شرط‌فعل

معنی و توضیح

شرط فعل

شرط فعل

هم‌معنی نزدیک: شرط انجام یا ترک عمل
نوعی از: شرط ضمن عقد
معنا: انجام‌دادن یا انجام‌ندادن عملی بر عهدهٔ یکی از طرفین یا شخص ثالث قرار می‌گیرد
نمونهٔ مثبت: «فروشنده تا ۳۰ روز پایان‌کار را دریافت کند»
نمونهٔ منفی: «خریدار تا یک سال ملک را به دیگری اجاره ندهد»
اثر: مشروط‌علیه باید شرط را اجرا کند
مفاهیم نزدیک: اجبار به وفای شرط، شرط منفی، شرط صفت
مقابل: شرط نتیجه
هم‌خانواده: فعل، شرط، تعهد

هم‌معنی نزدیکعام‌تر / نوعی ازطرف‌ها و نقش‌هاموضوعمفاهیم نزدیکمقابلهم‌خانواده

شرط ضمن عقد (اقسام) · شرط نتیجه (مقابل) · شرط غیرمقدور (مفاهیم نزدیک) · خیار تخلف شرط (مفاهیم نزدیک) · وجه التزام تأخیر (مفاهیم نزدیک) · متعهد به نفع ثالث (مفاهیم نزدیک) · تعهد به فعل ثالث (مفاهیم نزدیک) · شرط ضمن عقد نکاح (مفاهیم نزدیک) · مشروط‌له (مفاهیم نزدیک) · مشروط‌علیه (مفاهیم نزدیک) · شرط صفت (مقابل) · شرط نتیجه (مفاهیم نزدیک) · اجبار به وفای شرط (مفاهیم نزدیک) · انجام شرط به هزینهٔ متعهد (مفاهیم نزدیک) · فسخ به‌علت تخلف شرط فعل (مفاهیم نزدیک)

شرط نتیجه — شرط تحقق ماهیت عمل حقوقی را نباید با شرط اتیان عمل حقوقی، یکسان دانست، چرا که مورد اول، شرط نتیجه بوده؛ و مورد اخیر، شرط فعل است که باید توسط مشروطٌ علیه انجام گردد. در شرط فعل، اجرای تعهد موضوع معامله، موکول به آینده می‌گردد؛ اما در مورد شرط نتیجه، به محض انعقاد قرارداد، مورد التزام به همراه شرط مزبور ایفا می‌گردد.

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم