وصیت عهدی به دو منظور انشاء میشود — یک برای اداره اموال تصفیه ترکه اداره

یک برای اداره اموال تصفیه ترکه اداره ثلث انجام امورات مذهبی نماز و روزه) کفن و دفن. دو انتخاب وصی جهت سرپرستی یا نگهداری و تربیت محجورین. وصیت عقد است یا ایقاع؟ در اینکه وصیت عقد است یا ایقاع بین حقوق دانان اختلاف نظر وجود دارد. دکتر کاتوزیان در مورد وصیت تملیکی اختلاف شدید است. ظاهر عبارت ماده ۸۲۷ قانون مدنی دلالت بر این دارد که وصیت تملیکی با قبول موصی له واقع می شود و نیاز به توافق دو اراده ایجاب و قبول دارد و قانون مدنی به پیروی از مشهور فقیهان آن را در زمره عقد آورده است. اما در وصیت عهدی قبول وصی در ایجاد سمت وصایت برای او هیچ نقشی ندارد و باید پذیرفت که وصیت عهدی ایقاع است و به هیچ توافقی نیاز ندارد. ایشان وصیت به ابراء را نیز ایقاع دانسته و وصیت به هبه را عقد میدانند کاتوزیان، شفعه، وصیت، ارت، ش (۴۸). دکتر صفایی در خصوص وصیت تملیکی گرچه دلایل هر دو گروه قوی است، ولی ایقاع بودن آن قوی تر به نظر میرسد و بر عقد بودن آن ترجیح دارد. زیرا: یک آیات قرآن کریم و روایات متعدد رسیده از معصوم (ع) وصیت را به فعل موصی نسبت میدهند به این معنا که عمل وی را وصیت می نامند، در حالی که در عقود عمل موجب را عقد نمی گویند. دو قانون گذار به جای اینکه وقوع وصیت را منوط به قبول نماید انتقال مالکیت موصی به را نیازمند قبول دانسته است تا ناخواسته مالی وارد دارایی دیگری نشود. بنابراین قبول وصیت رکن تحقق آن نیست بلکه اعلام رضا به ورود موصی له است. سه نظریه عقد بودن وصیت تملیکی با احکام متعدد وصیت در قانون مدنی و متون فقهی ناسازگار است و پذیرش آن جز تکلف در توجیه احکام قانونی ثمر دیگری نخواهد داشت در خصوص وصیت عهدی مشهور فقها وصایت را ایقاع محسوب کرده و قبول وصی را در ایجاد وصایت مؤثر ندیده اند و ماده ۸۳۴ قانون مدنی نیز از همین نظریه پیروی کرده است صفایی و جواهر کلام وصیت، ارث، شفعه ش (۱۵). ۴ رجوع از وصیت موصی میتواند هر زمان از وصیت خود رجوع کند حتی اگر در زمان حیات خود موصی به را به تصرف موصی له داده باشد. زیرا اثر وصیت معلق به فوت موصی است و قبل از فوت اثری ندارد.