یکی دیگر از اسباب انحلال عقد فسخ» است

یکی دیگر از اسباب انحلال عقد فسخ» است. پیشتر متذکر شدیم که در عقد لازم هیچ یک از طرفین معامله حق فسخ آن را ندارد مگر در موارد معینه (ماده ۱۸۵ قانون مدنی). پس، فسخ عقد در موارد معینه در عقود لازم نمود پیدا می کند نه در عقود جایز. زیرا در عقد جایز، هر یک از دو طرف به دلخواه می تواند آن را فسخ کند. چنانچه در عقد وکالت وکیل هر وقت بخواهد از وکالت استعفا می دهد و موکل هر زمان اراده کند می تواند او ر. ع. ک.. برعکس، در عقد لازم برهم زدن عقد خلاف اصل و نامتعارف است و نیاز به مجوز قانونی یا قرار دادی دارد. داشتن مجوز قانونی یا قراردادی برای هر یک از طرفین عقد، در واقع حقی است رای بر هم زدن معامله ی لازم. این حق را اصطلاحاً خیار فسخ» می گویند که گه به حقوق مدنی، قواعد عمومی قراردادها، ناصر کاتوزیان، جلد پنجم، انتشارات بهنشر، چاپ اول طور اختصار خیار» گفته می شود. واژه خیار» اسم مصدر اختیار» یا مصدری است به معنی اختیار و مقصود، اختیاری است که شخص در فسخ معامله دارد. به همین جهت گاه همراه با کلمه ی فسخ می آید و می گویند «خیار فسخ ».