حضانت فرزند بالغ

حضانت فرزند بالغ خ. م.: در تاریخ 9 تیر 1392، دادگاه بدوی به درخواست حضانت فرزند مشترک رسیدگی کرد و ب. ت. ب. سن فرزند که بیش از 9 سال قمری بود و تمایل او به زندگی نزد مادر، بر اساس ماده 41 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/91، حکم به حضانت فرزند به مادر صادر نمود. این رای قابلیت تجدیدنظر در محاکم تجدیدنظر استان تهران را داشت. در ادامه، پدر فرزند نسبت به این رای تجدیدنظر خواهی کرد. دادگاه تجدیدنظر پس از بررسی پرونده و لوایح ارائه شده، به این نتیجه رسید که رای بدوی بر اساس مقررات مربوطه صادر نشده است، زیرا فرزند در سن 10 سالگی قرار داشته و بر اساس <a class="artref" href="/ماده/ماده-1210-a_0815110236870">ماده 1210 قانون مدنی</a>، خود می‌تواند تصمیم بگیرد که نزد کدام یک از والدین زندگی کند. بنابراین، دادگاه تجدیدنظر با استناد به ماده 358 قانون آیین دادرسی، رای بدوی را نقض و حکم به رد دعوی خواهان و واگذاری حضانت فرزند به پدر صادر نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/04/09 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: حضانت فرزند مشترک دختر که به سن 9 سال کامل قمری رسیده، به لحاظ بلوغ شرعی فرزند منتفی است و دادگاه در این مورد نمی تواند نسبت به موضوع حضانت اتخاذ تصمیم کند. رای دادگاه بدوی در خصوص دادخواست خانم ف.الف. به طرفیت آقای م.م. با وکالت خانم ر.م. به خواسته حضانت فرزند مشترک به نام م.م.، دادگاه از توجه به این که فرزند مشترک بیشتر از 9 سال قمری سن دارد و در سنی است که حق انتخاب با خودش بوده و ب. ت. ب. این که فرزند مشترک با حضور در دادگاه اعلان نموده تمایل دارد نزد مادرش بماند لذا دادگاه خواسته خواهان را موجه دانسته و به استناد ماده 41 قانون حمایت خانواده مصوب 1/12/91 حکم به حضانت فرزند مشترک به نام م.م. به مادرش صادر و اعلان می‌گردد. رای صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی خانواده تهران - حمیدی رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م.م. با وکالت ر.م. به طرفیت ف.االف. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 1392/02/31 شعبه محترم --- دادگاه عمومی در پرونده کلاسه --- مبنی بر صدور حکم واگذاری حضانت فرزند مشترک به مادر وارد است زیرا ب. ت. ب. محتویات پرونده و ملاحظه لوایح طرفین رای صادره دادگاه بدوی مقرارت مربوطه صادر نگردیده است زیرا فرزند مشترک ده ساله بوده و ب. ت. ب. این که دختر م. ب. از سن حضانت پدر و مادر خارج است و به استناد <a class="artref" href="/ماده/ماده-1210-a_0815110236870">ماده 1210 قانون مدنی</a> خود در این گونه امور می‌تواند تصمیم بگیرد که نزد مادر زندگی کند یا نزد پدر، دادگاه وصف مذکور نمی تواند نسبت به موضوع حضانت اتخاذ تصمیم کند لذا این دادگاه با عنایت به مراتب مذکور به استناد ماده 358 قانون آیین دادرسی رای صادره دادگاه بدوی را نقض کرده و به استناد ماده 1210 ناظر به <a class="artref" href="/ماده/ماده-1257-a_0815110236919">ماده 1257 قانون مدنی</a> حکم به رد دعوی خواهان، واگذاری حضانت فرزند مشترک صادر می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه مرادی هرندی - روحانی