تعارض صلاحیت دادگاه کیفری1و2

تعارض صلاحیت دادگاه کیفری1و2 خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 1397/05/24 در استان اصفهان برگزار شد، موضوع تعارض صلاحیت بین دادگاه‌های کیفری 1 و 2 مورد بحث و بررسی قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا در صورتی که برای یکی از اتهامات متهم قرار منع تعقیب صادر شود، رسیدگی به سایر اتهامات باید در صلاحیت دادگاه کیفری 1 انجام شود یا دادگاه کیفری 2. هیات عالی نظر خود را این‌گونه اعلام کرد که ب. ت. ب. مختومه شدن اتهام مورد نظر در دادسرا و باقی‌ماندن تنها اتهامات در صلاحیت دادگاه کیفری 2، نظریه اقلیت تایید شد. در عوض، نظر اکثریت بر این بود که دادگاه کیفری 1 صالح به رسیدگی است، زیرا صلاحیت آن وسیع‌تر بوده و بر اساس تبصره 1 ماده 314 قانون آیین دادرسی کیفری، صلاحیت آن نسبت به دادگاه کیفری 2 ذاتی نسبی است. در حالی که نظر اقلیت، با استناد به ماده 382 قانون آیین دادرسی کیفری، معتقد است که دادگاه کیفری 2 باید به اتهامات باقی‌مانده رسیدگی کند، چرا که این اتهامات جزو جرائم موضوع ماده 302 نمی‌باشند. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1397/05/24 برگزار شده توسط: استان اصفهان/ شهر تیران و کرون موضوع تعارض صلاحیت دادگاه کیفری1و2 پرسش در صورتی که متهم دارای اتهامات متعدد بوده و یکی از آن‌ها در صلاحیت دادگاه کیفری 1 بوده که تحقیقات مقدماتی آن با بازپرس خواهد بود،چنانچه در خصوص آن اتهام قرار منع تعقیب صادر شود آیا رسیدگی به سایر اتهامات در صلاحیت دادگاه کیفری 1 خواهد بود یا دادگاه کیفری 2؟ نظر هیئت عالی اتهامی که در دادسرا مطرح گردیده و از جرایم موضوع ماده 302 ق. آ.د.ک بوده و در نزد بازپرس با قرار نهایی مختومه شده است فقط یک یا چند اتهام باقی مانده که در صلاحیت دادگاه کیفری 2 م. ب.. ب. ت. ب. اینکه اصل بر صلاحیت دادگاه کیفری 2 م. ب. و موارد صلاحیت دادگاه کیفری 1 منصوص می‌باشند موجبی برای ارسال پرونده به دادگاه کیفری 1 وجود ندارد لذا نظریه اقلیت تایید می‌شود. نظر اکثریت دادگاه کیفری 1 صالح است. زیرا اولاً صلاحیت آن گسترده‌تر از دادگاه کیفری 2 است و این نکته با تنقیح مناط از قانون آئین دادرسی مدنی که مبتنی بر این است اگر مرجع بالاتر شروع به رسیدگی کرد و حین رسیدگی صلاحیت به مرجع پایین‌تر تنزل کرد همچنان مرجع بالاتر صالح به رسیدگی خواهد بود، قابل استنتاج است. تبصره 1ماده 314 قانون آیین دادرسی کیفری نیز موید همین نظر است چرا که صلاحیت دادگاه کیفری 1 نسبت به دادگاه کیفری 2 ذاتی نسبی است. ثانیاً در موارد سکوت باید به قانون آیین دادرسی مدنی که قانون مادر است رجوع کرد که طبق ماده 26 مقرر می‌دارد مناط صلاحیت تاریخ تقدیم دادخواست است ثالثاً هدف از قواعد صلاحیت سرعت و تخصص در رسیدگی است که این هدف با رسیدگی دادگاه کیفری 1 تامین می‌گردد. نظر اقلیت اولاً چون اتهامات باقیمانده جزء جرائم موضوع ماده 302 قانون آئین دادرسی کیفری نیست لذا دادگاه کیفری 2 باید رسیدگی نماید. ثانیاً ماده 382 قانون آیین دادرسی کیفری بیان می‌دارد که دادگاه کیفری 1 فقط در حدود کیفرخواست وارد رسیدگی می‌شود و بررسی می‌کند که آیا جرائم موضوع کیفرخواست در صلاحیتش هست یاخیر، پس دادگاه کیفری 2 صالح است.