اثر ضرب‌وجرح زوجه بر دعوای تمکین

رأی دادگاه بدوی با استعانت از خداوند متعال در خصوص دادخواست آقای ع.چ. فرزند ی. با وکالت ر.غ. به طرفیت ف.ف. فرزند الف. با وکالت الف.ک. و ح. پ. به خواسته الزام خوانده به جهت بازگشت به زندگی مشترک و تمکین عام و خاص و بدین شرح خ. ت. د. است: « اینجانب حسب سند نکاحیه تنظیمی مورخه 17/8/89 با خوانده محترم به عقد نکاح دائم ازدواج نموده و با برپایی عروسی در تاریخ 31/1/92 زندگی مشترک را شروع نمودیم و متأسفانه خوانده مکرراً با ترک منزل و عدم بازگشت طولانی مرتکب نشوز می شود که ارسال اظهارنامه های متعدد چه قبل از عروسی و چه بعد از عروسی مثبت مدعی است. خوانده از تاریخ 20/3/92 یعنی 50 روز پس از عروسی بدون اذن اینجانب و خودسرانه منزل را ترک و در منزل پدرش اقامت گزیده است و صرفاً در دو نوبت در تاریخ های 29/4/92 و 13/5/92 با در دست داشتن کلید به منزل مراجعه و کلیه اموال و اثاثیه خود را از منزل برده است و نهایتاً درخواست رسیدگی نموده است دادگاه با بررسی جمیع اوراق و محتویات پرونده و اخذ اظهارات طرفین و وکلا ایشان و عمده دفاع وکیل خوانده این بوده است: که خوانده چندین نوبت موردایراد ضرب وجرح عمدی قرارگرفته و نیز پرونده در شعبه 104 دادگاه عمومی جزایی شهرستان بهارستان تحت کلاسه 9209982986301135 و در حال رسیدگی م. ب. و خوانده در منزل امنیت جانی نداشته و نیز زوج شکاک م. ب. و نهایتاً درخواست ردّ دادخواست خواهان را نموده است دادگاه سپس پرونده کلاسه 9209982986301135 مورد بهره برداری قرار داده که حسب گواهی پزشکی قانونی شهرستان رباط کریم به شماره 24531 مورخه 28/5/92 که گواهی نموده است: « دو کبودی سمت چپ پیشانی مشهود است که در اثر اصابت جسم سخت حادث گردیده است »; لذا دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق و اینکه صرف نظر از صحت وسقم موضوع پرونده کلاسه 9209982986301135 و اینکه صدمات وارده بسیار جزئی بوده و نیز موضوع صرفاً اتهام بوده و رأی قطعی هم علیه زوج صادر نشده است و این اختلافات در زندگی مشترک گاهی اوقات اتفاق می افتد و این مسائل نبایستی باعث عدم تمکین زوجه گردد و با عنایت به اینکه زوجه باید در منزلی که شوهرش تعیین کرده است سکنی نماید و با التفات به اینکه خوانده نسبت به دعوی خواهان و مستندات آن ایراد و دفاع مؤثری به عمل نیاورده است بنابراین دعوی خ. ب. خ. تمکین همسرش (خوانده) را از وی ثابت تشخیص و با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1114-a_0815110236771">ماده 1114 قانون مدنی</a> حکم به محکومیت خوانده مبنی به بازگشت به زندگی با خواهان و تمکین عام و خاص از وی صادر و اعلام می نماید رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 5 دادگاه عمومی حقوقی بهارستان ـ کوچکی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ف.ف. از دادنامه شماره 9201073-16/9/92 شعبه 5 دادگاه عمومی حقوقی بهارستان که به موجب آن مشارٌالیها به تمکین از شوهرش ت. ن. خ. آقای ع.چ. محکوم گردیده وارد نمی باشد زیرا رأی براساس رعایت مقررات و موازین قانونی صادرشده است و ایرادی از حیث شکلی یا ماهوی به دادنامه وارد نیست و ت. ن. خ. دلیل یا دلایلی که موجبات جواز ترک تمکین وی را ایجاب نماید ارائه نکرده است بنا به مراتب دادگاه اظهارات نامبرده را مبنی بر عدم امکان تمکین بلادلیل تلقی و ب. ت. ب. <a class="artref" href="/ماده/ماده-1103-a_0815110236760">ماده 1103 قانون مدنی</a> زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگرند و مستنداً به قسمت اخیر ماده 358 قانون آیین دادرسی محاکم عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 21/1/79 ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. دادنامه معترضٌ عنه را عیناً تأیید می نماید رأی دادگاه به موجب مواد 365 قانون فوق الذکر قطعی است لازم به ذکر است اجرای حکم تمکین منوط به تهیه مسکن مستقل در حدشان زوجه با کلیه اثاث البیت در اجرای <a class="artref" href="/ماده/ماده-1107-a_0815110236764">ماده 1107 قانون مدنی</a> م. ب.. رئیس شعبه 26 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه احمدی ـ نجفی رسا فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی اثر ضرب وجرح زوجه بر دعوای تمکین در تاریخ 24 اسفند 1392، دادگاه بدوی به دعوای خ. د. خ. الزام خوانده به بازگشت به زندگی مشترک و تمکین عام و خاص رسیدگی کرد. خ. ب. ا. به سند نکاحیه و ترک منزل توسط خوانده، ادعا نمود که خوانده بدون اجازه وی منزل را ترک کرده و به منزل پدرش رفته است. در مقابل، خوانده دفاعی مبنی بر عدم امنیت جانی و وجود پرونده‌ای در دادگاه جزایی به دلیل ایراد ضرب و جرح ارائه کرد. &lt;br&gt;دادگاه بدوی با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1114-a_0815110236771">ماده 1114 قانون مدنی</a> و ب. ت. ب. عدم ارائه دلایل مستند از سوی خوانده، خواسته خواهان را تایید و حکم به محکومیت خوانده به تمکین صادر کرد. در مرحله تجدیدنظر، دادگاه استان با تاکید بر رعایت قوانین و عدم ارائه دلایل قانع‌کننده از سوی خوانده، دادنامه بدوی را تایید کرد و اجرای حکم تمکین را مشروط به تامین مسکن مستقل برای زوجه دانست. این رای بر اساس مواد 1103 و 1107 قانون مدنی و ماده 358 قانون آیین دادرسی مدنی صادر و قطعی گردید. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/12/24 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: صرف ضرب وجرح در صورتی که جزئی بوده و از نوعی باشد که گاه در زندگی مشترک پیش می آید تاثیری بر حق زوج در الزام به تمکین ندارد. با استعانت از خداوند متعال در خصوص دادخواست آقای ع.چ. فرزند ی. با وکالت ر.غ. به طرفیت ف.ف. فرزند الف. با وکالت الف.ک. و ح. پ. به خواسته الزام خوانده به جهت بازگشت به زندگی مشترک و تمکین عام و خاص و بدین شرح خ. ت. د. است: « اینجانب حسب سند نکاحیه تنظیمی مورخه 17/8/89 با خوانده محترم به عقد نکاح دائم ازدواج نموده و با برپایی عروسی در تاریخ 31/1/92 زندگی مشترک را شروع نمودیم و متاسفانه خوانده مکررا با ترک منزل و عدم بازگشت طولانی مرتکب نشوز می‌شود که ارسال اظهارنامه های متعدد چه قبل از عروسی و چه بعد از عروسی مثبت مدعی است. خوانده از تاریخ 20/3/92 یعنی 50 روز پس از عروسی بدون اذن اینجانب و خودسرانه منزل را ترک و در منزل پدرش اقامت گزیده است و صرفا در دو نوبت در تاریخ های 29/4/92 و 13/5/92 با در دست داشتن کلید به منزل مراجعه و کلیه اموال و اثاثیه خود را از منزل برده است و نهایتا درخواست رسیدگی نموده است دادگاه با بررسی جمیع اوراق و محتویات پرونده و اخذ اظهارات طرفین و وکلا ایشان و عمده دفاع وکیل خوانده این بوده است: که خوانده چندین نوبت موردایراد ضرب وجرح عمدی قرارگرفته و نیز پرونده در شعبه --- دادگاه عمومی جزایی شهرستان بهارستان تحت کلاسه --- و در حال رسیدگی م. ب. و خوانده در منزل امنیت جانی نداشته و نیز زوج شکاک م. ب. و نهایتا درخواست ردّ دادخواست خواهان را نموده است دادگاه سپس پرونده کلاسه --- مورد بهره برداری قرار داده که حسب گواهی پزشکی قانونی شهرستان رباط کریم به شماره 24531 مورخه 28/5/92 که گواهی نموده است: « دو کبودی سمت چپ پیشانی مشهود است که در اثر اصابت جسم سخت حادث گردیده است »; لذا دادگاه ب. ت. ب. مراتب فوق و اینکه صرف نظر از صحت وسقم موضوع پرونده کلاسه --- و اینکه صدمات وارده بسیار جزئی بوده و نیز موضوع صرفا اتهام بوده و رای قطعی هم علیه زوج صادر نشده است و این اختلافات در زندگی مشترک گاهی اوقات اتفاق می افتد و این مسائل نبایستی باعث عدم تمکین زوجه گردد و با عنایت به اینکه زوجه باید در منزلی که شوهرش تعیین کرده است سکنی نماید و با التفات به اینکه خوانده نسبت به دعوی خواهان و مستندات آن ایراد و دفاع موثری به عمل نیاورده است بنابراین دعوی خ. ب. خ. تمکین همسرش (خوانده) را از وی ثابت تشخیص و با استناد به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1114-a_0815110236771">ماده 1114 قانون مدنی</a> حکم به محکومیت خوانده مبنی به بازگشت به زندگی با خواهان و تمکین عام و خاص از وی صادر و اعلام می‌نماید رای صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در دادگاه تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی بهارستان - کوچکی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی خانم ف.ف. از دادنامه شماره --- - 16/9/92 شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی بهارستان که به موجب آن مشارٌالیها به تمکین از شوهرش ت. ن. خ. آقای ع.چ. محکوم گردیده وارد نمی‌باشد زیرا رای براساس رعایت مقررات و موازین قانونی صادرشده است و ایرادی از حیث شکلی یا ماهوی به دادنامه وارد نیست و ت. ن. خ. دلیل یا دلایلی که موجبات جواز ترک تمکین وی را ایجاب نماید ارائه نکرده است بنا به مراتب دادگاه اظهارات نامبرده را مبنی بر عدم امکان تمکین بلادلیل تلقی و ب. ت. ب. <a class="artref" href="/ماده/ماده-1103-a_0815110236760">ماده 1103 قانون مدنی</a> زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگرند و مستندا به قسمت اخیر ماده 358 قانون آیین دادرسی محاکم عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 21/1/79 ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی ت. ن. خ. دادنامه معترضٌ عنه را عینا تایید می‌نماید رای دادگاه به موجب مواد 365 قانون فوق الذکر قطعی است لازم به ذکر است اجرای حکم تمکین منوط به تهیه مسکن مستقل در حدشان زوجه با کلیه اثاث البیت در اجرای <a class="artref" href="/ماده/ماده-1107-a_0815110236764">ماده 1107 قانون مدنی</a> م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه