Ailexa — هوش مصنوعی + قانون home

جستجو در متنِ کاملِ قوانین، آرا و نظریات — برای حقوق‌دانانبه زبانِ خودتان بنویسید چه مشکلی دارید؛ دعوای مربوط، جای مراجعه، مدارک و نمونه‌متن را ساده نشانتان می‌دهیم

حوزهٔ جستجوی شما حدوداً در چه زمینه‌ای است:
در جست‌جوی چه هستید؟ بعد از انتخابِ آنچه می‌خواهید، در کادرِ جستجوی بالا موضوع را بنویسید و «بگرد» را بزنید.
استعلام : ب. ت. ب. حكم ماده ۴ قانون بيمه اجباري خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشي از وسايل نقليه مصوب ۱۳۹۵ كه مقرر مي‌دارد: «... زيان‌ديده ... دعوا را عليه بيمه‌گر و مسبب حادثه مطرح مي‌كند ...»، خواهشمند است به پرسش‌هاي زير پاسخ دهيد: الف) چنانچه زيان‌ديده فقط خواهان مطالبه خسارت از بيمه‌گر باشد و قصد مطالبه خسارت از مسبب حادثه را نداشته باشد: 1-چنانچه زيان‌ديده دعواي مطالبه خسارت را صرفاً به طرفيت بيمه‌گر مطرح كند، آيا چنين دعوايي قابل استماع است؟ 2- اگر دعواي مطالبه خسارت را بدواً به طرفيت بيمه‌گر مطرح كند و سپس با طرح دعواي جلب ثالث، اقدام به جلب مسبب حادثه كند، آيا دعواي مطالبه زيان، قابل استماع است؟ 3- چنانچه زيان‌ديده دعواي مطالبه خسارت را به طرفيت مسبب حادثه و بيمه‌گر (هر دو) مطرح كند، دادگاه در مورد مسبب حادثه چه نوع حكم يا قراري بايد صادر كند؟ 4- اگر خسارت مورد مطالبه، خسارت بدني (ديه) باشد و دادگاه جزايي سابقاً در خصوص خسارت (ديه) حكم بر محكوميت مسبب حادثه صادر كرده باشد، آيا دعواي مطالبه خسارت به طرفيت زيان‌ديده و بيمه‌گر (هر دو) دعوا به طرفيت بيمه‌گر، قابل استماع است؟ ب- اگر زيان‌ديده خسارت را از مسبب حادثه و بيمه‌گر مطالبه و دعوا را به طرفيت هر دو مطرح كند، آيا دادگاه بايد حكم بر محكوميت تضامني مسبب حادثه و بيمه‌گر صادر كند؟ ويا آن‌كه به سبب وجود قرارداد بيمه، مسبب حادثه مبرا از مسؤوليت است و منحصراً بيمه‌گر مسؤول جبران خسارت خواهد بود و صرفاً بايد حكم بر محكوميت بيمه‌گر صادر شود؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : الف- 1- ب. ت. ب. بند «الف» ماده 4 قانون بيمه اجباري خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشي از وسايل نقليه مصوب 1395، چنانچه زيان‌ديده بخواهد حسب مورد عليه شركت بيمه يا صندوق تأمين خسارت‌هاي بدني طرح دعوا كند، لزوماً بايد مسبب حادثه را نيز طرف دعوا قرار دهد؛ زيرا احراز وقوع حادثه و تحقق مسؤوليت براي شركت بيمه فرع بر آن است كه مسبب حادثه طرف دعوا قرار گرفته و دفاعيات وي استماع شود؛ بنابر مراتب فوق، در صورتي‌كه دعواي مطالبه خسارت فقط به طرفيت شركت بيمه مطرح شود، قابليت استماع ندارد. 2- ب. ت. ب. اين‌كه طرح دعواي جلب ثالث به منظور تقويت موضع جالب ثالث يا ادعاي حقي مستقل است، چنانچه مجلوب ثالث شخصي باشد كه دعواي اصلي متوجه او است، تقديم دادخواست جلب ثالث امكان‌پذير نيست و خواهان مي‌تواند مجدداً دادخواست با درج مشخصات صحيح خوانده اقامه كند. 3- همان‌گونه كه آورده شد، طرف دعوا بودن مسبب حادثه به عنوان خوانده به جهت احراز ورود خسارت و استناد آن به وي و وجود رابطه قراردادي بين مسبب حادثه و شركت بيمه است؛ بر اين اساس، رسيدگي دادگاه محدود به احراز موارد مذكور بوده و ب. ت. ب. حكم مقرر در ماده 4 قانون صدرالذكر، شركت بيمه به جبران خسارات وارده در حدود مسؤوليت مندرج در قرارداد بيمه محكوم مي‌شود؛ مگر آن‌كه طرف دعوا بودن مسبب حادثه همچنين بابت خساراتي باشد كه مشمول قرارداد بيمه نمي‌باشد؛ در اين‌ صورت مرجع قضايي نسبت به مسبب حادثه اتخاذ تصميم مي‌كند. 4- از آن‌جا كه در پرونده كيفري محكوميت شركت بيمه علي‌الاصول منتفي است (مواد 8 و9 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 و مواد 143 و 145 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392)، در فرض سؤال كه زيان‌ديده بدواً با طرح شكايت كيفري، حكم قطعي بر محكوميت مسبب حادثه به پرداخت ديه تحصيل كرده است، ب. ت. ب. اين‌‌كه وقوع حادثه و استناد آن به مسبب حادثه و مسؤوليت وي به موجب رأي مرجع قضايي به اثبات رسيده است، به نظر مي‌رسد اين فرض از شمول بندهاي «الف» و «ب» ماده 4 قانون بيمه اجباري خسارات وارد‌شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشي از وسايل نقليه مصوب 1395 خارج باشد و نيازي به طرح دعواي مطالبه خسارت به طرفيت مسبب حادثه و شركت بيمه يا صندوق تأمين خسارت بدني نباشد و صرف طرح دعوا به طرفيت شركت يا صندوق ياد‌شده كفايت كند. ب- در فرضي كه خواهان، دعوا را به طرفيت مسبب ورود زيان و شركت بيمه مطرح كرده است، محكوميت مسبب حادثه و شركت بيمه به پرداخت خسارت به صورت تضامني ب. ت. ب. اصل عدم تضامن، علي‌الاصول فاقد وجاهت قانوني است و اگر مقصود خواهان محكوميت تضامني آن‌ها باشد، چنين دعوايي مردود است؛ اما اگر مقصود محكوميت تضامني نباشد، طرف دعوا بودن مسبب حادثه به عنوان خوانده از جهت احراز ورود خسارت و استناد آن به وي و همچنين تا حدودي كه خسارت وارده مشمول قرارداد بيمه نمي‌باشد قابل توجيه است. نظریه مشورتی شماره 7/1401/119 مورخ 1401/06/15 موضوع استعلام به قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 و سوالاتی در مورد شرایط و نحوه طرح دعوی از سوی زیاندیده مربوط می‌شود. در پاسخ به سوالات مطرح‌شده، اداره کل حقوقی قوه قضاییه اعلام کرده است که: <br>1- دعوای مطالبه خسارت تنها علیه بیمه‌گر قابل استماع نیست و مسبب حادثه نیز باید به عنوان طرف دعوی قرار گیرد. <br>2- طرح دعوای جلب ثالث برای مسبب حادثه در صورتی که دعوای اصلی متوجه او باشد، امکان‌پذیر نیست. <br>3- اگر زیاندیده علیه مسبب حادثه و بیمه‌گر دعوا کند، دادگاه به جبران خسارات توسط بیمه‌گر تا حد مسئولیت مندرج در قرارداد بیمه حکم خواهد داد. <br>4- در صورتی که زیاندیده قبلاً حکم قطعی بر محکومیت مسبب حادثه به پرداخت دیه داشته باشد، نیازی به طرح دعوی علیه مسبب حادثه نیست و فقط طرح دعوی علیه بیمه‌گر کافی است. <br>در مورد سوالات بخش ب، محکومیت تضامنی مسبب حادثه و بیمه‌گر به پرداخت خسارت فاقد وجاهت قانونی است، مگر اینکه خواهان به دنبال محکومیت تضامنی نباشد. تاریخ نظریه: 1401/06/15 شماره نظریه: 7/1401/119 شماره پرونده: 1401-127-119 ح ب- اگر زیان‌دیده خسارت را از مسبب حادثه و بیمه‌گر مطالبه و دعوا را به طرفیت هر دو مطرح کند، آیا دادگاه باید حکم بر محکومیت تضامنی مسبب حادثه و بیمه‌گر صادر کند؟ ویا آن‌که به سبب وجود قرارداد بیمه، مسبب حادثه مبرا از مسئولیت است و منحصراً بیمه‌گر مسئول جبران خسارت خواهد بود و صرفاً باید حکم بر محکومیت بیمه‌گر صادر شود؟ الف- 1- ب. ت. ب. بند «الف» ماده 4 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395، چنانچه زیان‌دیده بخواهد حسب مورد علیه شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارت‌های بدنی طرح دعوا کند، لزوماً باید مسبب حادثه را نیز طرف دعوا قرار دهد؛ زیرا احراز وقوع حادثه و تحقق مسئولیت برای شرکت بیمه فرع بر آن است که مسبب حادثه طرف دعوا قرار گرفته و دفاعیات وی استماع شود؛ بنابر مراتب فوق، در صورتی‌که دعوای مطالبه خسارت فقط به طرفیت شرکت بیمه مطرح شود، قابلیت استماع ندارد. 3- همان‌گونه که آورده شد، طرف دعوا بودن مسبب حادثه به عنوان خوانده به جهت احراز ورود خسارت و استناد آن به وی و وجود رابطه قراردادی بین مسبب حادثه و شرکت بیمه است؛ بر این اساس، رسیدگی دادگاه محدود به احراز موارد مذکور بوده و ب. ت. ب. حکم مقرر در ماده 4 قانون صدرالذکر، شرکت بیمه به جبران خسارات وارده در حدود مسئولیت مندرج در قرارداد بیمه محکوم می‌شود؛ مگر آن‌که طرف دعوا بودن مسبب حادثه همچنین بابت خساراتی باشد که مشمول قرارداد بیمه نمی‌باشد؛ در این‌ صورت مرجع قضایی نسبت به مسبب حادثه اتخاذ تصمیم می‌کند. 4- از آن‌جا که در پرونده کیفری محکومیت شرکت بیمه علی‌الاصول منتفی است (مواد 8 و9 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و مواد 143 و 145 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392)، در فرض سوال که زیان‌دیده بدواً با طرح شکایت کیفری، حکم قطعی بر محکومیت مسبب حادثه به پرداخت دیه تحصیل کرده است، ب. ت. ب. این‌‌که وقوع حادثه و استناد آن به مسبب حادثه و مسئولیت وی به موجب رأی مرجع قضایی به اثبات رسیده است، به نظر می‌رسد این فرض از شمول بندهای «الف» و «ب» ماده 4 قانون بیمه اجباری خسارات وارد‌شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 خارج باشد و نیازی به طرح دعوای مطالبه خسارت به طرفیت مسبب حادثه و شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارت بدنی نباشد و صرف طرح دعوا به طرفیت شرکت یا صندوق یاد‌شده کفایت کند. الف- -1 ب. ت. ب. بند »الف« ماده 4 قانون بیمه اجباری خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب ، 1395 چنانچه زیاندیده بخواهد حسب مورد علیه شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارتهای بدنی طرح دعوا کند، لزوماً باید مسبب حادثه را نیز طرف دعوا قرار دهد؛ زیرا احراز وقوع حادثه و تحقق مسؤولیت برای شرکت بیمه فرع بر آن است که مسبب حادثه طرف دعوا قرار گرفته و دفاعیات وی استماع شود؛ بنابر مراتب فوق، در صورتیکه دعوای مطالبه خسارت فقط به طرفیت شرکت بیمه مطرح شود، قابلیت استماع ندارد. -2 ب. ت. ب. اینکه طرح دعوای جلب ثالث به منظور تقویت موضع جالب ثالث یا ادعای حقی مستقل است، چنانچه مجلوب ثالث شخصی باشد که دعوای اصلی متوجه او است، تقدیم دادخواست جلب ثالث امکانپذیر نیست و خواهان میتواند مجدداً دادخواست با درج مشخصات صحیح خوانده اقامه کند. -3 همانگونه که آورده شد، طرف دعوا بودن مسبب حادثه به عنوان خوانده به جهت احراز ورود خسارت و استناد آن به وی و وجود رابطه قراردادی بین مسبب حادثه و شرکت بیمه است؛ بر این اساس، رسیدگی دادگاه محدود به احراز موارد مذکور بوده و ب. ت. ب. حکم مقرر در ماده 4 قانون صدرالذکر، شرکت بیمه به جبران خسارات وارده در حدود مسؤولیت مندرج در قرارداد بیمه محکوم میشود؛ مگر آنکه طرف دعوا بودن مسبب حادثه همچنین بابت خساراتی باشد که مشمول قرارداد بیمه نمیباشد؛ در این صورت مرجع قضایی نسبت به مسبب حادثه اتخاذ تصمیم میکند. -4 از آنجا که در پرونده کیفری محکومیت شرکت بیمه علیالاصول منتفی است )مواد 8 و 9 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 و مواد 143 و 145 قانون مجازات اسلامی مصوب ،(1392 در فرض سؤال که زیاندیده بدواً با طرح شکایت کیفری، حکم قطعی بر محکومیت مسبب حادثه به پرداخت دیه تحصیل کرده است، ب. ت. ب. اینکه وقوع حادثه و استناد آن به مسبب حادثه و مسؤولیت وی به موجب رأی مرجع قضایی به اثبات رسیده است، به نظر میرسد این فرض از شمول بندهای »الف« و »ب« ماده 4 قانون بیمه اجباری خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشی از وسایل نقلیه مصوب 1395 خارج باشد و نیازی به طرح دعوای مطالبه خسارت به طرفیت مسبب حادثه و شرکت بیمه یا صندوق تأمین خسارت بدنی نباشد و صرف طرح دعوا به طرفیت شرکت یا صندوق یادشده کفایت کند. ب- در فرضی که خواهان، دعوا را به طرفیت مسبب ورود زیان و شرکت بیمه مطرح کرده است، محکومیت مسبب حادثه و شرکت بیمه به پرداخت خسارت به صورت تضامنی ب. ت. ب. اصل عدم تضامن، علیالاصول فاقد وجاهت قانونی است و اگر مقصود خواهان محکومیت تضامنی آنها باشد، چنین دعوایی مردود است؛ اما اگر مقصود محکومیت تضامنی نباشد، طرف دعوا بودن مسبب حادثه به عنوان خوانده از جهت احراز ورود خسارت و استناد آن به وی و همچنین تا حدودی که خسارت وارده مشمول قرارداد بیمه نمیباشد قابل توجیه است. دکتر …

موادِ قانونیِ مستند در این صفحه 3

موارد مرتبط 89

آرای مرتبط 9

نظریات مشورتی 40

نشست‌های قضایی 15

مواد مرتبط 3

دکترین 20

فقط پیوندهایی که متنشان در بانک است، با شاهد از خودِ متن — نه شباهتِ آماری. عنوانِ بدونِ متن ساخته نمی‌شود.

نظرها و یادداشت‌ها

نظرها پس از بررسی نمایش داده می‌شوند.

Designed & Developed by Hamed Rostami, Eng. & Attorney — © All Rights Reserved حامد رستمی، مهندس و وکیل دادگستری حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم اینستاگرام تلگرام لینکدین