دعوای الزام به ایفای تعهد — نکته

لازم به توضیح است در این حالت خوانده حق درخواست صدور اجرائیه را ندارد و صدور اجرائیه صرفاً با درخواست خواهان محکوم له امکان پذیر است، اما اجرای حکم منوط به پرداخت حقوق خوانده است. ۱۰ - عوامل معاف کننده یا رافع مسئولیت علت خارجی علت خارجی به دلالت مواد ۲۲۷ و ۲۲۹ قانون مدنی دو گونه دارد: ۱-۱۰- قوه قاهره یا فورس ماژور میتواند توجیه کننده عدم انجام تعهد باشد؛ مثل اعتصاب بیماری سخت و شدید متعهد در مواقعی که تعهد بالمباشره است، جنگ ،سیل زلزله طوفان و تحریم در مواقعی که پس از انعقاد قرارداد حادث شده باشد. نکته ۱ قوه قاهره یا فعل متعهد له یا شخص ثالث باید سه شرط داشته باشد خارجی باشد خارج از کنترل و اقتدار متعهد باشد؛ غیر قابل دفع باشد؛ و غیر قابل پیش بینی باشد. نکته ۲ وضعیت عقد در مواجه با علت خارجی به نظر با وحدت ملاک از مواد ۲۲۷، ۲۲۹ و ۳۸۷ قانون مدنی باید گفت در صورتی که عقد به واسطه علت خارجی اعم از قوه قاهره یا فعل متعهد له یا شخص ثالث غیر قابل اجرا باشد باید عقد را منفسخ دانست نه باطل بنابراین باید قواعد و احکام انفساخ را جهت بازگشت عوضین بر آن بار کرد نه قواعد بطلان. لازم به توضیح است، قانونگذار در مواد ۲۲۷ و ۲۲۹ قانون مدنی صرفاً به احکام مربوط به روابط طرفین اشاره کرده و در خصوص وضعیت معامله هیچ صحبتی نکرده است و بهتر بود وضعیت معامله را نیز روشن می نمود. اما به هر تقدیر انفساخ» نزدیک ترین وضعیت به این حالت است. نکته : حالتهای مختلف در قسمت فسخ معامله به جهت خیار تعذر تسلیم آمده است. ۱۱ - منظور از ناتوانی عارضی چیست؟ از بین رفتن قدرت انجام تعهد پس از انعقاد عقد را ناتوانی عارضی میگویند. ۱-۱۱- اگر قدرت بر انجام تعهد به طور دائم از بین برود عقد منفسخ می شود مستنبط از ماده ۳۸۷ قانون مدنی - ضمان معاوضی -۲-۱۱- موقت از بین رفته باشد و تعهد وحدت مطلوب ۳-۱۱- تعدد مطلوب باشد متعهد له خیار تعذر تسلیم دارد. نکته ۱ اگر تعهد به صورت شرط ضمن عقد بوده باشد و اجرای آن ممتنع گردد، خواهان صرفاً مطابق ماده ۲۴۰ قانون مدنی حق فسخ عقد را دارد. نکته ۲ اگر قدرت بر انجام تعهد از همان ابتدای عقد وجود نداشته باشد عقد باطل