتار ناشایست حافظ نسبت به مال امانی در صورت سوء نیت مجرمانه می تواند وصف مجرمانه یافته و زمینه ساز تعقیب کیفری او شود مواد ۶۶۳ و ۶۷۴ ق.م.ا).