Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

دکترین

مطالعه تطبیقی واژه «تعهد» در ماده 183 قانون مدنی ایران و سایر نظام های حقوقی معاصر

سبدِ من

#قانون_مدنی #تعهد #حقوق #منبع #رجوع #تراضی #ضمان #قوانین #کنوانسیون #عرصه #تعهد_قراردادی #پیمان #عقود #فقه #توافق

صفحات: ۶۹ - ۹۳
مطالعه تطبیقی واژه «تعهد» در ماده 183 قانون مدنی ایران و سایر نظام های حقوقی معاصر نویسندگان: حسن پاشازاده بابک بابازاده منبع: قضاوت سال 16 بهار 1395 شماره 85 چکیده با رجوع به مواد قانون مدنی و بررسی مبانی قراردادها در نظام حقوقی ایران، واژه «تعهد» در ماده 183 قانون مدنی ایران به معنی «تراضی الزام آور» می باشد؛ لذا محدود کردن معنای «تعهد» به عقود عهدی، دارای آثاری است که نظام حقوق قراردادی را در عمل با مشکل مواجه می سازد. با مطالعه در فقه اسلامی و ملاحظه دیدگاه فقها در خصوص واژه «تعهد» و واژگان معادل آن، مثل «الزام و التزام»، «تکلیف» و «ضمان»، ملاحظه می گردد که از واژه «تعهد» (که محصول فقه رومی است) در فقه اسلامی در محدوده معنی «الزام آور بودن توافق اشخاص» بحث شده است. با مراجعه به قوانین کشورهای اروپایی و سایر نظام های حقوقی و کنوانسیون های مربوطه در عرصه بین الملل، ملاحظه می گردد که آنچه در دنیای کنونی در بحث عقود و تعهدات، مورد پذیرش است الزام آور بودن توافق اشخاص در قالب عقود است؛ در واقع، توافق حاصله به هر طریق، برای اشخاص الزام آور بوده و جدای از شکل آن، اشخاص به دلیل این که با یکدیگر معامله کرده اند و این معامله (Bargain) برای آنها ایجاد الزام و تعهد قراردادی می نماید، آنها را به پیمان منعقده پای بند می سازد. تعارض دیدگاه نظام حقوقی سنتی ایران در قراردادها، با «حقوق تعهدات» در نظام حقوقی سنتی رومی موجب دیدگاه هایی شده است که همان دیدگاه ها خود در عمل موجب بروز مشکلات اساسی در نظام حقوق قراردادها شده است. Comparative Study on The Term »Obligation« Under Article 183 of Iranian Civil Code and Other Contemporary Legal Systems According to the relevant articles of Iranian Civil Code and legal basis of contracts in Iraniann legal system, the term “obligation” in article 183 of Iranian Civil Code means “binding agreement”. Thus if one limit the meaning of obligation to certain catigories of contracts, there will be many problems in practice. Reviewing and study of Islamic law and consideration of opinions of Islamic lawyers on the term “obligation” and equvilant terms such as duty, burden and liability shows that this term is derived from Roman law. However in Islamic law it has been considered as binding agreement of the parties. Studying and consideration of laws of European contries and other legal systems and concerned conventions in international arena shows that the agreed point is that the agreement between the parties are binding. Thus when the parties enter into a contract they bound themselves to their agreements. The conflict of opinions in Iranian traditional legal system on the contracts with law of obligations in Roman traditional legal system resulted in basic problems for legal system of contracts.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 35

آرای مرتبط 14

نشست‌های قضایی 2

مواد مرتبط 1

  • استناد از این صفحه ماده 183 — قانون مدنی ماده 183 قانون مدنی ایران و سایر نظام های حقوقی معاصر نویسندگان: حسن پاشاز

دکترین 17

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین