فرجام‌خواهی از قرار رد دادخواست تأیید شده در دادگاه تجدیدنظر

رأی خلاصه جریان پرونده در تاریخ 20/1/90 خانم ….ر. به وکالت از طرف آقای ف.الف. به طرفیت خانم س.م. با وکالت بعدی آقای ح.الف. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق که در شعبه ششم دادگاه حقوقی شهرستان بجنورد ثبت و دادگاه پس از انجام اقدامات و رسیدگی های لازم سرانجام به موجب دادنامه شماره 1025- 91 مورخ 12/9/91 گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با شرایط مصرحه در آن صادر نموده است. دادنامه صادره در تاریخ 28/9/91 به وکیل ز. ا. ش. و نامبرده با تقدیم دادخواست نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نموده و سپس شعبه یاد شده به موجب دادنامه شماره 414-91 مورخ 22/12/91 به لحاظ عدم رفع نقص از طرف وکیل ت. ن. خ. در مهلت قانونی به استناد تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دادخواست ت. ن. خ. را صادر نموده که قرار صادره مورد تجدیدنظرخواهی وکیل زوجه قرار گرفته و شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره 261- 92 مورخ 21/3/92 اعتراض مطروحه را غیر وارد تشخیص و ضمن رد آن دادنامه معترض عنه را تأیید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 28/3/92 به وکیل ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 12/4/92 با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه فوق الذکر و دادنامه بدوی متضمن گواهی عدم امکان سازش فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. رأی شعبه دیوان عالی کشور اولاً: در خصوص فرجام خواهی آقای ح.الف. به وکالت از طرف خانم س.م. نسبت به دادنامه شماره 261-92 مورخ 21/3/92 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی که بر تأیید قرار رد دادخواست تجدیدنظر شماره 414-91 مورخ 22/12/91 صادره از شعبه ششم دادگاه حقوقی شهرستان بجنورد صادر گردیده است ب. ت. ب. محتویات پرونده و قطع نظر از صحت و سقم اعتراض مطروحه نظر به این که دادنـامه فـرجام خواسته که در مقـام تجـدیدنظرخواهی نسبت به قرار رد دادخواست تجدیدنظر صادره از دادگاه بدوی اصدار یافته جزو آرای قابل فرجام مصرحه در بند ب ماده 368 قانون آیین دادرسی مدنی محسوب نبوده و قابلیت رسیدگی در دیوان عالی کشور را ندارد بنابراین و به لحاظ غیر قابل فرجام بودن دادنامه فرجام خواسته قرار رد درخواست فرجامی ف. خ. صادر و اعلام می گردد. ثانیاً: در خصوص فرجام خواهی وکیل ف. خ. نسبت به دادنامه شماره 25-91 مورخ 12/9/91 شعبه ششم دادگاه حقوقی شهرستان بجنورد متضمن گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به خواسته زوج فرجام خوانده ب. ت. ب. محتویات پرونده نظر به این که دادنامه فرجام خواسته فوق الذکر در تاریخ 28/9/91 به وکیل ف. خ. که حسب مندرجات وکالت نامه پیوست پرونده حق اقدام در مراحل تجدیدنظر و فرجام را داشته ابلاغ گردیده و نامبرده در تاریخ 12/4/92 با تقدیم دادخواست نسبت به آن فرجام خواهی نموده که خارج از مهلت قانونی مقرر در ماده 397 قانون آیین دادرسی مدنی محسوب می گردد بنابراین دادخواست فرجامی وکیل ف. خ. ب. لحاظ تقدیم آن در خارج از مهلت قانونی قابلیت استماع و رسیدگی در دیوان عالی کشور را نداشته و پرونده به دادگاه محترم صادر کننده دادنامه فرجام خواسته ارسال می گردد تا در اجرای قسمت اخیر ماده 383 قانون آیین دادرسی مدنی به تکلیف قانونی خود عمل نماید مقرر می دارد پرونده از موجودی کسر و به مرجع ذی ربط اعاده تا نسبت به ارسال پرونده به دادگاه محترم صادر کننده رأی فرجام خواسته اقدام نمایند رئیس شعبه 8 دیوان عالی کشور- مستشاران عباسیان - ناصح - اللهیاری فهرست خلاصه جریان پرونده شعبه دیوان عالی کشور نقد رأی فرجام خواهی از قرار رد دادخواست تأیید شده در دادگاه تجدیدنظر در تاریخ 20 فروردین 1390، دادخواستی به منظور صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به طرفیت ی. ا. ط. ثبت گردید. پس از انجام مراحل رسیدگی، دادگاه در تاریخ 12 شهریور 1391، گواهی عدم امکان سازش را صادر نمود. درخواست تجدیدنظر نسبت به این تصمیم از سوی وکیل طرف مقابل مطرح شد، اما به دلیل عدم رفع نقص در مهلت قانونی، این درخواست رد گردید. این قرار در تاریخ 21 اسفند 1392 در دادگاه تجدیدنظر تایید شد. پس از ابلاغ رای، وکیل طرف مقابل در تاریخ 12 فروردین 1392 اقدام به فرجام‌خواهی نسبت به دادنامه‌های پیشین نمود. دیوان عالی کشور در بررسی فرجام‌خواهی اعلام کرد که دادنامه‌های مورد اعتراض به دلیل عدم قابلیت فرجام‌خواهی و همچنین تقدیم خارج از مهلت قانونی، قابلیت رسیدگی ندارند. در نتیجه، پرونده به مرجع صادرکننده رای فرجام‌خواسته ارسال گردید تا به تکالیف قانونی خود عمل نماید. این تصمیم بر اساس مواد 368 و 397 قانون آیین دادرسی مدنی اتخاذ گردیده است. تاریخ دادنامه قطعی: 1392/07/08 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: رایی که در مقام تجدیدنظرخواهی نسبت به قرار رد دادخواست تجدیدنظر صادر شده جزو آرای قابل فرجام مصرح در قانون آیین دادرسی مدنی نبوده و قابلیت رسیدگی در دیوان عالی کشور را ندارد. رای خلاصه جریان پرونده در تاریخ 20/1/90 خانم ….ر. به وکالت از طرف آقای ف.الف. به طرفیت خانم س.م. با وکالت بعدی آقای ح.الف. دادخواستی به خواسته صدور گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق که در شعبه ششم دادگاه حقوقی شهرستان بجنورد ثبت و دادگاه پس از انجام اقدامات و رسیدگی های لازم سرانجام به موجب دادنامه شماره --- - 91 مورخ 12/9/91 گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق با شرایط مصرحه در آن صادر نموده است. دادنامه صادره در تاریخ 28/9/91 به وکیل ز. ا. ش. و نامبرده با تقدیم دادخواست نسبت به آن تجدیدنظرخواهی نموده و سپس شعبه یاد شده به موجب دادنامه شماره --- - 91 مورخ 22/12/91 به لحاظ عدم رفع نقص از طرف وکیل ت. ن. خ. در مهلت قانونی به استناد تبصره 2 ماده 339 قانون آیین دادرسی مدنی قرار رد دادخواست ت. ن. خ. را صادر نموده که قرار صادره مورد تجدیدنظرخواهی وکیل زوجه قرار گرفته و شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی به موضوع رسیدگی و طی دادنامه شماره --- - 92 مورخ 21/3/92 اعتراض مطروحه را غیر وارد تشخیص و ضمن رد آن دادنامه معترض عنه را تایید نموده است. دادنامه اخیرالذکر در تاریخ 28/3/92 به وکیل ز. ا. ش. و نامبرده در تاریخ 12/4/92 با تقدیم دادخواست نسبت به دادنامه فوق الذکر و دادنامه بدوی متضمن گواهی عدم امکان سازش فرجام خواهی نموده که پس از طی تشریفات قانونی و وصول پرونده به دیوان عالی کشور جهت رسیدگی به این شعبه ارجاع گردیده است. رای شعبه دیوان عالی کشور اولا: در خصوص فرجام خواهی آقای ح.الف. به وکالت از طرف خانم س.م. نسبت به دادنامه شماره --- - 92 مورخ 21/3/92 شعبه اول دادگاه تجدیدنظر استان خراسان شمالی که بر تایید قرار رد دادخواست تجدیدنظر شماره 414 - 91 مورخ 22/12/91 صادره از شعبه ششم دادگاه حقوقی شهرستان بجنورد صادر گردیده است ب. ت. ب. محتویات پرونده و قطع نظر از صحت و سقم اعتراض مطروحه نظر به این که دادنامه فرجام خواسته که در مقام تجدیدنظرخواهی نسبت به قرار رد دادخواست تجدیدنظر صادره از دادگاه بدوی اصدار یافته جزو آرای قابل فرجام مصرحه در بند ب ماده 368 قانون آیین دادرسی مدنی محسوب نبوده و قابلیت رسیدگی در دیوان عالی کشور را ندارد بنابراین و به لحاظ غیر قابل فرجام بودن دادنامه فرجام خواسته قرار رد درخواست فرجامی ف. خ. صادر و اعلام می‌گردد. ثانیا: در خصوص فرجام خواهی وکیل ف. خ. نسبت به دادنامه شماره --- - 91 مورخ 12/9/91 شعبه ششم دادگاه حقوقی شهرستان بجنورد متضمن گواهی عدم امکان سازش جهت اجرای صیغه طلاق به خواسته زوج فرجام خوانده ب. ت. ب. محتویات پرونده نظر به این که دادنامه فرجام خواسته فوق الذکر در تاریخ 28/9/91 به وکیل ف. خ. که حسب مندرجات وکالت نامه پیوست پرونده حق اقدام در مراحل تجدیدنظر و فرجام را داشته ابلاغ گردیده و نامبرده در تاریخ 12/4/92 با تقدیم دادخواست نسبت به آن فرجام خواهی نموده که خارج از مهلت قانونی مقرر در ماده 397 قانون آیین دادرسی مدنی محسوب می‌گردد بنابراین دادخواست فرجامی وکیل ف. خ. ب. لحاظ تقدیم آن در خارج از مهلت قانونی قابلیت استماع و رسیدگی در دیوان عالی کشور را نداشته و پرونده به دادگاه محترم صادر کننده دادنامه فرجام خواسته ارسال می‌گردد تا در اجرای قسمت اخیر ماده 383 قانون آیین دادرسی مدنی به تکلیف قانونی خود عمل نماید مقرر می‌دارد پرونده از موجودی کسر و به مرجع ذی ربط اعاده تا نسبت به ارسال پرونده به دادگاه محترم صادر کننده رای فرجام خواسته اقدام نمایند رئیس شعبه --- دیوان عالی کشور- مستشاران