Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نشست قضایی

مسوولیت کیفری مدیر مدرسه در صورت ایراد صدمه عمدی از سوی طفل 14 ساله در حیاط مدرسه نسبت به طفل دیگر

سبدِ من

#مدیر_مدرسه #مدرسه #طفل #جنایت #مجازات #نظارت #دیه #معاون_مدرسه #اکثریت #صدمه_بدنی #مسئولیت_کیفری #کودک #مسئولیت_مدنی #اقلیت #تسبیب #مرتکب #نظارت_بر #صورتجلسه #کارشناس #هیئت #تعهد #قضات #نام #مباشر_جرم #معاونت_در_جرم #صغیر_غیرممیز #رابطه_سببیت #مسئولیت_ناشی_از_فعل_غیر #صغیر_ممیز #عاقله #قانون_آیین_دادرسی_کیفری #دانش #مدیر #صورت #زمان #پسر #اتهام #ترک‌فعل #قضایی #استان #مکان #نظریه #احراز

خلاصه

یک دانش‌آموز ۱۴ ساله در حیاط مدرسه به طور عمدی به دانش‌آموز دیگری صدمه می‌زند و این پرسش مطرح می‌شود که آیا مدیر یا معاون مدرسه مسئولیت کیفری دارند یا خیر. نظر اکثریت بر این است که به دلیل عمدی بودن جرم و فقدان رابطه استنادی، مسئولیتی متوجه مدیر نیست. نتیجه این شد که مدیران مدرسه در این فرض مسئولیت کیفری ندارند.

اصلِ حقوقی: در صورت ارتکاب صدمه عمدی از سوی دانش‌آموز، به دلیل عدم وجود رابطه استنادی و عمدی بودن جنایت، مسئولیتی متوجه مدیر یا معاون مدرسه نخواهد بود.

مستند: ماده 7 قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339، مواد 2، 5، 526 و 529 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392

کلیدواژه‌ها: مسئولیت کیفری، مدیر مدرسه، صدمه عمدی، تقصیر، تسبیب

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
مسوولیت کیفری مدیر مدرسه در صورت ایراد صدمه عمدی از سوی طفل 14 ساله در حیاط مدرسه نسبت به طفل دیگر خ. م.: در نشست قضایی که در تاریخ 4 آبان 1398 در استان یزد برگزار شد، موضوع مسئولیت کیفری مدیر مدرسه در صورت ایجاد صدمه عمدی توسط یک کودک 14 ساله به کودک دیگری در حیاط مدرسه مورد بررسی قرار گرفت. سوال مطرح شده این بود که آیا مدیر یا معاون مدرسه در صورت قصور مسئولیتی خواهند داشت یا خیر. نظر اکثریت هیات عالی، بر اساس ماده 7 قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 و مواد 2، 5 و 529 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، این است که ب. ت. ب. عمدی بودن جنایت و عدم وجود رابطه استنادی بین رفتار مدیر و جنایت، مسئولیتی متوجه آنان نیست. در مقابل، نظر اقلیت با استناد به ماده 526 قانون مجازات اسلامی و ب. ت. ب. وظایف نظارتی مدیر و معاون در زمان زنگ تفریح، بر این باور است که در صورت قصور در نظارت، اتهام تسبیب در ایجاد صدمه بدنی عمدی متوجه آنان خواهد بود. این نظر بر این اساس استوار است که مسئولیت مدیر ناشی از ترک فعل وی در عدم نظارت بر فعالیت‌های دانش‌آموزان م. ب.. صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1398/08/04 برگزار شده توسط: استان یزد/ شهر یزد
موضوع
مسئولیت کیفری مدیر مدرسه در صورت ایراد صدمه عمدی از سوی طفل 14 ساله در حیاط مدرسه نسبت به طفل دیگر
پرسش
چنانچه طفل 14 ساله مذکر در حیاط مدرسه و در زمان زنگ تفریح به طور عمدی طفل دیگری را مورد صدمه بدنی قرار دهد، آیا مسئولیتی متوجه مدیر یا معاون مدرسه (ب. ت. ب. طفل بودن مرتکب و زمان و مکان حادثه) در فرض قصور ایشان م. ب. یا خیر؟ به عبارت دیگر با عنایت به اینکه حادثه عمدی بوده است، آیا اساساً نیازی به تعیین تقصیر نامبردگان از سوی کارشناس حوادث م. ب. یا خیر؟ در صورت مثبت بودن پاسخ، اتهام ایشان چه می‌باشد؟
نظر هیئت عالی
مسئولین مدرسه تنها در حدود ماده 7 قانون مسئولیت مدنی مصوب 1339 یعنی تقصیر در نگهداری و مراقبت از طفل و با لحاظ مواد 5 و2 و 529 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 بمعنی وجود رابطه استنادی بین تقصیر یاد شده و جنایت حاصله، مسئولیت در پرداخت دیه خواهند داشت و در فرض سوال ب. ت. ب. عمدی بودن جنایت و شرایط آن بنظر رابطه استناد بین جنایت مربوطه با رفتار و تعهد اولیای مدرسه وجود ندارد و لذا نظریه اکثریت قضات دادگستری شهرستان یزد در نتیجه مورد تأیید است.
نظر اکثریت
مسئولیت پرداخت دیه معلول عواملی است که در وقوع جنایت موثر باشند. عوامل موثر، یا مباشرند یا سبب (آنچه که از وجودش وجود و از عدمش، عدم لازم آید) از سویی عواملی در جنایت غیرموثرند که «شرط» نام دارند و شرط چیزی است که از وجودش، وجودی لازم نمی آید ولی نبودنش عدم را در پی دارد. گاهی شرط، حالت «مانع» دارد و آن حالتی است که نبود مانع برای موضوع شرط است، و در فرض سوال، حضور ناظم مدرسه و ممانعت نمودن وی از درگیری، نهایتاً می‌تواند شرط «عدم مانع» باشد. به عبارتی در فرض سوال، یک مباشر جرم وجود دارد که همان پسر 14 ساله است (عامل موثر) و یک مانع (ناظم) که این مانع هم کامل نیست، چرا که حتی در صورت حضور ناظم هم نمی توان مطمئن بود که درگیری واقع نمی گردید.(به عبارت دقیق تر ناظم مدرسه شرط یا مانع هم نیست.) از سویی حتی اگر هم ناظم مدرسه در محل حاضر بود و حتی پسر 14 ساله را تحریک و تشویق به درگیری و زدن می نمود، نهایتاً وفق ماده 128 قانون مجازات اسلامی مسئولیت وی معادل معاونت در جرم می بود و معاون مسئولیتی در پرداخت دیه نداشته و ندارد، حال که ناظم اصلاً در محل حاضر نبوده به طریق اولی مسئولیتی در پرداخت دیه نداشته و ندارد. ماده 295 قانون مجازات اسلامی نیز استناد مسئولیت ناشی از ترک فعل را منوط به توانایی نموده است که در ما نحن فیه نه تنها توانایی محرز نیست بلکه پسر 14 ساله خودش به عنوان انسانی ممیز مسئول رفتار خود م. ب. و به عبارت دیگر ماده 295 نسبت به فرض سوال انصراف دارد. نتیجه اینکه استناد جنایت ناشی از علّت یا سبب م. ب. (ماده 492 قانون مجازات اسلامی) و شرط امری است که تقصیر علت یا سبب موقوف بر وجود آن است ولیکن خود آن مدخلیتی در علت جنایت نداشته و در آن بی تأثیر است و هیچگاه جنایت محصول شرط نیست اگرچه همراه و در کنار علّت یا سبب قرار داشته باشد. اگر ضارب صغیر غیرممیز می بود می توان بر اساس مستنداتی که در نظر مخالف وجود دارد ناظم مدرسه را مسئول شناخت، آن هم به دلیل احراز رابطه سببیت (مسئولیت ناشی از فعل غیر) و اگر ضارب صغیر ممیز باشد (پسر 14 ساله فرض سوال) به دلیل احراز رابطه علیت (وجود مباشر مسئول) مسئولیت پرداخت دیه به عهده عاقله وی م. ب..
نظر اقلیت
ب. ت. ب. اینکه: 1- مرتکب طفل م. ب. (زیر 15 سال و مورد پذیرش در قانون آئین دادرسی کیفری)، 2- مکان درگیری وسط حیاط مدرسه می‌باشد، 3- زمان درگیری زنگ تفریح و 4- حسب آئین نامه تکالیف مدیر و معاون مدرسه، بچه ها به نامبردگان سپرده می‌شوند و ایشان باید به فعالیت های بچه ها در زمان زنگ تفریح نظارت داشته باشند؛ فلذا چنانچه مدیر یا معاون مدرسه در وظیفه خود که حسب قانون بر عهده ایشان قرار گرفته، قصور داشته باشند و بر فعالیت های بچه ها در زمان های آزاد، نظارت نداشته باشند، حسب مورد و بر اساس نظریه کارشناس، تعیین تقصیر می گردند؛ لیکن در خصوص افراد 15 تا 18 سال که قانوناً بالغ محسوب می‌شوند، در موارد عمدی، دیگر مسئولیتی متوجه مدیر یا معاون نخواهد بود، هم چنین است در صورتی که مدیر یا معاون نظارت داشته باشند لیکن حادثه عمدی به شرح فوق اتفاق بیفتد، ب. ت. ب. عدم قصور ایشان، اتهامی هم متوجه شان نخواهد بود؛ فلذا ب. ت. ب. جمیع جهات فوق و با عنایت به ماده 526 قانون مجازات اسلامی و اینکه بخشی از عمد طفل می‌تواند ناشی از قصور مدیر یا معاون باشد؛ لذا اتهام ایشان تسبیب در ایراد صدمه بدنی عمدی (به میزان تقصیر تعیینی) خواهد بود؛ ضمن اینکه مسئولیت مدیر ناشی از ترک فعل وی (عدم نظارت) م. ب. و توانایی مدیر مدرسه بر این امر مفروض م. ب. و صِرف تعداد زیاد دانش آموزان، دلیلی بر عدم توانایی نامبرده در نظارت نمی‌باشد، چنان که وی می‌تواند با تعیین چند معاون، نظارت خود را تسهیل بخشد.

موارد مرتبط 111

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 31

نشست‌های قضایی 30

مواد مرتبط 6

مقرراتِ مرتبط 2

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین