زمان اعمال مجازات تبعی

1- اولاً؛ مقنن در ماده 25 قانون مجازات به صراحت زمان اعمال مجازات تبعی را پس از اجرای حکم، معین نموده است و تا زمانی که جزای نقدی به‌طور کامل پرداخت نشود، حکم در حال اجرا تلقی می‌شود و پس از اجرای کامل، زمان اعمال مجازات تبعی آغاز می‌شود. ثانیاً؛ نظر به ماده 251 قانون آیین دادرسی کیفری کیفری که مقرر داشته «... با شروع به اجرای حبس و تبعید یا اقامت اجباری و با اجرای کامل سایر مجازات‌ها... قرار تأمین... لغو می‌شود» اجرای کامل مجازات (پرداخت کل جزای نقدی) همواره مورد نظر قانون‌گذار بوده است. ثالثاً؛ با مراجعه به اصول کلی تعهدات و ماده 277 قانون مدنی نیز می‌توان دریافت که با اجرای قسمتی از تعهد، تکلیف متعهد ساقط نمی‌شود و به منزله اجرای تعهد نخواهد بود. رابعاً؛ عدم پرداخت به موقع اقساط به استناد ماده 532 قانون آیین دادرسی کیفری سبب می‌شود با اعلام قاضی اجرای احکام، حکم تقسیط به وسیله دادگاه صادرکننده آن لغو شود که این امر دلالت بر این دارد حکم، اجرا شده تلقی نمی‌شود و نظر خلاف قابل تصور نیست زیرا چنانچه با تقسیط، مجازات تبعی آغاز شود و پس از اتمام زمان اعمال مجازات تبعی، م. ع. از پرداخت اقساط استنکاف نموده و تقسیط وفق ماده مذکور لغو شود، باید حکم به محکومیت و پرداخت جزای نقدی به‌صورت کامل اجرا شود که نتیجه این نظر آن است که هنگامی که هنوز مجازات اصلی اجرا نشده است، مجازات تبعی که پس از آن آغاز می‌گردد، اعمال شده است که منطقاً قابل پذیرش نخواهد بود. لذا تقسیط جزای نقدی به معنای اجرای مجازات نیست و مادامی‌که اقساط در حال پرداخت است حکم در حال اجرا تلقی و م. ع. وفق تبصره ماده 25 قانون مجازات اسلامی از حقوق اجتماعی محروم است و پس از پرداخت آخرین قسط جزای نقدی، مجازات تبعی آغاز خواهد شد. 2- اولاً؛ مقنن در ماده 25 قانون مجازات به صراحت، زمان اعمال مجازات تبعی را پس از اجرای حکم، معین نموده است و تا زمانی که حکم در این فرض یعنی انفصال موقت به‌طور کامل اجرا نشود حکم در حال اجرا تلقی می‌شود و زمان اعمال مجازات تبعی پس از اجرای کامل حکم خواهد بود. ثانیاً؛ محرومیت‌های اجتماعی مقرر در ماده 26 قانون مجازات اسلامی اعم از اشتغال یا استخدام م. ب. و کلیه بندهای ماده مذکور به‌عنوان مجازات تبعی بر م. ع. بار می‌شود و تشابه انفصال با یکی از بندهای ماده مذکور نمی‌تواند امتیازی برای م. ع. جهت خلاصی از اعمال مجازات تبعی بر مشارالیه باشد. ثالثاً؛ مقنن در مقام بیان بوده و چنین امری را مقرر نداشته است درحالی‌که در خصوص مجازات تکمیلی در تبصره 2 ماده 23 صریحاً اعلام داشته است چنانچه مجازات اصلی و تکمیلی از یک نوع باشد فقط مجازات اصلی مورد حکم قرار می‌گیرد و لکن در خصوص تبعی بیان نشده در صورتی‌که از یک نوع باشد فقط اصلی اجرا می‌شود. لذا ب. ت. ب. جمیع مراتب معنون خصوصا صراحت صدر ماده 25 که بیان شد زمان اعمال مجازات تبعی پس از سپری شدن مدت انفصال موقت خواهد بود.