#استرداد_وجه

رأی: #اجاره #اجاره #استرداد_وجه #خسارت_تأخیر_در_انجام_تعهد #ودیعه چکیده: در صورتی که موجر از پرداخت ودیعه خودداری کند، مستحق دریافت خسارت تأخیر در تحویل مورد اجاره (شرط ضمن عقد اجاره) نخواهد بود. شماره رای نهایی: 9109970222901327 رای بدوی حسب محتویات پرونده خواهان خانم ه.ه. به طرفیت آقای م.ع. با وکالت ز.ف. و ن.س. به‌ خواسته مطالبه خسارت تأخیر تخلیه ملک جزء پلاک ثبتی شماره ... بخش ... روزانه مبلغ 000/000/1 ریال طبق بند 14-6 قرارداد مورخ 2/6/89 شماره ... از تاریخ 2/6/1390 لغایت تخلیه عین مستأجره، با احتساب خسارات دادرسی طرح دعوی نموده است. خواهان در تشریح خواسته بیان داشته است که به موجب قرارداد شماره فوق، یک‌دستگاه آپارتمان تحت مالکیت خود را بابت اجاره به خوانده واگذار نموده است، به‌رغم اینکه به موجب قرارداد خوانده، متعهد گردیده است که عین مستأجره را پس از انقضاء مدت قرارداد در تاریخ 2/6/1390 تخلیه و تحویل نماید، لیکن به‌رغم تعهد مشارالیه، نه تنها به تعهد خود عمل ننموده بلکه در پی پیگیری‌های ایشان جهت تماس با خوانده به منظور تخلیه عین مستأجره، خوانده به بهانه تمدید قرارداد چند ماه، عین مستأجره را بدون رضایت موجر در تصرف داشته و هر بار در پاسخ موجر مبنی بر تخلیه عین مستأجره اظهار می‌داشته است که قصد تمدید قرارداد را دارد، و به این بهانه عین مستأجره را تا تاریخ 1/5/1391 در تصرف داشته است. وکیل خوانده آقای ن.س. دفاعاً بیان داشت که ادامه تصرفات خوانده در عین مستأجره بر اساس رضایت خواهان (موجر) بوده و اکنون بعد از یازده ماه درخواست مطالبه خسارت از ناحیه موجر بلا وجه است و خ. د. پ. اظهار داشت که بارها جهت تخلیه عین مستأجره به آژانس املاک تنظیم‌کننده قرارداد مراجعه نموده و شهودی نیز در این خصوص هستند که حاضرند اداء شهادت نمایند. وکیل خ. ن. د. رد اظهارات خواهان به استماع شهادت شهود استناد جسته است، پس از صدور قرار استماع شهادت شهود، طرفین در جلسه دادرسی حضور یافتند، شهود خواهان که شامل کارکنان آژانس مسکن تنظیم کننده قرارداد اجاره مورد اختلاف بودند، متفقاً بر صدق ادعای خواهان اداء شهادت نموده، ‌تأیید نموده‌اند که بارها به خوانده جهت تخلیه ملک تماس حاصل نموده‌اند، لیکن ایشان و یا شخص دیگری که نماینده ایشان و ساکن در منزل موضوع قرارداد بوده به بهانه‌های تمدید قرارداد یا عدم حضور مستأجر از تخلیه عین مستأجره امتناع می‌نمودند. شهود خوانده که با مشارٌالیه رابطه خادم و مخدومی داشتند، اطلاع درستی از موضوع مختلفٌ‌فیه نداشتند. دادگاه با بررسی محتویات پرونده و به‌رغم ادعای خ. م. ب. عدم توانایی خواهان در استرداد ودیعه، با احراز توانایی خواهان در استرداد مبلغ ودیعه به حکایت پرینت ابرازی خ. د. خ. گردش مالی حساب بانکی خود و تصدیق شهود خ. م. ب. مراجعه وی [به] آژانس مسکن تنظیم‌کننده قرارداد، با همراه داشتن چک تضمینی به مبلغ ودیعه و نهایتاً احراز تخلف خوانده (مستأجر) از بند 14-6 قرارداد اجاره استنادی که صریحاً مقرر داشته است «... هرگاه مستأجر به هر دلیلی از تسلیم عین مستأجره به موجر خودداری نماید موظف است روزانه مبلغ 000/000/1 ریال به‌عنوان خسارت اجرت‌المثل ایام تصرف بعد از اتمام قرارداد به موجر بپردازد...»، و توجهاً به اظهارات بلاشائبه شهود و متصدیان آژانس املاک به صدق ادعای خواهان، دعوی مشارٌالیها را به طرفیت خوانده وارد و ثابت دانسته و مستنداً به مواد 10 ، 219 ، 220 ، 221 و 1257 قانون مدنی و ماده 519 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی، حکم بر محکومیت خوانده به پرداخت خسارات تأخیر تخلیه از تاریخ 2/6/1390 لغایت 1/5/91 بر مبنای روزانه مبلغ 000/000/1 ریال با احتساب خسارات دادرسی، د. ح. خ. صادر و اعلام می‌نماید. رأی صادره حضوری و ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در محاکم محترم تجدیدنظر استان تهران م. ب.. رئیس شعبه 80 دادگاه عمومی حقوقی تهران ـ عنایت رای دادگاه تجدید نظر در خصوص تجدیدنظرخواهی م.ع. با وکالت ز.ف. و ن.س. به طرفیت ه.ه. نسبت به دادنامه شماره 598 مورخه 17/7/91 صادره از شعبه 80 دادگاه عمومی تهران که به موجب آن حکم به محکومیت ت. ن. خ. به پرداخت خسارت تأخیر در تخلیه از تاریخ 2/6/90 لغایت 1/5/91 روزانه به مبلغ 000/000/1 ریال با احتساب خسارات صادر گردیده است.نظر به ‌اینکه قرارداد اجاره با ودیعه ششصد و پنجاه میلیون