اعتراض به قرار منع تعقیب صادره از دادسرا خارج از مهلت

نظریه اقلیت اول: به جهت عدم پیش‌بینی قانون آیین دادرسی کیفری مانعیتی جهت اتخاذ تصمیم در قالب دستور وجود ندارد؛ لذا به‌صورت دستوری اعتراض رد و دستور غیر قابل اعتراض م. ب.. نظریه اقلیت دوم: باید به عمومات آیین دادرسی مدنی در موارد سکوت آیین دادرسی کیفری رجوع کرد کما اینکه در مورد ابلاغ‌ها وفق آیین دادرسی مدنی اتخاذ تصمیم می‌گردد. وفق تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دادخواست تجدیدنظرخواهی قطعی است چراکه دادگاه نسبت به دادسرا مرجع عالی تلقی می‌گردد و تصمیمات این مرجع در مقام رسیدگی به اعتراض قطعی و قرارهای صادره از دادسرا قطعی است. نظریه اقلیت سوم: ب. ت. ب. اینکه در قانون آیین دادرسی کیفری در این خصوص ساکت م. ب. لذا با وحدت ملاک از ماده 432 قانون آیین دادرسی کیفری و در نظر گرفتن اینکه در موارد سکوت قانون مزبور می‌بایست به آیین دادرسی مدنی رجوع نمود که یکی از مصادیق آن کیفیت ابلاغ اوراق و آراء می‌باشد؛ لذا با وحدت ملاک از ماده فوق در قانون آیین دادرسی کیفری و تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی، می‌بایست در صورت اعتراض به قرار منع تعقیب صادره از دادسرا در خارج از مهلت قانونی، دادسرا به عنوان مرجع صادرکننده قرار منع تعقیب قرار رد درخواست اعتراض در صورت عدم وجود عذر موجه صادر نماید و قرار صادره وحدت ملاک از ماده 270 قانون آیین دادرسی کیفری و اصل قابل اعتراض بودن آراء ظرف ده روز قابل اعتراض در دادگاه صالح م. ب. و در صورت اعتراض شاکی به قرار رد درخواست اعتراض صادره از دادسرا، دادگاه صالح وفق تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی به اعتراض رسیدگی و اتخاذ تصمیم نماید و تصمیم صادره دادگاه به جهت اینکه به‌عنوان مرجع عالی نسبت به آراء صادره از دادسرا به اعتراض‌ها رسیدگی می‌کنند قطعی م. ب..