درخواست تخلیه در اجاره مشمول قانون 1376

رأی دادگاه بدوی در خصوص دعوی و درخواست آقای م.الف. به طرفیت 1- خانم ن.ق. و... به تخلیه و تحویل ( عین مستأجره) یک باب مغازه جزء پلاک ثبتی ... فرعی از ... اصلی بخش ... تهران به دلیل نیاز شخصی و تخریب و نوسازی که متعاقباً جهت خواسته صرفاً، نیاز شخصی، اعلام شده است و مطالبه خسارات دادرسی، با توجّه به محتویات پرونده، اوّلاً؛ در مانحن‌فیه، ادعا به خواندگان ردیف‌های اوّل و سوم توجّه ندارد، از حیث ایشان، با استناد به ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر بر بند 4 ماده84 همان قانون، قرار رد دعوی، صادر می‌گردد. ثانیاً؛ صرف‌نظر از حاکمیت قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال 1376 بر موضوع دعوی، با لحاظ مدافعات خوانده و مستندات رسمی ابرازی، ن. ب. ا. خوانده ضمن اجاره محلّ مورد تنازع برای مدّت یکصد سال شمسی از تاریخ 1391/5/4، سرقفلی و حقّ کسب و پیشه آن محل راخریداری نموده است و بیع خواهان مؤخّر بر آن بوده، درخواست و دعوی خواهان فاقد موجب قانونی تخلیه می‌باشد، با استفاده از ماده 494 قانون مدنی و اصل لزوم قراردادها، حکم به بی‌حقّی خواهان صادر می‌گردد. رأی صادره قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 214 دادگاه عمومی حقوقی تهران - تیموری رأی دادگاه تجدیدنظر استان دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 9309972163900806 مورخ 1393/9/16 صادره از شعبه 214 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به‌موجب قسمتی از آن حکم بر بی‌حقی ت. ن. خ. م.الف. نسبت به دعوی مطروحه به طرفیت ص.س. به خواسته تخلیه عین مستأجره مشتمل بر یک باب مغازه جزو پلاک ثبتی ... فرعی از ... اصلی واقع در بخش... تهران به لحاظ شخصی و به‌موجب قسمت دیگر قرار رد دعوی ت. ن. خ. به طرفیت ن.ق. و ف.ک. اصدار یافته در هر دو قسمت مآلاً موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد زیرا که اولاً هرچند مالکیت رسمی ت. ن. خ. نسبت به عین مستأجره به دلالت سند رسمی قطعی غیرمنقول به شماره .. مورخه 1391/6/29 تنظیمی در دفترخانه اسنادرسمی شماره ... حوزه ثبتی تهران استقرار داشته و این علاقه مالکیت کماکان استقرار دارد لیکن به‌موجب سندرسمی مارالذکر منافع عین مستأجره استثناء گردیده و کماکان در مالکیت مالک اولیه قرار داشته است و در سند مذکور صراحتاً به اینکه منافع مغازه مورد ترافع به شخص ثالث تعلق دارد اشاره گردیده است بنابراین مشارالیه مالکیتی نسبت به منافع عین مستأجره ندارد ثانیاً ب. ت. ب. واگذاری منافع به مستأجر اول ف.ک. و سپس ص.س. در زمان حاکمیت قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376، صرف نیاز شخصی و ساخت و ساز و تجدید بنا از موارد تخلیه عین مستأجره به‌موجب قانون مذکور نبوده تا مالک با تمسک به آن درخواست تخلیه عین مستأجره را نماید ثالثاً در قرارداد اجاره تنظیمی در دفترخانه ... تهران به شماره ... مورخه 1391/5/4 که مقدم بر تنظیم سندرسمی انتقال بنام ت. ن. خ. م. ب. مدت اجاره از تاریخ تنظیم به مدت یکصدسال شمسی تعیین شده است که مدت مذکور تاکنون منقضی نشده است و مادامی که مدت اجاره منقضی نگردد موجر حق تخلیه عین مستأجره را ندارد رابعاً نظریه واگذاری منافع از ناحیه ن.ق. و ف.ک. دیگر دعوی مطروحه توجهی به آنان نداشته است از این‌رو دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکال بوده و د. ا. م. از دادرسی نیز ت. ن. خ. دلیل و مدرک موجهی که موجبات نقض و بی‌اعتباری آن را ایجاب نماید به دادگاه ارائه ننموده است بنابراین دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی مستنداً به قسمت آخر ماده 358 و قسمت اول از ماده 353 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه معترض‌عنه را در هر دو قسمت تأیید و استوار می‌نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است. رئیس و مستشار شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران امانی شلمزاری - کریمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی درخواست تخلیه در اجاره مشمول قانون 1376 در تاریخ 13 اسفند 1393، دادگاه عمومی حقوقی تهران در مورد دعوای تخلیه یک مغازه، با استناد به ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی، قرار رد دعوی را نسبت به برخی از خواندگان صادر کرد. همچنین، ب. ت. ب. خرید سرقفلی و حق کسب و پیشه توسط خوانده اصلی، دعوی خواهان را فاقد موجب قانونی تشخیص داد و حکم به بی‌حقی او صادر نمود. این رای دادگاه بدوی منجر به تجدیدنظرخواهی از سوی خواهان شد. در تاریخ 16 شهریور 1394، دادگاه تجدیدنظر استان تهران با تایید رای بدوی، اعلام کرد که علیرغم مالکیت رسمی خواهان، منافع عین مستاجره به شخص ثالث تعلق دارد و نیاز شخصی و ساخت و ساز از موارد تخلیه تحت قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376 محسوب نمی‌شود. همچنین، مدت اجاره به مدت یکصد سال تعیین شده و هنوز منقضی نشده است. بنابراین، درخواست تجدیدنظر رد و رای بدوی تایید گردید. رای صادره قطعی و حضوری است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/12/13 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: اگر قرارداد اجاره مشمول قانون سال 1376 باشد، تقاضای تخلیه ملک منوط به انقضای مدت اجاره است و نیاز شخصی مالک، ساخت و ساز و تجدید بنا، حقی برای مالک جهت تقاضای تخلیه ایجاد نمی کند. در خصوص دعوی و درخواست آقای م.الف. به طرفیت 1 - خانم ن.ق. و... به تخلیه و تحویل (عین مستاجره) یک باب مغازه جزء پلاک ثبتی... فرعی از... اصلی بخش... تهران به دلیل نیاز شخصی و تخریب و نوسازی که متعاقبا جهت خواسته صرفا، نیاز شخصی، اعلام شده است و مطالبه خسارات دادرسی، با توجّه به محتویات پرونده، اوّلا؛ در مانحن‌فیه، ادعا به خواندگان ردیف‌های اوّل و سوم توجّه ندارد، از حیث ایشان، با استناد به ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر بر بند 4 ماده 84 همان قانون، قرار رد دعوی، صادر می‌گردد. ثانیا؛ صرف‌نظر از حاکمیت قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال 1376 بر موضوع دعوی، با لحاظ مدافعات خوانده و مستندات رسمی ابرازی، ن. ب. ا. خوانده ضمن اجاره محلّ مورد تنازع برای مدّت یکصد سال شمسی از تاریخ 1391/05/04 ، سرقفلی و حقّ کسب و پیشه آن محل راخریداری نموده است و بیع خواهان موخّر بر آن بوده، درخواست و دعوی خواهان فاقد موجب قانونی تخلیه می‌باشد، با استفاده از ماده 494 قانون مدنی و اصل لزوم قراردادها، حکم به بی‌حقّی خواهان صادر می‌گردد. رای صادره قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران - تیموری رای دادگاه تجدیدنظر استان دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره --- مورخ 1393/09/16 صادره از شعبه --- دادگاه عمومی حقوقی تهران که به‌موجب قسمتی از آن حکم بر بی‌حقی ت. ن. خ. م.الف. نسبت به دعوی مطروحه به طرفیت ص.س. به خواسته تخلیه عین مستاجره مشتمل بر یک باب مغازه جزو پلاک ثبتی... فرعی از... اصلی واقع در بخش... تهران به لحاظ شخصی و به‌موجب قسمت دیگر قرار رد دعوی ت. ن. خ. به طرفیت ن.ق. و ف.ک. اصدار یافته در هر دو قسمت مآلا موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد زیرا که اولا هرچند مالکیت رسمی ت. ن. خ. نسبت به عین مستاجره به دلالت سند رسمی قطعی غیرمنقول به شماره.. مورخه 1391/06/29 تنظیمی در دفترخانه اسنادرسمی شماره... حوزه ثبتی تهران استقرار داشته و این علاقه مالکیت کماکان استقرار دارد لیکن به‌موجب سندرسمی مارالذکر منافع عین مستاجره استثناء گردیده و کماکان در مالکیت مالک اولیه قرار داشته است و در سند مذکور صراحتا به اینکه منافع مغازه مورد ترافع به شخص ثالث تعلق دارد اشاره گردیده است بنابراین مشارالیه مالکیتی نسبت به منافع عین مستاجره ندارد ثانیا ب. ت. ب. واگذاری منافع به مستاجر اول ف.ک. و سپس ص.س. در زمان حاکمیت قانون روابط موجر و مستاجر مصوب 1376 ، صرف نیاز شخصی و ساخت و ساز و تجدید بنا از موارد تخلیه عین مستاجره به‌موجب قانون مذکور نبوده تا مالک با تمسک به آن درخواست تخلیه عین مستاجره را نماید ثالثا در قرارداد اجاره تنظیمی در دفترخانه... تهران به شماره... مورخه 1391/05/04 که مقدم بر تنظیم سندرسمی انتقال به نام ت. ن. خ. م. ب. مدت اجاره از تاریخ تنظیم به مدت یکصدسال شمسی تعیین شده است که مدت مذکور تاکنون منقضی نشده است و مادامی که مدت اجاره منقضی نگردد موجر حق تخلیه عین مستاجره را ندارد رابعا نظریه واگذاری منافع از ناحیه ن.ق. و ف.ک. دیگر دعوی مطروحه توجهی به آنان نداشته است از این‌رو دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکال بوده و د. ا. م. از دادرسی نیز ت. ن. خ. دلیل و مدرک موجهی که موجبات نقض و بی‌اعتباری آن را ایجاب نماید به دادگاه ارائه ننموده است بنابراین دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی مستندا به قسمت آخر ماده 358 و قسمت اول از ماده 353 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه معترض‌عنه را در هر دو قسمت تایید و استوار می‌نماید. رای صادره حضوری و قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران