Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
رأی خلاصه جریان پرونده حسب شکایت مورخه 16/3/91 شاکیه خانم ر.ق.23 ساله علیه آقای م.س. فرزند د. متولد 1364 دایر بر ارتکاب زنای به عنف و اکراه نامبرده تحت تعقیب کیفری قرار گرفته است. پزشکی قانونی در تاریخ 16/3/91 شاکیه را مورد معاینه قرارداده پرده بکارت از نوع حلقوی توأم با پارگی م. ب. که از زمان حدوث آن بیش از سه هفته می گذرد. شاکیه اظهار نموده شاهدی ندارم که انجام زنا را دیده باشد اما یک دست نوشته با امضاء و اثر انگشت از نامبرده دارم که تأیید کرده بکارت مرا برداشته و تعهد کرده تا دو سال آینده با من ازدواج نماید. ص11. متهم در تحقیقات دادگاه اظهار نموده اتهام را قبول ندارم با شاکیه مرتکب زنا نشده ام اما اینکه حدود یک سال با همدیگر دوستی و مراوده داشته ایم را قبول دارم. نوشته را قبول دارم که اثر انگشت زده ام اما متن آن را نخوانده، انگشت زده ام و اثر انگشت خودم م. ب. و امضاء هم نموده ام. متهم در جلسه دادرسی اظهار نموده ارتکاب زنای به عنف و اکراه را قبول ندارم اما با هم دوست بودیم روابطی داشته ایم اما به قصد ازدواج بوده است اکنون هم بنا به ازدواج داریم شاکیه هم رضایت خود را اعلام کرده است. شعبه 75 دادگاه کیفری استان پس از رسیدگی طی دادنامه شماره 190-19/7/91 با اکثریت آراء به شرح آتی انشاء حکم نموده است: «رأی دادگاه (اکثریت): درخصوص اتهام آقای م.س. فرزند د.، مجرد، ساکن ... دایر بر ارتکاب زنای به عنف و اکراه با خانم ر.ق. فرزند م. نظر به جامع اوراق و محتویات پرونده و از آنجا که شاکیه در جهت اثبات ادعای خود مبنی بر اعمال عنف و اکراه توسط متهم دلائل و مدارک کافی و محکمه پسند ارائه نداده و دوستی و رفاقت با متهم حداقل به مدت یک سال را پذیرفته است و از طرف دیگر متهم در مراحل تحقیق و رسیدگی منکر انجام زنای به عنف و اکراه با شاکیه شده است و او نیز برقراری رابطه دوستی و رفت و آمد حداقل یک سال را با شاکیه پذیرفته و بیان کرده روابطمان به قصد ازدواج بوده است اما ارتکاب زنای به عنف و اکراه را منکر شده است. فلذا به لحاظ عدم کفایت دلیل که مثبت حصول علم و یقین بر بزهکاری متهم موصوف باشد و با تمسک به اصل برائت و به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم برائت نامبرده را از بزه زنای به عنف و اکراه صادر و اعلام می نماید. اما درخصوص اتهام دیگر متهم دایر بر ارتکاب زنای غیر محصن (بدون عنف و اکراه) با خانم ر.ق. نظر به شکایت مشارٌالیها، مفاد گواهی پزشکی قانونی موجود در پرونده که انجام زنا به معنای دخول با شاکیه را تأیید کرده و خود م. ن. د. یادداشتی که توسط خانم ق. به دادگاه ارائه شده اقرار نموده که با مشارٌالیها رابطه داشته و پرده بکارت وی را برداشته است، هر چند شاکیه در جلسه ی مورخ 11/7/91 از جنبه شخصی و کیفری اعلام رضایت نموده است اما دادگاه ضمن رد انکار متهم در این قسمت و با ملاحظه قرائن، شواهد و امارات موجود در پرونده بزهکاری او را محرز دانسته و به استناد ماده 88 ناظر بر ماده 63 و با رعایت ماده 105 قانون مجازات اسلامی وی را به تحمل یک صد ضربه تازیانه (حد شرعی زنای غیر محصن) محکوم می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دیوان عالی کشور م. ب..»; نظریه اقلیت: محکومیت متهم به حد زنا فاقد دلیل و بینه شرعی است و متهم در تمام مراحل دادرسی زنا را تکذیب کرده و امضاء ذیل یادداشت استنادی شاکیه توسط متهم اقرار شرعی محسوب نمی شود و صرف گواهی پزشکی دلیل بر انتساب زنا به متهم نیست چون شاکیه در دادگاه و در شکایت خود تصریح کرده که شخصاً به منزل متهم رفته...... دادنامه صادره در مورخه 1/8/91 به متهم ابلاغ که نامبرده طی لایحه تقدیمی به تاریخ 10/8/91 از آن تجدیدنظرخواهی نموده است. متقاضی در لایحه خود اجمالاً عنوان نموده در فرجه قانونی مبادرت به اعتراض به شرح زیر می نماید ب. ت. ب. عقدنامه ضمیمه شده اینجانب ر.ق. ازدواج نموده و مشغول زندگی هستیم ب. ت. ب. ازدواج و رضایت شاکیه و اینکه این محکومیت باعث خدشه دار شدن زندگی مان نباشد و خدای ناکرده زندگی آرام ما تبدیل به ناراحتی نگردد ... امیدوارم به زندگی تازه شروع شده ما توجه انسانی و مساعدت شود. پس از ارسال پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه (6) ارجاع شده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور ب. ت. ب. محتویات پرونده ن. ب. ا. آقای م.س. فرزند د. در واقع درخواست عفو و بخشودگی در مورد محکومیت خود به تحمل صد ضربه شلاق نموده که به تعبیر او زندگی مشترک با شاکیه (که با هم ازدواج کرده اند) خدشه و تبدیل به ناراحتی نشود. پرونده قابل طرح در این مرجع نیست و اعاده می گردد. محکوم ٌعلیه در صورت امکان و از طریق مقتضی نسبت به عفو مورد نظر متقاضی اقدام نماید. رییس شعبه 6 دیوان عالی کشور ـ مستشار عروجی ـ رامندی فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی عدم تأثیر ازدواج با شاکیه بعد از زنای غیر محصن در سقوط حد در تاریخ 3 بهمن 1391، دادنامه‌ای صادر شد که به شکایت شاکی علیه متهم به اتهام زنای به عنف و اکراه مربوط می‌شود. شاکی با ارائه گواهی پزشکی قانونی که تاییدکننده پارگی پرده بکارت است و همچنین یک دست‌نوشته از متهم که در آن به برداشتن بکارت شاکی اعتراف کرده، اتهام را مطرح نمود. متهم ضمن انکار ارتکاب زنا، روابط خود با شاکی را به قصد ازدواج توصیف کرد. دادگاه در تصمیم اکثریت خود، به دلیل عدم ارائه دلایل کافی از سوی شاکی و با استناد به اصل برائت، متهم را از اتهام زنای به عنف و اکراه تبرئه کرد. اما در خصوص زنای غیر محصن، ب. ت. ب. شواهد و اعترافات متهم، وی را به تحمل 100 ضربه شلاق محکوم نمود. نظریه اقلیت با انتقاد از عدم وجود دلیل کافی برای محکومیت متهم، بر این باور بود که گواهی پزشکی به تنهایی نمی‌تواند اثبات‌کننده زنا باشد. متهم پس از ابلاغ رای، درخواست تجدیدنظر کرد و ضمن اشاره به ازدواج با شاکی، خواستار عفو و بخشودگی شد. دیوان عالی کشور ب. ت. ب. درخواست عفو و زندگی مشترک متهم با شاکی، اعلام کرد که پرونده قابل طرح در این مرجع نیست و به متهم توصیه کرد از طرق مقتضی نسبت به عفو اقدام کند. تاریخ دادنامه قطعی: 1391/11/03 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: چنانچه فردی مرتکب زنای غیر محصن با دختری شود و بعدا با وی ازدواج کند، این امر فی نفسه مانع از محکومیت به حد زنا نمی‌باشد. رای خلاصه جریان پرونده حسب شکایت مورخه 16/3/91 شاکیه خانم ر.ق. 23 ساله علیه آقای م.س. فرزند د. متولد 1364 دایر بر ارتکاب زنای به عنف و اکراه نامبرده تحت تعقیب کیفری قرار گرفته است. پزشکی قانونی در تاریخ 16/3/91 شاکیه را مورد معاینه قرارداده پرده بکارت از نوع حلقوی توام با پارگی م. ب. که از زمان حدوث آن بیش از سه هفته می گذرد. شاکیه اظهار نموده شاهدی ندارم که انجام زنا را دیده باشد اما یک دست نوشته با امضا و اثر انگشت از نامبرده دارم که تایید کرده بکارت مرا برداشته و تعهد کرده تا دو سال آینده با من ازدواج نماید. ص 11 . متهم در تحقیقات دادگاه اظهار نموده اتهام را قبول ندارم با شاکیه مرتکب زنا نشده ام اما اینکه حدود یک سال با همدیگر دوستی و مراوده داشته ایم را قبول دارم. نوشته را قبول دارم که اثر انگشت زده ام اما متن آن را نخوانده، انگشت زده ام و اثر انگشت خودم م. ب. و امضا هم نموده ام. متهم در جلسه دادرسی اظهار نموده ارتکاب زنای به عنف و اکراه را قبول ندارم اما با هم دوست بودیم روابطی داشته ایم اما به قصد ازدواج بوده است اکنون هم بنا به ازدواج داریم شاکیه هم رضایت خود را اعلام کرده است. شعبه --- دادگاه کیفری استان پس از رسیدگی طی دادنامه شماره --- - 19/7/91 با اکثریت آراء به شرح آتی انشاء حکم نموده است: «رای دادگاه (اکثریت): در خصوص اتهام آقای م.س. فرزند د.، مجرد، ساکن... دایر بر ارتکاب زنای به عنف و اکراه با خانم ر.ق. فرزند م. نظر به جامع اوراق و محتویات پرونده و از آنجا که شاکیه در جهت اثبات ادعای خود مبنی بر اعمال عنف و اکراه توسط متهم دلائل و مدارک کافی و محکمه پسند ارائه نداده و دوستی و رفاقت با متهم حداقل به مدت یک سال را پذیرفته است و از طرف دیگر متهم در مراحل تحقیق و رسیدگی منکر انجام زنای به عنف و اکراه با شاکیه شده است و او نیز برقراری رابطه دوستی و رفت و آمد حداقل یک سال را با شاکیه پذیرفته و بیان کرده روابطمان به قصد ازدواج بوده است اما ارتکاب زنای به عنف و اکراه را منکر شده است. فلذا به لحاظ عدم کفایت دلیل که مثبت حصول علم و یقین بر بزهکاری متهم موصوف باشد و با تمسک به اصل برائت و به استناد بند الف ماده 177 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری حکم برائت نامبرده را از بزه زنای به عنف و اکراه صادر و اعلام می‌نماید. اما در خصوص اتهام دیگر متهم دایر بر ارتکاب زنای غیر محصن (بدون عنف و اکراه) با خانم ر.ق. نظر به شکایت مشارٌالیها، مفاد گواهی پزشکی قانونی موجود در پرونده که انجام زنا به معنای دخول با شاکیه را تایید کرده و خود م. ن. د. یادداشتی که توسط خانم ق. به دادگاه ارائه شده اقرار نموده که با مشارٌالیها رابطه داشته و پرده بکارت وی را برداشته است، هر چند شاکیه در جلسه ی مورخ 11/7/91 از جنبه شخصی و کیفری اعلام رضایت نموده است اما دادگاه ضمن رد انکار متهم در این قسمت و با ملاحظه قرائن، شواهد و امارات موجود در پرونده بزهکاری او را محرز دانسته و به استناد ماده 88 ناظر بر ماده 63 و با رعایت ماده 105 قانون مجازات اسلامی وی را به تحمل یک صد ضربه تازیانه (حد شرعی زنای غیر محصن) محکوم می‌نماید. رای صادره حضوری و ظرف 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دیوان عالی کشور م. ب..»; نظریه اقلیت: محکومیت متهم به حد زنا فاقد دلیل و بینه شرعی است و متهم در تمام مراحل دادرسی زنا را تکذیب کرده و امضا ذیل یادداشت استنادی شاکیه توسط متهم اقرار شرعی محسوب نمی شود و صرف گواهی پزشکی دلیل بر انتساب زنا به متهم نیست چون شاکیه در دادگاه و در شکایت خود تصریح کرده که شخصا به منزل متهم رفته...... دادنامه صادره در مورخه 1/8/91 به متهم ابلاغ که نامبرده طی لایحه تقدیمی به تاریخ 10/8/91 از آن تجدیدنظرخواهی نموده است. متقاضی در لایحه خود اجمالا عنوان نموده در فرجه قانونی مبادرت به اعتراض به شرح زیر می‌نماید ب. ت. ب. عقدنامه ضمیمه شده اینجانب ر.ق. ازدواج نموده و مشغول زندگی هستیم ب. ت. ب. ازدواج و رضایت شاکیه و اینکه این محکومیت باعث خدشه دار شدن زندگی مان نباشد و خدای ناکرده زندگی آرام ما تبدیل به ناراحتی نگردد... امیدوارم به زندگی تازه شروع شده ما توجه انسانی و مساعدت شود. پس از ارسال پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ( 6 ) ارجاع شده است. رای شعبه دیوان عالی کشور رییس شعبه --- دیوان عالی کشور - مستشار

موارد مرتبط 41

آرای مرتبط 24

نظریات مشورتی 13

مواد مرتبط 1

  • مبتنی بر از این صفحه ماده 105 — قانون مجازات اسلامی به استناد ماده 88 ناظر بر ماده 63 و با رعایت ماده 105 قانون مجازات اسلامی وی را به تحمل یک صد ضربه تازیانه (حد شرعی زنا

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین