Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home
حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.

انطباق دقیق این متن با متن رسمی هنوز به‌طور ۱۰۰٪ کنترل نشده.

نظریهٔ مشورتی

بررسی امکان صدور حکم غیابی علیه خوانده غایب با رعایت قواعد ناظر به سوگند

سبدِ من

#حکم_غیابی #سوگند #ناظر #اتیان_سوگند #واخواهی #ابلاغ_قانونی #انکار #قانون_مدنی #ابلاغ #رسیدگی #جلسه_دادرسی #اخطار #ابلاغ_واقعی #رای_صادره #شورای_حل_اختلاف #رای_غیابی #صورتجلسه #محکوم‌علیه #اکثریت #رد_سوگند #کلیه_حقوق #وقت_رسیدگی #نقض_رأی #اداره_کل #اقلیت #گواه #سوگند_منکر #جواز #مستند #رای_حضوری #شوراها #غایب #غیابی #آیین_دادرسی #منکر #صورت #انقلاب #صدور‌رای #تصمیم #احراز #اطلاع #تأیید #نکول #اختصاص

پرسش و پاسخِ کوتاه

پرسش: آیا امکان صدور حکم غیابی علیه خوانده غایب با رعایت قواعد ناظر به سوگند وجود دارد؟

پاسخ: در صورت ابلاغ قانونی اخطاریه، خوانده غایب منکر و ناکل تلقی شده و با رد سوگند به خواهان، صدور حکم غیابی متصور است.

به زبانِ ساده

پرسش این است که اگر خوانده حاضر نشود و دلیلی جز سوگند در دست نباشد، آیا می‌توان بر پایه سوگند خواهان حکم غیابی داد. نظر اکثریت امکان آن را می‌پذیرد، مشروط بر اینکه دعوت به سوگند و ابلاغ قانونی رعایت شده باشد؛ متن موجود پاسخ کامل پرسش مربوط به واخواهی را نشان نمی‌دهد.

چه کسی: نشست قضایی استان خراسان جنوبی، شهر بیرجند؛ خواهان و خوانده غایب طرف‌های فرض مطرح‌شده‌اند.

چگونه: پرسش درباره امکان حکم غیابی بر اساس سوگند در نشست بررسی شد؛ نظر اکثریت با استناد به ماده ۲۸۶، صدور چنین حکمی را با رعایت دعوت و ابلاغ قانونی ممکن دانست.

چرا مهم است: این نظر برای دادگاه‌ها و وکلایی که در دعوای فاقد بینه با خوانده غایب و درخواست سوگند روبه‌رو هستند، مفید است.

قوانینِ مرتبط: مواد ۱۳۲۵ به بعد و ۱۳۳۱ قانون مدنی؛ مواد ۲۷۲ و ۲۸۶ قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی.

مفاهیمِ حقوقی: حکم غیابی، سوگند، بینه، منکر، ناکل، ابلاغ قانونی، واخواهی

پرسش‌هایی که این متن پاسخ می‌دهد

آیا می‌توان در نبود خوانده و با رعایت تشریفات سوگند، حکم غیابی صادر کرد؟

بنا بر نظر اکثریت، بله؛ اگر خوانده برای ادای سوگند دعوت شده و اخطاریه‌ها به‌طور قانونی ابلاغ شده باشد، می‌توان او را منکر و ناکل تلقی کرد و بر پایه سوگند خواهان تصمیم گرفت.

اگر محکوم‌علیه غیابی واخواهی کند، تکلیف دادگاه درباره سوگند چیست؟

نامطمئن؛ ادامه متن در سند ارائه‌شده موجود نیست.

کلیدواژه‌ها: حکم غیابی، اتیان سوگند، خوانده غایب، ناکل، آیین دادرسی مدنی

متنِ زیر هنوز به‌وسیلهٔ کارشناس مرور و تأیید نشده است.

مقدمه
بررسی امکان صدور حکم غیابی علیه خوانده غایب با رعایت قواعد ناظر به سوگند صورتجلسه نشست قضایی تاریخ برگزاری: 1402/07/20 برگزار شده توسط: استان خراسان جنوبی/ شهر بیرجند
موضوع
بررسی امکان صدور حکم غیابی علیه خوانده غایب با رعایت قواعد ناظر به سوگند
پرسش
با عنایت به حکم مقرّر در ماده 1325 به بعد قانون مدنی و ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی که در صورت عدم وجود بینه، به خواهان حق داده است که تقاضای اتیان سوگند خوانده منکر را بنماید. اولاً آیا امکان صدور رای غیابی بر اساس سوگند مدعی که به جهت عدم حضور خوانده و ناکل تلقی شدن وی به نامبرده رد شده است، در چنین فرضی متصور است یا خیر؟ (آیا می توان خوانده غایب را منکر دانست؟) ثانیاً در فرض امکان صدور رای غیابی به استناد سوگند خواهان، با لحاظ حکم مقرّر در ماده 1331 قانون مدنی تکلیف دادگاه در فرض واخواهی محکومٌ علیه غیابی چیست؟ نظر هیات عالی ح نظر اکثریت بر اساس حکم مقرّر در ماده 286 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، امکان صدور حکم غیابی علیه خوانده غایب با رعایت قواعد ناظر به سوگند وجود دارد و چنان چه برابر ماده 286 قانون مزبور در مورد دعوت خوانده جهت اتیان سوگند اقدام شده باشد ولی ابلاغ اخطاریه ها قانونی بوده است، نامبرده می‌تواند از جانب دادگاه منکر و ناکل تلقی شده و با رد سوگند به خواهان، بر اساس سوگند وی اتخاذ تصمیم گردد. بدیهی است در این فرض، چنانچه خوانده اقدام به واخواهی از رای مزبور نماید از کلیه حقوق قانونی من جمله تعرّض به سوگند خواهان برخوردار بوده و در صورت احراز صحت ادعای و. م. ب. عدم اطلاع از وقت رسیدگی و درخواست سوگند خواهان، با اتخاذ ملاک از قسمت اخیر تبصره یک ماده 306 قانون آیین دادرسی مدنی، دادگاه مکلّف است نسبت به رسیدگی به ادعا و دلایل وی اقدام و عنداللزوم نسبت به نقض رای اقدام نماید. این مسئله در نظریه مشورتی شماره شماره 2026/96/07 اداره کل حقوقی قوه قضاییه نیز مورد تایید قرار گرفته است. نظر اقلیت با عنایت این که در فرض ابلاغ قانونی و عدم اطلاع از جلسه دادرسی، نمی توان خوانده را منکر تلقّی نمود، امکان استفاده از سوگند در این فرض و رد آن به خواهان وجود ندارد و می‌بایست بر اساس سایر ادله نسبت به رسیدگی و اتخاذ تصمیم اقدام نمود. چرا که بر اساس حکم مقرّر در ماده 272 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، هر گاه خواهان فاقد بینه و گواه واجد شرایط باشد و خوانده منکر ادعای خواهان باشد به تقاضای خواهان، نوبت به سوگند منکر می‌رسد و انکار نیز یک فعل مثبت و جنبه وجودی دارد و می‌بایست انکار احراز شود و صرف این که شخص در جلسه دادرسی حضور نیافته به ویژه در فرضی که ابلاغ قانونی انجام شده باشد، باعث منکر تلقی شدن شخص نخواهد بود. حکم مقرّر در ماده 286 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی نیز در صورتی قابل جریان است که شخص منکر محسوب گردد و از حضور در جلسه به منظور اتیان سوگند امتناع نماید که در این فرض ناکل محسوب خواهد شد. نکول فرع بر انکار است. در چنین فرضی باید بر اساس سایر ادله اتخاذ تصمیم گردد. استدلال دیگر این است که با لحاظ حکم مقرّر در ماده 274 قانون آیین دادرسی مدنی، صرف یک بار اخطار در خصوص خوانده غایب که در جلسه حضور ندارد نمی‌تواند نکول تلقی شود و به سبب آن سوگند به خواهان رد گردد. مضاف بر این هیچ یک از مواد قانونی دلالت بر جواز درخواست سوگند از شخصی که در جلسه دادرسی غایب است (و ابلاغ به وی نیز قانونی بوده است) ندارد و دقّت در مبانی فقهی نیز این برداشت را تایید می کند چرا که بر اساس دیدگاه های فقیهان امامی صدور رای غیابی اختصاص به مواردی دارد که علیه غایب بینه اقامه شده باشد و صدور حکم غیابی اختصاص به بینه داشته و با سوگند امکان پذیر نمی‌باشد. اساساً فرض اخطار لزوم اتیان سوگند و ناکل تلقی شدن وی در صورت استنکاف از اتیان سوگند، در خصوص خوانده غایب متصور نمی‌باشد امّا در صورت ابلاغ واقعی و عدم حضور نامبرده در جلسه دادگاه به نظر می‌رسد بتوان به استناد مواد 274 و 276 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب بر اساس سوگند خواهان، اتخاذ تصمیم نمود که در این فرض رای صادره (جز در خصوص آرای صادره از شورای حل اختلاف) حضوری است. پاسخ قسمت دوم سوال اول نیز روشن است. چرا که صدور رای به استناد سوگند خواهان در فرض ابلاغ قانونی میسر نمی‌باشد لذا از اساس رای غیابی مستند به سوگند صادر نخواهد شد و در صورت ابلاغ واقعی نیز رای حضوری خواهد بود. (جز در خصوص آرای صادره از قاضی شورای حل اختلاف بر اساس حکم مقرّر در ماده 25 قانون شوراها) در هر صورت چنانچه دادگاه بر اساس سوگند خواهان رای غیابی صادر نماید، با واخواهی خوانده، مکلّف است رای صادره را نقض و بر اساس ماده 272 و 273 رای صادر نماید.

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 1

موارد مرتبط 117

آرای مرتبط 40

نظریات مشورتی 22

نشست‌های قضایی 34

مواد مرتبط 5

مقرراتِ مرتبط 5

دکترین 11

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین