شهرداری و جواز تغییر کاربری

شهرداری و جواز تغییر کاربری خ. م.: در تاریخ 30 شهریور 1393، شعبه بدوی دیوان عدالت اداری به بررسی شکایت مرتبط با تغییر کاربری در طرح‌های شهرسازی پرداخت. این طرح‌ها به منظور ساماندهی بافت شهری و تنظیم کاربری‌های مختلف در شهرها طراحی شده‌اند. شاکی نسبت به تخلف از ضوابط شهرسازی و ایجاد واحدهای تجاری در مناطق غیرتجاری اعتراض نمود. دیوان با استناد به ماده واحده قانون اصلاح ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 23 فروردین 1388، شکایت را غیرموجه تشخیص داده و حکم به رد آن صادر کرد. این رای در تاریخ 14 تیر 1394 در شعبه تجدیدنظر دیوان مورد بررسی مجدد قرار گرفت و با تاکید بر عدم وجود ایراد موثر از سوی درخواست‌کننده تجدیدنظر و رعایت موازین قانونی، دادنامه بدوی تایید و درخواست تجدیدنظر رد شد. رای صادره قطعی و لازم‌الاجرا است. تاریخ دادنامه قطعی: 1394/04/14 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: از آنجایی که تغییر کاربری و استفاده از ملک به گونه ای متفاوت از آنچه در طرح های مصوب شهری پیش بینی شده است، در صورت حصول شرایط، در صلاحیت کمیسیون ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران می‌باشد، شورای اسلامی شهر، شهرداری و کمیسیون ماده 100 قانون شهرداری، مجاز به موافقت با تغییر کاربری با وضع یا اخذ عوارض نمی‌باشند. رای شعبه بدوی دیوان عدالت اداری شماره دادنامه: --- تاریخ: 1393/06/30 رای دیوان هدف از تصویب و اجرای طرح های شهرسازی هادی، جامع و تفصیلی، به نظم در آوردن بافت شهری و ایجاد سازمان اجرایی، برای اجرای مقررات و ضوابط شهرسازی و تنظیم و گسترش شهر، بر اساس افزایش جمعیت و تحولات اقتصادی و اجتماعی و تقسیم شهر به نواحی مختلف از قبیل مسکونی، تجاری، آموزشی، بهداشتی، اداری، فضای سبز، خدماتی و تدوین ضوابط شبکه مواصلاتی اصلی و معابر فرعی و تعیین انواع کاربری و ضوابط تفکیک زمین در مناطق مختلف شهری است، و بی توجهی به هدف مذکور و عدم رعایت و اجرای ضوابط معین در طرح های مزبور و تخطی از آن، زندگی را برای شهروندان توام با مصیبت و فاجعه خواهد نمود و تلف شدن عمر مستمر و کاری شهروندان در پشت چراغ های قرمز و تفتیدن در فضای فاقد اکسیژن و پر از دود و دم و تبدیل انسانها به موجوداتی فاقد سلامت جسم و روان و افسرده، در هر [حال]، حاصلِ نقض مقررات شهرسازی، از جمله دایر کردن واحدهای تجاری در مناطق غیر تجاری است و به منظور پیشگیری از تخلف تغییر کاربری، قانونگذار طرح های شهری را ضوابطی ثابت و لایتغیر ندانسته و به موجب ماده واحده قانون اصلاح ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 1388/01/23 مجلس شورای اسلامی، در صورت حصول شرایط تغییر کاربری بدون هدف کسب درآمد تغییر کاربری تعیین اخذ جواز استفاده از ملک به گونه ای متفاوت از آنچه در طرح های مصوب شهری پیش بینی شده است، حسب مورد در صلاحیت کمیته و کمیسیون موضوع قانون مذکور قرار داده است و شورای اسلامی شهر و شهرداری و کمیسیون ماده صد که طبق ماده 7 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 1351/12/22 مکلف به اجرای مصوبات این شورا می‌باشند، مجاز به موافقت با تغییر کاربری با وضع یا اخذ عوارض نمی‌باشند. لذا بنا به جهات فوق، خواسته شاکی غیر موجه تشخیص، و ضمن تایید و ابرام رای معترضٌ به، حکم به رد شکایت صادر و اعلام می‌گردد، رای صادره ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ، برابر ماده 65 قانون دیوان عدالت اداری، قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری م. ب.. رئیس شعبه --- دیوان عدالت اداری محمد رضا دلاوری رای شعبه تجدیدنظر دیوان عدالت اداری شماره دادنامه: --- تاریخ: 1394/04/14 رای دیوان باعنایت به اینکه رای معترضٌ عنه، براساس ماده واحده قانون اصلاح ماده 5 و 7 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مصوب 1388/01/23 مجلس شورای اسلامی صادر گردیده و ن. ب. ا. از سوی ت. ن. خ. ایرادی موثر، به طوری که اساس رای معترضٌ عنه را مخدوش نماید، ابراز نشده و در رسیدگی به پرونده و صدور رای، اقدام مغایر موازین قانونی که موجبات فسخ رای بدوی را فراهم آورد مشهود نیست، لذا به استناد ماده فوق الذکر، ضمن رد تجدیدنظرخواهی، دادنامه شماره... تایید می‌گردد. رای صادره قطعی است. رئیس و مستشار شعبه --- تجدید نظر دیوان عدالت اداری مرتضی عاشوری - حمیدرضا شریعت فر