کلاهبرداری با استفاده از سند مجعول

رأی دادگاه بدوی در خصوص شکایت آقای ج. علیه آقایان 1- ج. 2- م. دایر به جعل و مشارکت در کلاهبرداری به مبلغ 000/000/000/39 ریال با این توضیح که شاکی مدعی است: در امر واردات و فروش رایانه و لوازم جانبی آن فعالیت دارند متهمین که در استان فارس سکونت داشتند با انجام چند معامله با وی و جلب اطمینان او قصد خرید رایانه قابل حمل به تعداد زیاد داشته و به منظور جلب اعتماد شاکی و اثبات تمکن مالی خویش املاکی را در استان فارس به رؤیت کارشناسان رسانده و با اعلام قیمت های بالاتر از قیمت واقعی آن و نیز ارائه چک های مجعول وی را اغواء کردند و نامبرده حدود چهار هزار رایانه به آن ها فروخته است؛ اینک ب. ت. ب. احراز جعلی بودن اسناد ارائه شده تقاضای مجازات آنان را دارد. دادگاه ب. ت. ب. شکایت مطروحه و مستندات ابرازی شاکی ازجمله نظریات کارشناسی که در تحقیقات بعدی غیرواقعی بودن ارزیابی کارشناسان به اثبات رسیده و نیز اظهارنظر کارشناسان رسمی دادگستری مبنی بر پاک شدن مندرجات چک های تحویلی به شاکی توسط متهم ردیف دوم که با مواد شیمیایی صورت گرفته به نحوی که شماره سریال های آن نیز از بین رفته و چک های در اختیار شاکی ارزش و اعتبار قانونی نداشته و بانک پذیرش آن خودداری می کند و هم چنین ب. ت. ب. اقرار متهم ردیف دوم به صدور چک ها به شیوه ذکرشده و اغفال کارشناسان و هم چنین ب. ت. ب. متواری بودن م. ر. ا. و عدم حضورش در کلیه مراحل دادرسی و نیز دارا بودن سابقه کیفری مشابه متهمین و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده، بزهکاری آنان را محرز و مسلم تشخیص و مستنداً به مواد 27-125 قانون مجازات اسلامی 1392 و نیز ماده 1 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری م. ر. ا. را به تحمل 5 سال حبس و متهم ردیف دوم را به تحمل دو و نیم سال حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می نماید. در خصوص رد مال و جزای نقدی ب. ت. ب. عدم ارائه مستندات قابل قبول از جانب شاکی که مبین میزان دقیق مال برده شده از وی باشد و هم چنین ب. ت. ب. وجود اسناد ملکی و انتقال بعضی از آنان به نام وی دادگاه در این خصوص مواجه با تکلیفی نبوده و شاکی جهت مطالبه آن به تقدیم دادخواست حقوقی ارشاد می گردد. در خصوص اتهام متهمین فوق دایر به مشارکت در جعل نظر به این که کارشناسان رسمی دادگستری چک های ارائه شده به شاکی را غیر اصیل اعلام نکردند و این نظریه مصون از اعتراض شاکی باقی مانده و با اوضاع واحوال قضیه نیز منافاتی ندارد، لذا دادگاه با استناد به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تمسک به اصل کلی و لازم الرعایه برائت وی رأی به برائت آنان صادر و اعلام می دارد. و اما در خصوص اتهام آقای ج. کارشناس رسمی دادگستری دایر به جعل و معاونت در کلاهبرداری و هم چنین اتهام آقای م. دایر به جعل عنوان و معاونت در کلاهبرداری، موضوع کیفرخواست صادرشده علیه آنان در دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 6 تهران، در خصوص اتهام معاونت در کلاهبرداری؛ دادگاه ب. ت. ب. دفاعیات موجه متهمین و وکلای آنان آگاهی و اطلاع آنان را از قصد و نیت متهمین محرز تشخیص نداده و به جهت فقدان وحدت قصد فی مابین با استناد به اصول ذکرشده رأی به برائت آنان صادر و اعلام می دارد. در خصوص اتهام جعل عنوان متهم الف. دادگاه اختیار کردن عنوان کارشناس رسمی دادگستری را توسط وی به عنوان خبره محلی فاقد وصف جزایی تشخیص و نیز راجع به اتهام جعل منتسب به متهم س. دادگاه عمل وی در ارائه گزارش غیرواقع را به جهت اشتباه در معرفی ملک، فاقد عنصر معنوی جرم تشخیص و با استناد به اصول ذکرشده رأی به برائت آنان صادر و اعلام می دارد. این رأی در خصوص متهم ردیف دوم آقای ر. غیابی و ظرف 10 روز قابل واخواهی در این دادگاه و در سایر قسمت ها حضوری و ظرف 20 روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 1036 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ دولت خواهی در خصوص واخواهی آقای ج. نسبت به دادنامه غیابی شماره 883-06/09/92 و نیز دادنامه اصلاحی شماره 322-15/04/93 این دادگاه که به موجب آن و بر اساس شکایت آقای ج. به اتهام مشارکت در کلاهبرداری به تحمل حبس، رد مال و جزای نقدی محکوم شده است؛ نظر به دفاعیات موجه واخواه و وکیل او د. ا. م. از دادرسی و نیز پاسخ استعلام صورت گرفته از شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران راجع به دریافت کننده کالا دادگاه دخالت و مشارکت واخواه را در ارتکاب افعال مادی بزه کلاهبرداری محرز نمی داند و به تجویز ماده 407 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه معترض عنه را نقض و مستنداً به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تمسک به اصل کلی و لازم الرعایه برائت رأی بر برائت وی صادر و اعلام می دارد. این رأی ظرف 20 روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه 1036 دادگاه عمومی جزایی تهران ـ دولت خواهی رأی دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. نسبت به دادنامه شماره 11008830 مورخ 06/09/92 شعبه 1036 دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن و هم چنین رأی اصلاحی به شماره 1100322 مورخ 15/04/92 همان دادگاه آقای م. به اتهام مشارکت در کلاهبرداری به تحمل دو سال و نیم حبس و پرداخت 000/000/735/3 ریال جزای نقدی د. ح. دولت و مشترکاً با م. ع. غیابی آقای ج. به ردّ مبلغ 000/000/470/7 ریال د. ح. شاکی آقای ج. محکوم گردیده است و تجدیدنظرخواهی آقای ج. از آن قسمت از دادنامه شماره 01100883 مورخ 06/09/92 که به موجب آن در مورد اتهام آقایان م. و ج. دایر بر مشارکت در جعل و در مورد اتهامات آقایان ج. و م. دایر بر جعل و معاونت در کلاهبرداری رأی بر برائت ایشان صادر گردیده؛ ب. ت. ب. محتویات پرونده خصوصاً نظریات کارشناسان محترم دادگستری مبنی بر وقوع بزه جعل نسبت به چک های ارائه شده از سوی آقایان ج. و م. به شاکی از طریق پاک کردن متن چک ها و دوباره نویسی به نحوی که بانک از پرداخت وجه چک ها خودداری کرده است، دادگاه اعتراض را وارد دانسته، لیکن چون ارائه چک مجعول توسل به شیوه متقلبانه برای ارتکاب بزه کلاهبرداری و بردن مال شاکی بوده بزه مستقلی محسوب نگردیده و این دادگاه مکلف به تعیین مجازات جداگانه نمی باشد و متعاقباً ازآنجاکه آقای ج. به موجب رأی دادگاه انتظامی کارشناسان دارای سوابق سوء انتظامی مشابه در رابطه با گزارش خلاف واقع بوده و به محرومیت دائم از انجام کارشناسی محکوم گردیده و گزارش خلاف واقع آقای م. نیز در تعیین ارزش واقعی ملک معرفی شده از سوی متهمین به موجب فریب شاکی و نتیجتاً تحقق بزه کلاهبرداری گردیده و به عقیده دادگاه در وحدت قصد آقایان ج. و م. در ارتکاب بزه کلاهبرداری در حدّ معاونت با متهمین اصلی پرونده آقایان ج. و م. تردیدی نمی باشد. علی هذا دادگاه ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی وکلای م. ع. م. و پذیرش اعتراض وکیل شاکی صرفاً در آن قسمت که آقایان ج. و م. از بزه معاونت در کلاهبرداری تبرئه گردیده اند مستنداً به شق 4 از بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده یک قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری و تبصره یک ماده مذکور و بند ت از ماده 127 قانون مجازات اسلامی 1392 ضمن نقض رأی برائت، هریک از نامبردگان را به تحمل شش ماه حبس و پرداخت یک صد میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت محکوم می نماید. دادنامه معترض عنه مستنداً به بند الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی مرقوم در سایر موارد تأیید می گردد. این رأی قطعی است. رئیس شعبه 9 دادگاه تجدیدنظر استان تهران ـ مستشار دادگاه موسوی ـ عظیمی فهرست دادگاه بدوی دادگاه تجدیدنظر استان نقد رأی کلاهبرداری با استفاده از سند مجعول در تاریخ 28 مهر 1393، دادگاه عمومی جزایی تهران به شکایت شاکی علیه متهمان به اتهام جعل و مشارکت در کلاهبرداری به مبلغ 39 میلیارد ریال رسیدگی کرد. شاکی ادعا کرد که متهمان با ارائه املاک جعلی و چک‌های مجعول وی را به خرید چهار هزار رایانه ترغیب کرده‌اند. دادگاه با استناد به نظریات کارشناسان و اظهارات متهمان، بزهکاری آنان را محرز دانسته و بر اساس مواد 27 و 125 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 و ماده 1 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء، اختلاس و کلاهبرداری، م. ر. ا. را به 5 سال حبس و متهم ردیف دوم را به 2.5 سال حبس محکوم کرد. در خصوص رد مال و جزای نقدی، به دلیل عدم ارائه مستندات کافی از سوی شاکی، دادگاه وی را به تقدیم دادخواست حقوقی ارشاد نمود. همچنین، متهمان در اتهام جعل برائت یافتند. در مرحله تجدیدنظر، ب. ت. ب. نظریات کارشناسان و مستندات موجود، دادگاه برائت متهمان در اتهام جعل را نقض کرده و آنان را به 6 ماه حبس و 100 میلیون ریال جزای نقدی محکوم نمود. این رای قطعی است. تاریخ دادنامه قطعی: 1393/07/28 شماره دادنامه قطعی: --- پیام: استفاده از سند مجعول در راستای کلاهبرداری بزه مستقل محسوب نمی شود. در خصوص شکایت آقای ج. علیه آقایان 1 - ج. 2 - م. دایر به جعل و مشارکت در کلاهبرداری به مبلغ 000/000/000/39 ریال با این توضیح که شاکی مدعی است: در امر واردات و فروش رایانه و لوازم جانبی آن فعالیت دارند متهمین که در استان فارس سکونت داشتند با انجام چند معامله با وی و جلب اطمینان او قصد خرید رایانه قابل حمل به تعداد زیاد داشته و به منظور جلب اعتماد شاکی و اثبات تمکن مالی خویش املاکی را در استان فارس به رویت کارشناسان رسانده و با اعلام قیمت های بالاتر از قیمت واقعی آن و نیز ارائه چک های مجعول وی را اغواء کردند و نامبرده حدود چهار هزار رایانه به آن ها فروخته است؛ اینک ب. ت. ب. احراز جعلی بودن اسناد ارائه شده تقاضای مجازات آنان را دارد. دادگاه ب. ت. ب. شکایت مطروحه و مستندات ابرازی شاکی ازجمله نظریات کارشناسی که در