سقوط‌تعهد

معادل‌ها و هستی‌شناسیِ واژه

تعریف: زوال و از بین رفتن دین یا تعهد قانونی و قراردادی به یکی از اسباب قانونی.
انگلیسی: Discharge of obligation
فرانسوی: Extinction de l'obligation
آلمانی: Erlöschen der Obligation / des Schuldverhältnisses
عربی: سقوط التعهد / انقضاء الالتزام
فقهی: إسقاط التعهد یا اسباب سقوط ضمان و دین (مانند وفای به عهد، اِبراء، تبدل تعهد).
مترادف: انقضای تعهد، برائت ذمه
متضاد: ایجاد تعهد، بقای تعهد
اعم: وضعیت حقوقی تعهدات
اخص: وفای به عهد، اِبراء، اقاله، تهاتر
ریشه‌شناسی: ترکیبی از عربی (سقوط) و فارسی-عربی (تعهد).

#تعهد #مالکیت #تبدیل_تعهد #بدهی #بدهکار #سقوط‌تعهد

جستجوی «سقوط‌تعهد» در متنِ قوانین، آرا و نظریات · در 184 سند دیده شده

معنی و توضیح

مدنی: وضعیتی که در آن تعهدِ متعهد به پایان می‌رسد و دیگر تکلیفی برای انجامِ آن ندارد. این امر از طریقِ ایفا، ابراء، تهاتر، مالکیتِ ما فی‌الذمه یا تبدیلِ تعهد رخ می‌دهد. مثال: پرداختِ بدهی توسطِ بدهکار باعثِ سقوطِ تعهد می‌شود.

در روابطِ واژه‌های دیگر

برائت کفیل (مفاهیم نزدیک) · برائت ذمه (مفاهیم نزدیک)

نام‌های دیگر

پایانِ تعهد

مفاهیمِ مرتبط

تعهد · دین · ایفا · ابراء · تهاتر

ترکیب‌های ثبت‌شده

سقوط‌تعهد

واژهٔ تنها گاهی چند معنا دارد؛ ترکیب است که معنای حقوقی را قطعی می‌کند.

اسنادی که این واژه در آن‌هاست

همهٔ نتایج در جستجو

آلِکسا — حقوق، با نگاهِ هوش مصنوعی و الگوریتم