رأی: #اجاره (1393/12/13)

رأی: #اجاره (1393/12/13) #اجاره #تخلیه چکیده: اگر قرارداد اجاره مشمول قانون سال 76 باشد، تقاضای تخلیه ملک صرفاً با انقضای مدت اجاره است و نیاز شخصی مالک حقی برای مالک جهت تقاضای تخلیه ایجاد نمی‌کند. تاریخ رای نهایی: 1393/12/13 شماره رای نهایی: 9309970221801630 مستندات: ماده 494 قانون مدنی و ماده 3 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376 رای بدوی در خصوص دعوی و درخواست آقای م.الف. به طرفیت 1- خانم ن.ق. و... به تخلیه و تحویل ( عین مستأجره) یک باب مغازه جزء پلاک ثبتی 5283 فرعی از 1863 اصلی بخش ده تهران به دلیل نیاز شخصی و تخریب و نوسازی که متعاقباً جهت خواسته صرفاً، نیاز شخصی، اعلام شده است و مطالبه خسارات دادرسی، با توجّه به محتویات پرونده، اوّلاً ؛ در مانحن‌فیه، ادعا به خواندگان ردیف‌های اوّل و سوم توجّه ندارد، از حیث ایشان، با استناد به ماده 89 قانون آیین دادرسی مدنی ناظر بر بند 4 ماده 84 همان قانون، قرار رد دعوی، صادر می‌گردد. ثانیاً ؛ صرف‌نظر از حاکمیت قانون روابط موجر و مستأجر مصوب سال 1376 بر موضوع دعوی، با لحاظ مدافعات خوانده و مستندات رسمی ابرازی، ن. ب. ا. خوانده ضمن اجاره محلّ مورد تنازع برای مدّت یکصد سال شمسی از تاریخ 4/5/1391 ، سرقفلی و حقّ کسب و پیشه آن محل راخریداری نموده است و بیع خواهان مؤخّر بر آن بوده، در خواست و دعوی خواهان فاقد موجب قانونی تخلیه می‌باشد، با استفاده از ماده 494 قانون مدنی و اصل لزوم قراردادها، حکم به بی‌حقّی خواهان صادر می‌گردد. رأی صادره قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 214 دادگاه عمومی حقوقی تهران رای دادگاه تجدید نظر دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 9309972163900806 مورخ 16 /9/1393 صادره از شعبه 214 دادگاه عمومی حقوقی تهران که به‌موجب قسمتی از آن حکم بر بی‌حقی ت. ن. خ. م.الف. نسبت به دعوی مطروحه به طرفیت ص.س. به خواسته تخلیه عین مستأجره مشتمل بر یک باب مغازه جزو پلاک ثبتی 5283 فرعی از 1863 اصلی واقع در بخش ده تهران به لحاظ شخصی و به‌موجب قسمت دیگر قرار رد دعوی ت. ن. خ. به طرفیت ن.ق. و ف.ک. اصدار یافته در هر دو قسمت مآلاً موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و مستوجب نقض آن نمی‌باشد زیرا که اولاً هرچند مالکیت رسمی ت. ن. خ. نسبت به عین مستأجره به دلالت سند رسمی قطعی غیرمنقول به شماره 1218 مورخه 29 /6/1391 تنظیمی در دفترخانه اسنادرسمی شماره ... حوزه ثبتی تهران استقرار داشته و این علاقه مالکیت کماکان استقرار دارد لیکن به‌موجب سندرسمی مارالذکر منافع عین مستأجره استثناء گردیده و کماکان در مالکیت مالک اولیه قرار داشته است و در سند مذکور صراحتاً به اینکه منافع مغازه مورد ترافع به شخص ثالث تعلق دارد اشاره گردیده است بنابراین مشارالیه مالکیتی نسبت به منافع عین مستأجره ندارد ثانیاً ب. ت. ب. واگذاری منافع به مستأجر اول ف.ک. و سپس ص.س. در زمان حاکمیت قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376 ، صرف نیاز شخصی و ساخت و ساز و تجدید بنا از موارد تخلیه عین مستأجره به‌موجب قانون مذکور نبوده تا مالک با تمسک به آن درخواست تخلیه عین مستأجره را نماید ثالثاً در قرارداد اجاره تنظیمی در دفترخانه ... تهران به شماره 1012 مورخه 4/5/1391 که مقدم بر تنظیم سندرسمی انتقال بنام ت. ن. خ. م. ب. مدت اجاره از تاریخ تنظیم به مدت یکصدسال شمسی تعیین شده است که مدت مذکور تاکنون منقضی نشده است و مادامی که مدت اجاره منقضی نگردد موجر حق تخلیه عین مستأجره را ندارد رابعاً نظریه واگذاری منافع از ناحیه ن.ق. و ف.ک. دیگر دعوی مطروحه توجهی به آنان نداشته است از این‌رو دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکال بوده و د. ا. م. از دادرسی نیز ت. ن. خ. دلیل و مدرک موجهی که موجبات نقض و بی‌اعتباری آن را ایجاب نماید به دادگاه ارائه ننموده است بنابراین دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی مستنداً به قسمت آخر ماده 358 و قسمت اول از ماده 353 از قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادنامه معترض‌عنه را در هر دو قسمت تأیید و استوار می‌نماید. رأی صادره حضوری و قطعی است. رئیس شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه sapp.ir/hoghooghivaghazaie