Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

مسئولیت شخص حقوقی با توجه به نظریه بازرس اداره کار

#شخص_حقوقی #بازرس #مسئولیت_کیفری #مجازات #دیه #شخص_حقیقی #مرتکب #رابطه_سببیت #اشخاص_حقوقی #بندر #نماینده #نام #جرم #اکثریت #اقلیت #دعوای_حقوقی #شرکت #قانون_کار #مسئولیت_کیفری_شخص_حقوقی #صورتجلسه #کیفرخواست #صدمه_بدنی_غیر_عمدی #دادگاه_کیفری #هیئت #مدیرعامل #مجازات_تعزیری #محکومیت #شخصیت_حقوقی #خسارت_مادی #خسارت #گونه #نظریه #صورت #محکوم #قضایی #استان #منافع #حوادث‌کار #ارشاد #بزه

خلاصه

موضوع این نشست بررسی مسئولیت کیفری شخص حقوقی بر اساس نظریه بازرس اداره کار در جرایم غیرعمدی ناشی از حوادث کار است. پرسش این بود که آیا پس از قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲ شخص حقوقی مسئول است یا خیر. هیات عالی و نظر اکثریت معتقدند که شخص حقوقی در صورت ارتکاب جرم توسط نماینده در راستای منافع آن و وجود رابطه سببیت، مسئولیت کیفری و پرداخت دیه دارد.

اصلِ حقوقی: شخص حقوقی در صورت ارتکاب جرم توسط نماینده در راستای منافع شرکت، مسئولیت کیفری و مالی (دیه) دارد.

مستند: ماده 143 قانون مجازات اسلامی، ماده 12 قانون مجازات اسلامی سال 1370

کلیدواژه‌ها: شخص حقوقی، مسئولیت کیفری، حوادث کار، دیه، بازرس اداره کار

این متن با کمکِ هوش مصنوعی و گاه با کنترلِ کارشناس، به زبانِ ساده تهیه شده؛ برای پروندهٔ خودتان با وکیل مشورت کنید. گاه عبارت‌ها در هر پرونده معنای خاصِ خود را دارند و ممکن است خطا داشته باشد.

مقدمه
مسئولیت شخص حقوقی ب. ت. ب. نظریه بازرس اداره کار خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 20 اردیبهشت 1394 در بندر کنگان استان بوشهر برگزار شد، موضوع بررسی مسئولیت کیفری شخص حقوقی ب. ت. ب. نظریه بازرس اداره کار مورد بحث قرار گرفت. پرسش اصلی این بود که آیا با تصویب قانون مجازات اسلامی در سال 1392، دادگاه باید حکم خود را تنها علیه شخص حقیقی صادر کند یا اینکه شخص حقوقی نیز مسئولیت کیفری دارد. هیات عالی نظر خود را اینگونه بیان کرد که بر اساس ماده 143 قانون مجازات اسلامی، در صورتی که نماینده شخص حقوقی به نام و در راستای منافع آن مرتکب جرم شود و رابطه سببیت وجود داشته باشد، شخص حقوقی نیز مسئولیت کیفری خواهد داشت و دیه می‌تواند بر عهده شخص حقوقی قرار گیرد. نظر اکثریت نیز بر این بود که دیه در پرونده‌های حوادث کار ماهیت خسارتی دارد و شخص حقوقی می‌تواند به پرداخت دیه محکوم شود، در حالی که شخص حقیقی در صورت تقصیر مسئولیت کیفری خواهد داشت. در مقابل، نظر اقلیت به استناد ماده 12 قانون مجازات اسلامی مصوب 1370، بر این باور بود که اشخاص حقوقی فاقد مسئولیت کیفری هستند و در صورت عدم تقصیر شخص حقیقی، باید حکم بر برائت صادر شود و مصدوم به طرح دعوای حقوقی علیه شخص حقوقی ارشاد گردد. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1394/02/20 برگزار شده توسط: استان بوشهر/ شهر بندر کنگان
موضوع
مسئولیت شخص حقوقی ب. ت. ب. نظریه بازرس اداره کار
پرسش
پیش از تصویب قانون مجازات اسلامی در سال 1392 و تعیین مسئولیت کیفری برای اشخاص حقوقی، کیفرخواست های متعددی علیه مدیر عامل یا مسئول قانونی شرکت ها در خصوص بزه ایراد صدمه بدنی غیر عمدی ناشی از حوادث کار صادر گردیده است؛ حال با عنایت به اینکه یکی از ادله اصلی این پرونده ها نظریه بازرس اداره کار مبنی بر تقصیر شرکت بوده است، آیا دادگاه کیفری باید حکم خود را علیه شخص حقیقی صادر نماید یا طبق قانون جدید، شخص حقوقی را دارای مسئولیت کیفری دانسته و به ارتکاب بزه محکوم نماید ؟
نظر هیئت عالی
طبق ماده 143 قانون مجازات اسلامی اگر نماینده شخص حقوقی به نام و در راستای منافع شخص حقوقی مرتکب جرم شده باشد، شخص حقوقی هم مسئولیت کیفری خواهد داشت؛ علاوه بر این شرط (بنام یا در راستا) بین رفتار شخص حقوقی و نتیجه حاصل شده نیز باید رابطه سببیت وجود داشته باشد، در این صورت طبق ماده 14 قانون مرقوم در صورت وجود رابطه سببیت (علیت) دیه را می توان بر شخص حقوقی تحمیل کرد و مدیرعامل به مجازات تعزیری محکوم خواهد شد و محکومیت تعزیری شخص حقوقی طبق ماده 20 بلااشکال است؛ البته این مهم از وقتی است که شخصیت حقوقی طبق قانون جدید یا سایر قوانین موضوعه حسب مورد واجد مسئولیت کیفری شده است.
نظر اکثریت
پیش از تصویب قانون مجازات اسلامی در سال 1392 اشخاص حقوقی فاقد مسئولیت کیفری بوده اند و از جهتی در پرونده های حادثه ناشی از کار، تعلق دیه به حادثه دیده از موضوعات اساسی م. ب. که تعیین ماهیت دیه از این حیث که مجازات بوده یا نوعی خسارت مادی محسوب می‌گردد، از اهمیت زیادی برخوردار است اما آنچه از مفاد قانون کار بالاخص ماده 184 این قانون استنباط می‌گردد این است که موضوع دیه در این قانون ماهیت خسارت گونه دارد که پرداخت آن در صورت وجود تخلف از اموال شخص حقوقی صورت می‌گیرد؛ بنابراین محکوم نمودن شخص حقوقی به پرداخت دیه بلااشکال است و در این راستا اگر شخص حقیقی مرتکب تقصیری شده باشد طبق مفاد ماده فوق الذکر مشمول مسئولیت کیفری می‌گردد؛ بنابراین دادگاه باید طبق این ترتیب رای خود را صادر نماید.
نظر اقلیت
طبق ماده 12 قانون مجازات اسلامی مصوب 1370، دیه در زمره مجازات ها قید گردیده است و از سویی اشخاص حقوقی فاقد مسئولیت کیفری می‌باشند؛ لذا اگر تقصیری از ناحیه شخص حقیقی صورت گیرد طبق ذیل ماده 184 قانون کار مسئولیت کیفری بر وی اعمال می‌گردد؛ اما اگر تقصیری از ناحیه شخص حقیقی وجود نداشته باشد باید حکم بر برائت صادر و مصدوم را به طرح دعوای حقوقی علیه شخص حقوقی ارشاد نمود.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 114

آرای مرتبط 35

نظریات مشورتی 40

نشست‌های قضایی 20

مواد مرتبط 3

دکترین 14

نکته‌های مرتبط 2

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین