می توان استدلال کرد که — حق ناشی از سند ضمانت نامه در

۱- حق ناشی از سند ضمانت نامه در تعلق ذی نفع در قبال تعهدات به نفع او قرار دارد و دادورز نمی تواند بی اعتنا به حق ذی نفع دستور بازداشت وجه ضمانت نامه را به نفع دادبرده صادر کند. اگر هم مدت این سند پایان یافته و حقی برای ذی نفع وجود نداشته باشد، حق مزبور به دارایی بانک صاحب وجه باز می گردد. خلاف اصل نسبی بودن قرارداد مواد ۱۹۶ و ۲۳۱ ق.م است که حقوق ناشی از رابطه حقوقی بانک با متقاضی و ذینفع ضمانت نامه را برای شخص ثالث (دادبرده) درنظر آوریم و همینطور نتایج تعهدات دادباخته در برابر دادبرده را به شخص ثالث تحمیل نماییم. غرض از صدور ضمانت نامه تعهد بانک بابت تخلف قراردادی بوده وانگهی بانک در برابر اسناد و مدارک ذینفع و بر پایه تخلف قراردادی متقاضی وجه را پرداخت می کند. بانک تکلیفی در برابر دادبرده ندارد و پیوند حق داد برده با چنین سندی مبنا و موجبی ندارد.