تحقیقات بعدی غیرواقعی بودن ارزیابی کارشناسان به اثبات رسیده و نیز اظهارنظر کارشناسان رسمی دادگستری مبنی بر پاک شدن مندرجات چک های تحویلی به شاکی توسط متهم ردیف دوم که با مواد شیمیایی صورت گرفته به نحوی که شماره سریال های آن نیز از بین رفته و چک های در اختیار شاکی ارزش و اعتبار قانونی نداشته و بانک پذیرش آن خودداری می کند و هم چنین ب. ت. ب. اقرار متهم ردیف دوم به صدور چک ها به شیوه ذکرشده و اغفال کارشناسان و هم چنین ب. ت. ب. متواری بودن م. ر. ا. و عدم حضورش در کلیه مراحل دادرسی و نیز دارا بودن سابقه کیفری مشابه متهمین و سایر قرائن و امارات موجود در پرونده، بزهکاری آنان را محرز و مسلم تشخیص و مستندا به مواد 27 - 125 قانون مجازات اسلامی 1392 و نیز ماده 1 قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری م. ر. ا. را به تحمل 5 سال حبس و متهم ردیف دوم را به تحمل دو و نیم سال حبس با احتساب ایام بازداشت قبلی محکوم می‌نماید. در خصوص رد مال و جزای نقدی ب. ت. ب. عدم ارائه مستندات قابل قبول از جانب شاکی که مبین میزان دقیق مال برده شده از وی باشد و هم چنین ب. ت. ب. وجود اسناد ملکی و انتقال بعضی از آنان به نام وی دادگاه در این خصوص مواجه با تکلیفی نبوده و شاکی جهت مطالبه آن به تقدیم دادخواست حقوقی ارشاد می‌گردد. در خصوص اتهام متهمین فوق دایر به مشارکت در جعل نظر به این که کارشناسان رسمی دادگستری چک های ارائه شده به شاکی را غیر اصیل اعلام نکردند و این نظریه مصون از اعتراض شاکی باقی مانده و با اوضاع واحوال قضیه نیز منافاتی ندارد، لذا دادگاه با استناد به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تمسک به اصل کلی و لازم الرعایه برائت وی رای به برائت آنان صادر و اعلام می دارد. و اما در خصوص اتهام آقای ج. کارشناس رسمی دادگستری دایر به جعل و معاونت در کلاهبرداری و هم چنین اتهام آقای م. دایر به جعل عنوان و معاونت در کلاهبرداری، موضوع کیفرخواست صادرشده علیه آنان در دادسرای عمومی و انقلاب ناحیه 6 تهران، در خصوص اتهام معاونت در کلاهبرداری؛ دادگاه ب. ت. ب. دفاعیات موجه متهمین و وکلای آنان آگاهی و اطلاع آنان را از قصد و نیت متهمین محرز تشخیص نداده و به جهت فقدان وحدت قصد فی مابین با استناد به اصول ذکرشده رای به برائت آنان صادر و اعلام می دارد. در خصوص اتهام جعل عنوان متهم الف. دادگاه اختیار کردن عنوان کارشناس رسمی دادگستری را توسط وی به عنوان خبره محلی فاقد وصف جزایی تشخیص و نیز راجع به اتهام جعل منتسب به متهم س. دادگاه عمل وی در ارائه گزارش غیرواقع را به جهت اشتباه در معرفی ملک، فاقد عنصر معنوی جرم تشخیص و با استناد به اصول ذکرشده رای به برائت آنان صادر و اعلام می دارد. این رای در خصوص متهم ردیف دوم آقای ر. غیابی و ظرف 10 روز قابل واخواهی در این دادگاه و در سایر قسمت ها حضوری و ظرف 20 روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. رئیس شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران - دولت خواهی در خصوص واخواهی آقای ج. نسبت به دادنامه غیابی شماره 883 - 06/09/92 و نیز دادنامه اصلاحی شماره 322 - 15/04/93 این دادگاه که به موجب آن و بر اساس شکایت آقای ج. به اتهام مشارکت در کلاهبرداری به تحمل حبس، رد مال و جزای نقدی محکوم شده است؛ نظر به دفاعیات موجه واخواه و وکیل او د. ا. م. از دادرسی و نیز پاسخ استعلام صورت گرفته از شرکت هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران راجع به دریافت کننده کالا دادگاه دخالت و مشارکت واخواه را در ارتکاب افعال مادی بزه کلاهبرداری محرز نمی داند و به تجویز ماده 407 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری دادنامه معترض عنه را نقض و مستندا به اصل 37 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تمسک به اصل کلی و لازم الرعایه برائت رای بر برائت وی صادر و اعلام می دارد. این رای ظرف 20 روز قابل اعتراض در دادگاه تجدیدنظر استان تهران است. رای دادگاه تجدیدنظر استان در خصوص تجدیدنظرخواهی آقای م. نسبت به دادنامه شماره --- مورخ 06/09/92 شعبه --- دادگاه عمومی جزایی تهران که به موجب آن و هم چنین رای اصلاحی به شماره 1100322 مورخ 15/04/92 همان دادگاه آقای م. به اتهام مشارکت در کلاهبرداری به تحمل دو سال و نیم حبس و پرداخت 735/000/000/3 ریال جزای نقدی د. ح. دولت و مشترکا با م. ع. غیابی آقای ج. به ردّ مبلغ 470/000/000/7 ریال د. ح. شاکی آقای ج. محکوم گردیده است و تجدیدنظرخواهی آقای ج. از آن قسمت از دادنامه شماره --- مورخ 06/09/92 که به موجب آن در مورد اتهام آقایان م. و ج. دایر بر مشارکت در جعل و در مورد اتهامات آقایان ج. و م. دایر بر جعل و معاونت در کلاهبرداری رای بر برائت ایشان صادر گردیده؛ ب. ت. ب. محتویات پرونده خصوصا نظریات کارشناسان محترم دادگستری مبنی بر وقوع بزه جعل نسبت به چک های ارائه شده از سوی آقایان ج. و م. به شاکی از طریق پاک کردن متن چک ها و دوباره نویسی به نحوی که بانک از پرداخت وجه چک ها خودداری کرده است، دادگاه اعتراض را وارد دانسته، لیکن چون ارائه چک مجعول توسل به شیوه متقلبانه برای ارتکاب بزه کلاهبرداری و بردن مال شاکی بوده بزه مستقلی محسوب نگردیده و این دادگاه مکلف به تعیین مجازات جداگانه نمی‌باشد و متعاقبا ازآنجاکه آقای ج. به موجب رای دادگاه انتظامی کارشناسان دارای سوابق سوء انتظامی مشابه در رابطه با گزارش خلاف واقع بوده و به محرومیت دائم از انجام کارشناسی محکوم گردیده و گزارش خلاف واقع آقای م. نیز در تعیین ارزش واقعی ملک معرفی شده از سوی متهمین به موجب فریب شاکی و نتیجتا تحقق بزه کلاهبرداری گردیده و به عقیده دادگاه در وحدت قصد آقایان ج. و م. در ارتکاب بزه کلاهبرداری در حدّ معاونت با متهمین اصلی پرونده آقایان ج. و م. تردیدی نمی‌باشد. علی هذا دادگاه ضمن ردّ تجدیدنظرخواهی وکلای م. ع. م. و پذیرش اعتراض وکیل شاکی صرفا در آن قسمت که آقایان ج. و م. از بزه معاونت در کلاهبرداری تبرئه گردیده اند مستندا به شق 4 از بند ب ماده 257 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور کیفری و ماده یک قانون تشدید مجازات مرتکبین ارتشاء و اختلاس و کلاهبرداری و تبصره یک ماده مذکور و بند ت از ماده 127 قانون مجازات اسلامی 1392 ضمن نقض رای برائت، هریک از نامبردگان را به تحمل شش ماه حبس و پرداخت یک صد میلیون ریال جزای نقدی د. ح. دولت محکوم می‌نماید. دادنامه معترض عنه مستندا به بند الف از ماده 257 قانون آیین دادرسی مرقوم در سایر موارد تایید می‌گردد. این رای قطعی است. رئیس شعبه --- دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه