شرط کاهش دهنده مسئولیت — ب شرط عدم مسئولیت در این نوع

الف) شرط محدود کننده مسئولیت در این نوع از شرط که خود نوعی وجه التزام نیز می توان تلقی شود متعهد ملزم میشود در صورت تخلف از اجرای تعهد تا مبلغ معینی مثلاً تا ۱۰ میلیون یا تا ۱۰ از کل قرارداد را به عنوان خسارت بپردازد. در این حالت مطالبه مبلغ بیشتر فاقد مبنای حقوقی است. ب شرط عدم مسئولیت در این نوع از شرط در قرارداد آورده میشود چنانچه خسارتی به بار آید متعهد در هیچ صورتی مسئول جبران آن نخواهد بود. مثلاً مالک مال اصرار دارد امین مال وی را قبول کند و امین نیز با این شرط که مسئول ضرر احتمالی نباشد آن را قبول نماید. این شرط بر طبق اصل حاکمیت اراده یا اصل آزادی قراردادی صحیح است، مگر در سه حالت الف) تقصیر عمدی؛ ب) خسارت و صدمه های بدنی ( ج) لطمه به حیثیت، شرافت و آبرو. مواد ۲۱۹، ۲۲۱، ۲۲۶، ۲۲۷، ۲۲۹ و ۲۳۰ قانون مدنی و مواد ۵۱۵ و ۵۲۰ قانون آیین قاعدة تسبیب؛ لا ضرر و لاضرار اصل جبران کامل خسارت لزوم جبران خسارت متضرر