طبق با چه شرایطی یک شخص می تواند علیه امین طرح دعوا

طبق با چه شرایطی یک شخص می تواند علیه امین طرح دعوا کند و این که در واقع وقتی که مالی را در اختیار امین قرار می دهند و او عدوانا از تصرف مالک خارج نمی کند و بلکه تصرف با اجازه مالک م. ب. در واقع اینجا تصرف عدوانی محقق نشده است و شرط خارج کردن مال به صورت عدوانی از تصرف مالک مفقود است و این عمل تصرف عدوانی نیست. اینجا طبق اصل کلی ماده ۶۱۶ قانون مدنی در حکم غصب است و اگر شخصی مالی را به دیگری بدهد و قرار بر این باشد که مال را مسترد کند و او مال را مسترد نکند ید امانی او به ید ضمانی تبدیل میشود و باید دعوای خلع ید مطرح کند. پس به نظر می آید که موضوع ماده ۱۷۱ قانون آیین دادرسی مدنی، تصرف عدوانی نیست چون مالک خود مال را در اختیار منصرف گذاشته است. در تصرف عدوانی شرط است که آن مال را بدون اجازه و بدون رضایت از اختیار مالک خارج کرده باشد. شاید خواهان ادعا کند که چون از اجازه و رضایت عدول کرده است و خوانده مال را در اختیار خود نگه داشته و از اختیار مالک خارج کرده است، که به نظر می رسد این تفسیر صحیح نیست و شرط سوم که عدوانی بودن است محقق نشده است. قانونگذار به لحاظ شرایطی که با خواندن مذاکرات مجلس به دست می آید در حمایت از یک سری افراد که خدمه و سرایدار و غیره داشتند و نمیخواستند مراحل دعوای خلع ید را طی کنند این ماده قانون را در نظر گرفته است و علیرغم اینکه این عمل تصرف عدوانی نیست، بیان کرده که این عمل را هم با رعایت این شرایط تصرف عدوانی تلقی کنید. یعنی تصرف عدوانی به معنای واقعی نمی باشد ولی محاکم باید تعبدا از قانونگذار آن را تصرف عدوانی تلقی کنند. حال این موضوع چه شرایطی دارد؟ ۱- اثبات رابطه امانی مابین خواهان و خوانده، مثلا خوانده سرایدار یا پرستار یا راننده یا محافظ خواهان می بود . ۲ - ارسال اظهار نامه شرط دیگر است. ارسال اظهارنامه طریقیت ندارد و ارسال اظهارنامه موضوعیت دارد. چون یک امر استثنائی است. موضوع تصرف عدوانی خود استثنا م. ب. و اینکه امین را با اظهارنامه بتوان از تصرف در مال خارج کرد، یک امر استثنائی است و امتیاز برای خواهان م. ب.. اینجا اظهارنامه موضوعیت دارد و با عمل دیگری نمی توان همان نتیجه را به دست آورد. مثلا خواهان نامه سفارشی بفرستد و در آن اعلام کند که خوانده ظرف ده روز باید رفع تصرف نماید و به این نامه سفارشی در دادگاه استناد کند که با این ارسال نامه و ابلاغ به خوانده نمی تواند نتیجه ای را که از ارسال اظهارنامه می توانست در طرح دعوی بگیرد، حاصل نماید. چون در ماده مذکور اظهارنامه» آمده و رکن چهارم از ارکان دعوای تصرف عدوانی غیر منقول بودن مال موضوع دعوا م. ب.. که این شرط در بیان شده است. بنابراین برای اینکه تصرف متصرف عدوانی، مشمول تصرف عدوانی گردد لازم است که مال موضوع تصرف غیر منقول باشد. در نتیجه اگر به عنوان مثال امید به صورت عدوانی، خودروی تارای اکبر را از تصرف ایشان خارج نموده باشد و خود متصرف خودروی تارا گردد، ب. ت. ب. ماده ۱۵۸ قانون آیین دادرسی مدنی، تصرف عدوانی صدق نخواهد کرد. زیرا مال موضوع تصرف منقول بوده و مورد حمایت قانونگدار نمی باشد. البته در این خصوص بعضی از قضات این دعوا را قابل پذیرش دانسته اما رویه غالب بر این است که این دعوا که در خصوص اموال منقول باشد قابل استناد نیست. زیرا به تصریح مال موضوع تصرف عدوانی، باید غیر منقول باشد و در این خصوص به نظریه اداره حقوقی به شرح ذیل که مرتبط با این موضوع می باشد، اشاره می شود.